X
تبلیغات
سه شنبه 21 دی 1389

 دوستان عزیز وبلاگ متاسفانه بازهم  در کشور عزیزمان ایران شاهد حادثه هوایی تلخی بودیم و بازهم جان تعداد زیادی از هموطنان عزیزمان بر زمین ریخته شد! ما در تلاش بودیم تا مقاله ای در حد امکان واقع بینانه و بدور از هرگونه نظرات احساسی و بعضا سیاسی در خصوص حوادث هوایی که دیگر در کشور ما به امری عادی تبدیل شده است ارائه نمائیم .در همین حین با مقاله ای در سایت عصر ایران( خود این سایت خبرپراکن هم داستان هایی دارد!!!) برخورد کردیم که البته نظرات یک کارشناس ناشناس(این ناشناس بودنش هم خودش حکایتی است) برخورد نمودیم و تحلیل هایی که او ارائه کرده بود. ترجیح دادیم ابتدا شما دوستان مقاله مذکور را مطالعه نمائید و سپس ما مقاله خود را در وبلاگ قرار دهیم از اینرو خواشمندیم مقاله ذیل را مطالعه نمائید(البته بدلیل حجم زیاد بخش عمده آن در ادامه مطلب آمده است) در پایان خواهشمندیم نظرات و پیشنهادات خود را بدور از هرگونه نظر احساسی و دیدگاههای سیاسی و با دیدی واقع بینانه ارائه دهید.فکر می کنیم حداقل نظرات ما(منظور از ما نظرات ما و شما دوستان است) از این کارشناس ناشناس منصفانه تر باشد.  

                             ایرلاین ها و هواپیماهای خطرناک ایران را بشناسید

همین ماه پیش با یکی از کارشناسان هوایی گفت و گویی خودمانی در خصوص وضعیت هوانوردی درایران داشتم و طی این گفت و گوی مفصل که با مرور کم و کیف ناوگان هوایی ایران همراه بود وی به من هشدار می داد که شروع سقوط هواپیماهای بوئینگ در ایران نزدیک است و در این بین وی تاکید ویژه ای داشت که برای هشدار دادن به این خطر بیشتر از این جهت بنویسم و به مردم این هشدار را بدهیم که سوار بر هر هواپیمایی نشوند چرا که بسیاری از هواپیما ها با عمر بالای خود ایمنی ذاتی خود را از دست داده اند. آن روز به این کارشناس محترم گفتم که دلایل ایشان مستند است و بسیاری از گفته ها و هشدارهایش را قبول دارم اما متاسفانه مسئولان مربوطه گوش شنوای لازم را ندارند و در صورت نوشتن چنین مطلبی به هزار گناه ناکرده متهم خواهیم شد که از جایی و کسی خط و ربط می گیریم! هنوز که هنوز است فراموش نکرده ام که چند سال قبل به دلیل نوشتن چند خط گزارش در خصوص تاخیر پروازهای هواپیمایی هما که اظهر من الشمس بوده و هست، از سوی مدیر روابط عمومی فعلی این شرکت متهم به توهین به پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران شدم و درخواست اخراجم را با امضای ایشان روی میز مدیر رسانه ام دیدم! 3 سال پیش برای نوشتن یک گزارش عینی که از حقایق ایران ایر بود، سیل نامهربانی های مدیران ایران ایر را در قالب جوابیه ای سراسر توهین دیدم و تنها کاری که توانستم انجام دهم این بود که قضاوت را به خداوندی بسپارم که به قلم قسم می خورد. به هر سو، این داستان را برای کارشناس محترم تشریح کردم که تحمل نقد پذیری و گوش شنوا وجود ندارد و گفتن از چیزی که اثباتش عینی نیست حاصلی جز بهانه سازی های کسانی که سراسر مشکل اند چیزی نیست و نمیتوان بر مخفی کاری های ایشان دلیل عینی آورد. زیرا تا سخن از ایمن نبودن پروازها به میان می آوری و در عین حال از سوانح پر تعداد در هوانوردی ایران یاد می کنی، سریع می گویند هواپیما بدون ایمنی امکان پرواز ندارد! می گویند تا 100درصد ایمنی فراهم نباشد پروازی پرواز نخواهد کرد و هزاران توجیه، امثالهم. اما نمی دانم چرا کسی پاسخ نمی دهد که چرا این حجم از سوانح هوایی در ایران به ثبت رسیده و در شرایطی که تحریم بخش هوایی ادامه دارد هیچ مرجع بالا دستی برای حمایت از حق ایران که در پیمان شیکاگو بر آن صحه گذارده شده بر نمی آید. آیا این ضعف ما نیست که نمی توانیم از پیمانی دفاع کنیم که می گوید هیچ کشوری حق تحریم بخش هوایی مسافری را ندارد؟آیا ضعف ما بهانه ای برای ادامه سوانح هوایی است که جان مردم را میگیرد و خانواده های ایرانی را داغدار می کند؟ 727 هایی که محکوم به سقوط هستند فارغ از این بحث ها، این کارشناس بخش هوانوردی درست یک ماه پیش و قبل از سانحه بوئینگ ارومیه، می گفت هواپیماهای 727 هما و ام دی های تازه وارد به بخش هوایی ایران بزودی دچار سوانح سریالی خواهند شد. با تاسف کامل باید گفت که پیش بینی اول وی صحت یافته و باید دلیل مدعایش را که همان فرسودگی این هواپیما هاست را بیشتر مد نطر قرار دهیم. وی در خصوص هواپیماهای بوئینگ ام دی که عمدتا اجاره از شرکت هایی هستند که ساعت پروازی هواپیما ها رو تا سر حد ممکن پر کرده اند هم معتقد است: جایگزین کردن توپولوف ها با هواپیماهای فرسوده تر از نوع بویینگ ام دی یک خطای بزرگ استراتژیک است که به دلیل موضوعات روانی پس از سوانح سال 88 اتفاق افتاده است. تاکید ویژه این کارشناس خبره هوایی که نمی خواست نامی از ایشون برده بشه بر هواپیمایی هما هم بود که با هواپیماهای فرسوده 727 سردمدار استفاده از هواپیماهای تاریخی است. اما دریغ و افسوس که اگر این مطلب پیش از این سانحه نوشته می شد به سیاق گذشته تنها جوابیه هایی مظلوم نمایانه ارائه می شد که خبرنگار مربوطه فلان است و مدیران ارشد هما در اوج اقتدار و صلابت زیر تیغ جفا! اما امروز روز سیاهی است و همراه با این گلایه ها باز هشدار هایی در نهان این گزارش سر می دهیم که مدیران دلسوز؛اگر قلبتان برای مردم می تپد ، به فکر هواپیماهایی باشید که 3 فروند دیگر آن نیز با شکل و سیاق هواپیمای سقوط کرده در هما حضور دارند. هم اکنون 3 فروند بوئینگ سال 1976 و 1975 در هما هستند که یک فروندش فعال و دیگری نیز برای چندمین بار اورهال (تعمیر اساسی) شده است .با آنها چه میکنید؟آیا قرار است چندی دیگر هم خبری مشابه بشنویم تا باور کنید ما هم دلسوز مردم و برند پر افتخار هما (در گذشته) هستیم؟ چرا برای مردم نمی گویید که همین بوئینگ 727 که 73 خانواده ایرانی را روز شنبه در ارومیه داغدار کرد،حدود 4 هته پیش برای ششمین بار اورهال شده بود اما با وجود رفت و آمدهای مکررش برای تعمیر از رده خارج نشد تا سقوط کند. چرا به اشتباهتان اقرار نمی کنید و نمی گویید ، این هواپیما و هواپیماهای مشابه این تابوت مرگ، با همان استدلال پر نکته تان به پرواز می رفت. آیا هنوز هم می خواهید بگویید: هواپیما بعد از تعمیر اساسی مانند هواپیمای نو می شود و ایمنی لازم را داراست! نمیدانم چرا مدیران محترم از این نمی گویید که در کجای دنیا بیش از 3 بار هواپیمایی را اورهال می کنند و با وجود کمبود قطعه و بازرسی موردی نام اورهال بر این کار می نهند! پیشتازی منفی ایران ایر با 6 سانحه و 495 کشته مگر هواپیمایی ملی ایران یا همان هما را با آن برند سابقا معتبر ساده هما شده بود که اینگونه ساده از هستی ساقطش می کنید و کاری می کنید که برایش فکاهی های پیامکی بسازند. شاید فراموش کرده اید که عنوان شرکت نخست در انجام دور ترین پرواز بدون توقف متعلق به هماست.شاید هم نمیدانید در سال‌های پایانی دهه هفتاد میلادی، این شرکتی که شما از آن خوب دفاع نمی کنید، به عنوان رو به رشدترین شرکت هواپیمایی جهان شناخته می‌شد. پس برایتان تاریخ بگویم که هما یکی از ایمن‌ترین، مدرن‌ترین، و پردرآمدترین شرکت‌های هواپیمایی در این سالها به شمار می‌رفت و این شرکت در سال ۱۹۷۶ پس از شرکت استرالیایی کوانتاس ایمن‌ترین شرکت هوایی جهان لقب گرفت و جالب است بدانید که تا پیش از انقلاب اسلامی تنها حادثه هما مربوط به سقوط یک فروند داگلاس دی سی ۳ این شرکت در سال ۱۹۵۲ بود که تاثیری در اعتبار آن نداشت . شاید هم اینجا بخواهید بگویید که این شرکت پس از انقلاب شکوهمند اسلامی ایران ، روند دیگری را پیموده و باز هم نسخه تحریم را بیرون بکشید و بگویید مشکل داشته ایم! چرا از سه دهه ای نمی گویید که به تنهایی 6 سانحه داده اید و در 4 سانحه جان 495 انسان را از دست دادید . فراموش نکرده ایم که 290 کشته از این لیست سیاه ، مربوط به حادثه حمله بیرحمانه نظامی آمریکا به ایرباس این ایرلاین درخلیج فارس بوده است اما 3 سانحه دیگر که با 205 کشته و توسط 3 فروند هواپیمای بوئینگ 727 مدلهای 1974 تا 1976 این شرکت رخ داده است را با چه بهانه ای رفع رجوع میکنید؟ چرا نمی گویید در این سالها شرکت های دیگری هم بوده اند که با اقتدار کار کرده اند و هواپیما به ایران آورده اند و جان مسافرانشان را هم حفظ کرده اند!چرا از ضعف های اداری خود نمیگویید که با انبوهی از پرسنل کارایی لازم را ندارید.درد آور است که از نزول عملکرد برندی ملی می گوییم اما شنیده نمی شویم. به هر سو این نقد را گفتیم اما باز هم حسن توان مهندسان و تکنسین های ایرانی را باید به خاطر بیاوریم که با وجود مشکلات بشیارشان توانستند هما را در 2 سانحه هم بدون کشته مسافری پیش ببرند که هواپیماهای فوکر 100 وایرباس 300 در آن ها نقش بازی می کرده اند؛ اما فراموش نکنیم که در حادثه برخورد هواپیمای سی 130 به ایرباس 300 در فرودگاه مهر آباد 4 نفر از پرسنل فنی این شرکت در سانحه فوت شده ند اما در آمار کشته ها نیستند؛ بی انصافی نشود چرا که سوانح ایرباس در این شرکت از شمول اختیار این ایرلاین قدیمی خارج بوده و عوامل خارج از شرکت مقصر بوده اند. 4 سانحه ایران ایرتور و 281 کشته اما نکته عجیب در خصوص سوانح هما در این سالها، ایجاد شرکت ایران ایرتور در سال ۱۹۹۲ است که به عنوان زیر مجموعه ای است که در هنگام سوانح این شرکت، جدا فرض می شود و در هنگام ارائه آمار های ناوگان ورشد پروازها جزئی از این شرکت. ایرتور که با استفاده از چند فروند هواپیمای توپولف ۱۵۴ اجاره ای از جمهوری‌های تازه استقلال یافته شوروی راه اندازی شد به طور کامل از شبکه فروش و خدمات فرودگاهی هما استفاده می‌کند اما با همین عمر کم خود 3 سانحه منجر به مرگ با هواپیماهای توپولوف 154 داشته که آمار 281 کشته را ثبت نموده است.در کنار این آمار هم ایرتور یک سانحه دیگر با توپولوف داشته است که خوشبختانه بدون کشته بوده است. 153 کشته کاسپین و رتبه چهارمی آسمان بعد از دو شرکت ایران ایر و ایران ایرتور که از یک خانواده نیز محسوب می شوند هواپیمایی کاسپین با یک پرواز مرگ که در نزدیکی های قزوین هواپیما منفجر شد با 153 کشته در رتبه سوم ایرلاین های پر خطر ایران قرار دارد و بعد از این شرکت هواپیمایی آسمان با 136 کشته در دو سانحه قرار دارد. هواپیمایی کاسپین با هواپیمای توپولوف 154 و آسمان با دو هواپیمای فوکر 28 و بویئنگ 737 در این سوانح پرواز داشته اند تا باز هم ردی از بویینگ و فوکر دیده شود . 43 کشته کیش ایر و رتبه 5 ایرلاین های خطرناک پس از این 4 شرکت که ذکر آن ها رفت شرکت کیش ایر با سقوط هواپیمایی فوکر 50 که 43 کشته داشته است رتبه پنجم خطرناک ترین ایرالاین های ایران و پس از آن هواپیمایی منحل شده فراز قشم با 30 کشته توسط هواپیمای یاک 40 قرا دارند. در رتبه های بعدی هم شرکت هواپیمایی آریا با 16 کشته توسط هواپیمای ایلوشن 62 شرکت هسا با 5 کشته در هواپیمایی ایران 140 و ساها با 3 کشته در بوئینگ 707 قرار دارند. اما در این بخش ذکر یک نکته نیز ضروری است که هواپیمای ایران 140 هنوز به خطوط هوای ایران وارد نشده و شرکت سازنده ایرانی آن یعنی هسا اولین نمونه را که برای تحویل به ایران ایر تور دز نظر داشت با سانحه مرگ 5 نفر روبرو دید!


برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید
یکشنبه 13 دی 1388


در جولای 2004 وزارت دفاع انگلستان اعلام کرد که شرکت Thales برنده مناقصه ساخت پهپاد watchkeeper شده است.این سیستم دارای قابلیت های تجسس ،ردیابی ،تعیین مختصات هدف و شناسایی است. در آگوست 2005 شرکت Thales قرارداد ساخت این پهپاد ها را با وزارت دفاع انگلستان امضاء کرد ، watchkeeper یک سیستم تاکتیکی است که در ارتش سلطنتی انگلیس به عنوان یک سلاح نیمه استراتژیک بکار گرفته خواهد شد .


طرح پیشنهادی شرکت Thales جهت ساختwatchkeeper تولید یک پهپاد بزرگ و یک پهپاد کوچکتر که مجهز به ایستگاههای زمینی و تجهیزات پشتیبانی است می باشد ،اما وزارت دفاع تصمیم به ساخت پهپاد بزرگتر با نام WK450 گرفته است ،زیرا ساخت یک پهپاد به لحاظ اقتصادی نیز مقرون به صرفه خواهد بود .


پهپاد watchkeeper قادر به حمل مجموعه ای از سنسورها شامل دوربین های دید در شب و روز و رادارهای تجسسی است .دو پهپاد WK450 قادرند بطور همزمان و یا یکی پس از دیگری عمل کنند .ایستگاه کنترل زمینی بطور شبکه ای ایجاد ارتباط کامل در همه سیستم ها را تضمین می کند ،مثلاً در رادار حفاظتی هوابرد ،هواپیمای جنگنده و مقر فرماندهی گروه جنگی .

 


سیستم watchkeeper در سال 2010 مورد استفاده ارتش انگلستان قرار خواهد گرفت .مجموعه کامل این سیستم را می توان با هواپیمای C430 حمل و جابجا کرد .


برنامه watchkeeper :
در برنامه ریزی عملکرد این پهپاد ،چهار شرکت صنعتی یعنی شرکت BAE ،لاکهیدمارتین ،نورثروپ گرومن (Northrop Grumman) و شرکت Thales مشارکت داشته اند .همچنین شرکت Thales که برنده مناقصه ساخت این پهپاد بوده است از اطلاع رسانی و مشارکت شرکت های صنعتی نظیر Qinetiq ,Marshall sv , Elbit, Boeing و چند شرکت دیگر بهره مند شد .این پهپاد دارای قابلیت های ردیابی ،آشکارسازی ،تصویر برداری و قابلیت های الکترونوری و پردازش سیگنال است .


شرکت بوئینگ به عنوان یک شرکت پشتیبان در این طرح برگزیده شده و نقش مهمی در بهره گیری از این تکنولوژی و بهسازی امکانات آن در طول چرخه استفاده از این پهپاد را بر عهده دارد .

پهپاد wk450 :
پهپادwatchkeeper که wk450 نام گرفته است ،مطابق با پهپاد و ساخت شرکت Elbit یعنی Hermes 450 ساخته شده است .در سال 2003 سیستم Hermes 450 پس از گذراندن مراحل تست و ارزیابی در ایالت نوادا مورد تأیید نیروی هوایی آمریکا قرار گرفت .


این پهپاد را می توان در انجام مأموریت های مستقل و خودکار از پیش برنامه ریزی نمود و نیز می توان مجدداً آن را توسط اپراتور از ایستگاه زمینی و در حین پرواز کنترل و هدایت نمود . این پهپاد مجهز به سیستم GPS کامپیوتر و اطلاعات کامپیوتری دوگانه است .سیستم های برقی و الکترونیک در این پهپاد جهت افزایش قابلیت اطمینان ،مازاد بر نیاز در نظر گرفته شده است .

این پهپاد توسط موتورهای دوار و ساخت شرکت VEL در لیچ یلد انگلیس به حرکت در می آید و از یک چرخ پروانه دو پره ای استفاده می کند . برای استفاده از این پهپاد در مأموریت های بلند مدت و جهت افزایش مقاومت سیستم میتوان آنرا مجهز به مخازن سوخت یدکی نمود که زیر بالهایش نصب می گردد در اینصورت قادر است تا 17 ساعت مقاومت نماید .



برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید
چهارشنبه 18 آذر 1388

نیروی هوایی آمریکا روز 4 دسامبر (5 روز پیش) اعلام کرد که از هواپیمای بدون سرنشین جاسوسی " دیده بان RQ -170  " ، برای جاسوسی از ایران استفاده می کند.
 سایت "    CANADAVIEWS.CA  " در گزارشی در این باره می نویسد : این هواپیمای جاسوسی که طول بال آن 20 متر بوده و رادار گریز است ، از سال 2007 در قندهار به پرواز در آمد و هدف اصلی عملیات های این هواپیمای جاسوسی کنترل و مراقبت از تحرکات نیروهای طالبان در جنوب افغانستان بود .
مقامات نظامی آمریکا در افغانستان در هفته جاری تایید کردند که از این هواپیمای جاسوسی برای کنترل و مراقبت مناطق مرزی افغانستان با ایران و پاکستان و نیز جمع آوری اطلاعات از داخل ایران استفاده می کنند.
در بال های بلند این هواپیما که طراحی کمپانی " لاکهید مارتین " آمریکا است ، حسگرهایی تعبیه شده و قادر است با عکسبرداری و فیلمبرداری در ارتفاعات پایین اطلاعات مورد نیاز نیروهای رزمی را جمع آوری کرده و در عملیات های نظامی  مورد استفاده قرار دهد.
با این حال آمریکایی ها از این هواپیمای جاسوسی که نام آن را " چهارپای قندهار " گذاشته اند ، برای جمع آوری اطلاعات  از ایران نیز استفاده می کنند . این هواپیمای بدون دنباله بسیار شبیه به هواپیمای بمب افکن " بی 2 " آمریکا است .
عملیات جاسوسی نیروهای آمریکایی حاضر در افغانستان از ایران ، مغایر با مقررات بین المللی حضور نیروهای خارجی در خاک یک کشور است . طبق مقررات و عرف بین المللی نیروهای اشغالگر در یک کشور ، حق انجام عملیات جاسوسی از خاک کشورهای همسایه را ندارند .
اذعان به انجام عملیات جاسوسی از خاک ایران از سوی نیروهای آمریکایی حاضر در افغانستان در حالی صورت می گیرد که واشنگتن قرار است تعداد نیروهای خود در این کشور را در 6 ماه آینده از 68 هزار نفر کنونی به 98 هزار نفر برساند .
با این حال ، واشنگتن که در باتلاق  جبهه جنگ با طالبان در افغانستان گرفتار شده ، ایران را به دخالت درامور  افغانستان و تسلیح گروه طالبان متهم می کند .

پنجشنبه 23 مهر 1388

کمپانی لاکهید مارتین در حال تولید نسل جدیدی از موشک های دفاع هوایی ار نسل پاتریوت است که دارای قابلیت های بیشتری نسبت به همتایان خود هستند.
این موشک در اصطلاح PAC 3 نام دارد که مخفف واژه Patriot Advanced Capability-3 میباشد و معنای آن پاتریوت با قابلیتهای پیشرفته تر است.
این موشک تحت قراردادی که با دفتر برنامه ریزی نیروی دفاع هوایی و موشکی ارتش آمریکا و چندین مشتری خارجی منعقد شد در حال تولید میباشد و با سیستم پاتریوت یکپارچه است


این موشک (بزن-بکش) ‘hit-to-kill’ پیشرفته ترین و توانا ترین و در عین حال قوی ترین موشک دفاع هوایی جهان از نظر متخصصین غربی میباشدو ضد تمام تهدیدات از قبیل موشک های بالستیک و کروز و همچنین هواگردها کاربرد دارد و به نوبه خود جهش بزرگی در زمینه ساخت موشکهای دفاع هوایی به شمار میاید.
این موشک یک رهگیر سریع میباشد که اهداف خود را به صورت برخورد مستقیم یا body-to-body نابود میسازد.


هنگامی که این موشک در لانچر های پاتریوت قرار میگیرد به طور قابل ملاحظه ای قدرت آتش این سیستم را افزایش میدهد به طوری که 16 تیر از این موشک جای 4 تیر از نوع قدیمی تر PAC_2 را خواهد گرفت.

با ضریب موفقیتی در حد 100 درصد در عملیات آزادسازی عراق این موشک کارنامه موفقی از خود به جای گذاشت و هم اکنون در اختیار ارتش آمریکا و هم پیمانانش میباشد.


مرکز تحقیقات موشکی و کنترل آتش شرکت لاکهید واقع در تگزاس به عنوان پیمانکار اصلی برنامه ارتقاء موشکهای PAC_3 انتخاب شده بود.
این طرح شامل موشکهای رهگیر سریع از نوع بزن-بکش و سکو های شلیک در پک های 4 تایی و کامپیوتر کنترل آتش پیشرفته و ارتقاء سیستم های الکترونیکی پیشرفته برای لانچر میباشد که این عناصر از سیستم پاتریوت یک سیستم دفاع هوایی در ارتفاع متوسط با برد بلند و در عین حال موفق پدید می آورد که چتر محافظتی خود را برای نیروهای زمینی و مراکز حیاتی می گسترد.


این موشک از یک موتور راکتی سوخت جامد و کنترل های آئرودینامیکو موتور های کنترل جهت به همراه سیستم هدایت داخلی بهره میبرد.
PAC_ 3 به وسیله کامپیوتر کنترل آتش زمین پایه که در ایستگاه کنترل و رهگیری نصب شده است به سمت نقطه برخورد پرواز میکند و اطلاعات مسیر هدف را از طریق فرکانس های رادیویی دریافت مینماید و لحظاتی قبل از رسیدن به نقطه برخورد از پیش تعیین شده جستجو گر باند کا ان روشن شده و اطلاعات هدف را به دست میاورد و راهی مناسب ترین نقطه برای برخورد میشود.


موتور های کوچک کنترل جهت که در طرفین نوک موشک قرار دارند دارای بوستر راکتی سوخت جامد هستند که در مرحله آخر با یک انفجار مسیر موشک را در جهت دلخواه برای برخورد قرار میدهند .



طول: 5.2 متر

وزن: 320 کیلوگرم

سرعت: بیشتر از 5 ماخ

سقف پروازی: 15 کیلومتر

برد: 20 کیلومتر

تعداد سیستم های ساخته شده: 36 واحد آتشبار

هزینه کل پروژه: 7778 میلیون دلار

متوسط قیمت هر واحد: 91.14 میلیون دلار

منبع: سایت میلیتاری (blaze عزیز)

         انجمن هوافضا

پنجشنبه 29 مرداد 1388

Click here for full size photo! 

فرودگاه امام در یک نگاه 

 

Click here for full size photo! 

خواب زمستانی شنیده بودیم ولیکن تابستانی... 

 

Click here for full size photo! 

بقایای یک جنگنده پیر در مهرآباد 

 

Click here for full size photo! 

لاکهید ایر یونیورسال مستقر در مهرآباد 

(تمیز تر از آن بود که گراند شود) 

 

Click here for full size photo! 

جمبوجت ایران ایر در لباس دامادی 

 

Click here for full size photo! 

 بغداد۱ 

جاسوس عراقی در مهرآباد 

 

Click here for full size photo! 

پیر اما مطمئن 

۱۰۰۲ در خدمت سران ایران زمین

 

سه شنبه 20 مرداد 1388
رییس جمهور باراک حسین اوباما
کاخ سفید
واشینگتن،دی. سی.

آقای رییس جمهور عزیز،

این نامه را برایتان می‏نویسم تا توجه‏شما را به مصیبتی جلب کنم که به دلیل سوانح هوایی به سر مردم ایران و سفرکنندگان به ایران می‌آید. هم چنین با در نظر داشتن شعارهایتان، یعنی شعار "تغییر" و "امید" این نامه را نوشتم که از شما بخواهم تا با لغو کردن تحریم فروش هواپیماهای غیر نظامی ساخت آمریکا و قطعات یدکی آنها به ایران به جلوگیری از این فجایع کمک کنید.

آقای رییس جمهور، هنگامی که به این درخواست رسیدگی می‏کنید توجه داشته باشید که شمار فزاینده‏ای از اتباع ایرانی‏تبار و غیر ایرانی‏تبار آمریکا نیز به ایران سفر می‏کنند و خودشان و عزیزان‏شان در ایران ناچارند با هواپیماهای ایران پرواز کنند که بسیار بدون ایمنی هستند. آقای رییس جمهور، طبق قانون اساسی امریکا، حفاظت از جان این شهروندان از جمله اصلی‏ترین وظایف شما است.

آقای رییس جمهور، هر دو طرف منازعات پس از انتخابات ایران و به ویژه آنهایی که در خیابان‏های ایران برای حقوق شهروندی‏شان به مبارزه برخاسته اند از حرکت انسان‏دوستانه‏تان قدردانی بسیاری خواهند کرد. از یاد نبرید که چه بسا ممکن بود جان‏باختگان قدیس‏گونه‏ی این مبارزه و آن‏هایی که به زندان افتاده‏اند نیز سرنشین آن هواپیماهایی باشند که دچار سانحه شدند!

از سال 1990 بیش از 200 سانحه‏ی هواپیمایی در ایران رخ داده است و ایران از این لحاظ در میان تمام کشورهای جهان بدترین وضعیت را دارد. از این سوانح، حدود 70 سانحه به تنهایی بیش از 2000 کشته به جا گذاشته و 6 سانحه جزو"100 بدترین فاجعه‏ی هواپیمایی" جهان از دهه‏ی 1980 به بعد ثبت شده‏اند. این سوانح برای هواپیماهای ساخت ایالات متحده، روسیه و اروپای غربی رخ داده است.

تازه‏ترین مصیبت در 24 ژوییه 2009 رخ داد که یک هواپیمای ایلوشین ساخت روسیه در فرودگاهی داخلی دچار سانحه شد و بیش از 20 نفر جان باختند. در حالی که فقط 10 روز قبل از آن، در 15 ژوییه، نیز یک هواپیمای جت مسافربری ایران که از نوع توپولف ساخت روسیه بود دچار سانحه شده بود و تمام 168 سرنشین آن کشته شده بودند. این هواپیما از تهران عازم ایروان بود و اعضای تیم ملی نوجوانان جودوی ایران هم که برای انجام مسابقاتی به ارمنستان میرفتند جزو سرنشینان آن بودند.

آقای رییس جمهور، به این آمار هشداردهنده هم توجه داشته باشید که تصادفات هواپیمایی ایران از دهه‏ی 1980 پنج برابر شده است و تنها از سال 2001 پانزده سانحه‏ی بزرگ هواپیمایی در این کشور گزارش شده است. از این هواپیماها هفت هواپیما از نوع جت بویینگ و سی-130 ساخت آمریکا بودند که طبق تحقیقات ایمن‏ترین هواپیماهای موجود هستند. اما همین هواپیماها به علت "ایرادهای مکانیکی" بارها دچار سانحه شده‏اند.

شماری از سوانح یا سقوط هواپیماهای آمریکایی ایران از سال 1980 به بعد که باعث شد تا نزدیک به 1000 نفر از ایرانیان جان خود را از دست بدهند به قرار زیر است:

بویینگ 737، سقوط در سال 2008، تلفات جانی 70 نفر
سی- 130، سقوط در سال 2005، تلفات جانی 94 نفر
بویینگ 707، سقوط در سال 2005، تلفات جانی "چندین" نفر
سی- 130، سقوط در سال 2003، تلفات جانی 110 نفر
سی- 130، سقوط در سال 1999، تلفات جانی 130 نفر
بویینگ 727، سقوط در سال 1996، تلفات جانی 4 نفر
سی- 130، سقوط در سال 1996، تلفات جانی 86 نفر
سی- 130، سقوط در سال 1994، تلفات جانی 12 نفر
سی- 130، سقوط در سال 1986، تلفات جانی 98 نفر
سی- 130، سقوط در سال 1981، تلفات جانی 80 نفر
بویینگ 727، سقوط در سال 1980، تلفات جانی 128 نفر

به علاوه، آمریکا نیز در سال 1988 یک فروند هواپیمای مسافربری ایرباس 1-300 ایران را بر فراز خلیج فارس با موشک سرنگون کرد که تمام 290 سرنشین آن کشته شدند. همین جا این را هم اضافه کنم که سی-130 هواپیمای مسافر بری و باربری نظامی است اما در جمهوری اسلامی از آن برای خدمات مسافر بری غیر نظامی هم استفاده زیادی میشود. مثلا، هواپیمای سی-130 که در سال 2005 سقوط کرد، از 116 سرنشینی که کشته شدند، 68 نفر خبرنگار بودند.

آقای رییس جمهور، این وقایع غمبار تا حد زیادی به علت آن بوده است که ایران به خاطر قرار داشتن در شرایط تحریم نمی‏توانسته است هواپیمای نو خریداری کند یا برای هواپیماهای قدیمی خود که ساخت آمریکا هستند (مثل جت‏های بویینگ و سی-130 لاکهید-مارتین) و اروپا –آمریکا (ایرباس) قطعات یدکی خریداری کند. چون ایران دستش از بازار هواپیماهای غیرنظامی غرب کوتاه است، هواپیماهای قدیمی و بدون ایمنی روسی را خریداری یا اجاره می‏کند.

شرکت هواپیمایی ایران در سال 2008-2009 پروازهای خود را با 11 هواپیمای جت بویینگ، 12 ایرباس و 16 هواپیمای ساخت روسیه انجام ‌داده است. بسیاری از این هواپیماها خیلی قدیمی هستند و وضعیت نگه‌داری‌شان به علت فقدان قطعات یدکی و انجام تعمیرات ناقص توسط تکنیسین‌های فاقد صلاحیت، نامطلوب است. هواپیماهای آمریکایی ایران از جمله قدیمی‌ترین هواپیماهای این کشور هستند و به علت تحریم‌هایی که ایالات متحده علیه ایران وضع کرده است وضعیت نگه‌داری‌شان بد است و ایمنی‌شان از همه کم‌ترمیباشد.

ایران که دستش از بازارهای آمریکا و ایالات متحده کوتاه بوده است برای تامین قطعات و خدمات به سراغ بازار سیاه نیز رفته است که آکنده از تقلب‏کاری است. دولت ایران در اغلب موارد نیز ناچار بوده است قطعات هواپیماهای "از کار افتاده" را در هواپیماهای نیازمند "تعمیر" به کار گیرد. این هواپیماهای تعمیر شده به پرواز که درمی‌آیند خدمه "دست به دعا برمی‌دارند که سالم به زمین بنشینند".

از آن جا که ایران از لحاظ جغرافیایی سرزمینی ناهموار و بزرگ است و سامانه‌ی ترابری زمینی آن توسعه یافته نیست (حمل ونقل آبی در داخل این کشور وجود ندارد)، مردم ایران به گونه‌ای فزاینده به ترابری هوایی متکی هستند. بنابراین، تعجبی ندارد که مردم ایران با اینکه از خطرات واقعی سفر با این هواپیماهای بدون ایمنی آگاه هستند، همچنان به پرواز با آن‌ها تن می‌دهند. چاره دیگری ندارند. در واقع، دشمنی ایالات متحده و ایران به بهای جان مردم ایران تمام می‌شود.

آقای رییس جمهور، بابت وضعیت اسفبار ایمنی هوایی در ایران چه کسی مقصر است؟ دولت ایران و هوادارنش ایالات متحده را مقصر می‌خوانند و دولت ایالات متحده و مخالفان حکومت ایران نیز گناه را به گردن دولت ایران می‌اندازند. بدیهی است که دولت ایران تعهد مستقیم دارد که ایمنی شهروندان خود را تامین کند و بیش از همه مسئول است.

ایرانیان نیز می‌دانند این نشانه‌ی تزویر تهران است که از یک طرف واشنگتن را بابت ایمن نبودن هواپیماهای ایران مقصر می‌خواند و از طرف دیگر از سیاست‌ها و اقدامات ضدآمریکایی خود دست برنمی‌دارد. به علاوه، شعار رسمی و جنجالی "مرگ بر آمریکا" نیز دست ایالات متحده را برای لغو تحریم‌ها یا انجام اقدامات جدی بشردوستانه چندان باز نگذاشته است. تعجبی ندارد که مردم ایران از عادی‌سازی روابط ایران و آمریکا پشتیبانی می‌کنند.

با این همه، آقای رییس جمهور، ایالات متحده نیز باید بپذیرد بابت ایمنی نداشتن هواپیماهای غیرنظامی ساخت آمریکا که باعث کشته شدن مردم ایران می‌شوند تاحدی مسئول هست. درست است که دولت شما بابت ایمنی شهروندان ایرانی مسئولیتی ندارد اما طبق قوانین، مقررات و معیارهایسازمان هواپیمایی بین‌المللی ایمنی مسافران اولویت درجه یک تمام دولت‌ها است و فرقی نمی‌کند شهروند چه کشوری باشند.

تحریم فروش هواپیماهای غیرنظامی و قطعات‌شان به ایران که توسط آمریکا اعمال شده است به ویژه از این منظر اخلاقی و قانونی توجیه ‌ناپذیر است که شمار فزاینده‌ای از شهروندان ایالات متحده در حال سفر به ایران هستند و با این هواپیماها سفر می‌کنند. با توجه به رکود اقتصادی ژرفی که ایالات متحده با آن دست به گریبان است و محتاج تقویت تجارت بین‌المللی است این خط مشی اعمال تحریم از لحاظ تجاری نیز معقول نیست.

تحریم فروش هواپیماهای غیرنظامی و قطعات‌شان به ایران دیپلماسی مردمی (عمومی) آمریکا در قبال مردم ایران را نیز تضعیف می‌کند. دولت ایالات متحده به درستی از دولت ایران به خاطر نقض حقوق انسانی مردم ایران که شامل ایمنی آن‌ها نیز می‌شود انتقاد می‌کند. ولی تحریم‌های آمریکا نیز به خاطر آن که جان مردم ایران را به خطر می‌اندازد حقوق انسانی‌شان را نقض می‌کند.

مخالفان عادی‌سازی روابط ایالات متحده و ایران نیز بابت مصیبت‌های هواپیمایی ایران مسئول هستند. برخی با این استدلال که ایران قطعات و هواپیماها را برای مصارف نظامی به کار می‌گیرد مخالفت‌شان را توجیه می‌کنند. برخی هم ادعا می‌کنند هر گونه آسان‌گیری ایالات متحده در قبال ایران باعث می‌شود تا بخت واداشتن حکومت اسلامی ایران به رعایت دمکراسی و حقوق بشر کاهش یابد.

آقای رییس جمهور، اگر ما می‌توانیم کشورها را به رعایت حدود غنی‌سازی اورانیوم وادار کنیم بنابراین بررسی محل کاربرد هواپیماها و قطعات فروخته شده به ایران نیز کار آسانی خواهد بود. مخالفت از منظر دمکراسی و حقوق بشر نیز موجه نیست. حرف اصلی این گروه این است که هرگونه آسان‌گیری ایالات متحده در قبال ایران به حکومت آن مشروعیت می‌دهد و خودکامگی‌اش را تقویت می کند.

این استدلال در اساس ضدآمریکایی است. تجربه‌ی تاریخی نشان‌گر آن است که رابطه داشتن با ایالات متحده باعث تضعیف خودکامگان می‌شود و فقدان چنین روابطی باعث تقویت‌شان می‌شود. در واقع در هیچ کشوری در نبود روابط دیپلماتیک با ایالات متحده دمکراسی برقرار نشده است. بنابراین، چنین رابطه‌ای پیش‌شرط تغییرات معطوف به دمکراسی است اما کافی نیست.

به جای انگشت اتهام به سوی این یا آن بازیگر نشانه‌ گرفتن باید راهکاری فوری یافت. آقای رییس جمهور، با هر روشی که مناسب می‌دانید با حکومت ایران رفتار کنید ولی کاری نکنید که مردم ایران بهای خط‌مشی شما در قبال ایران را با جان خود بپردازند. جلوگیری از فروش هواپیماهای غیرنظامی و قطعات‌شان نه سیاست خارجی و اقتصادی خوبی است و نه دیپلماسی عمومی و حقوق بشری مناسبی است.

قطعات هواپیما را مولفه‌ای از برنامه‌ی تشویقی در مذاکرات هسته‌‌ای با ایران در نظر گرفتن نیز به همان اندازه غیرقابل قبول است. این رهیافت که یک بار توسط اتحادیه‌ی اروپا به کار گرفته شد این پیام وحشتناک را برای مردم ایران دارد که تنها در صورتی که دولت‌تان از برنامه‌های غنی‌سازی دست بردارد به ایمنی‌تان اهمیت می‌دهیم. وگرنه باید بهای ناسازگاری‌های تهران را با جان‌تان بپردازید.

آقای رییس جمهور ، مردم ایران شایستگی آن را دارند که ایالات متحده خط‌مشی بهتری در قبال آن‌ها در پیش گیرد زیرا جزو اقلیت هوادار آمریکا در خاورمیانه‌ی بزرگ هستند و با فاصله گرفتن از اسلام افراطی به اصلاحات سیاسی روی آورده‌اند. مردم ایران همچنین جزو اقلیتی در خاورمیانه‌ی بزرگ هستند که تروریسم را محکوم می‌کنند و خود از قربانیان آن هستند.

بعلاوه، مردم ایران جزو اقلیتی در خاورمیانه‌ی بزرگ هستند که با کاربرد نظامی فناوری هسته‌ای مخالف‌اند و خواستار منطقه‌ای عاری از جنگ‌افزارهای هسته‌ای هستند. این مردم همچنین جزو اقلیتی در خاورمیانه‌ی بزرگ هستند که قربانی جنگ بوده‌اند و خواستار زندگی در صلح هستند. و بلاخره، مردم ایران جزو اقلیتی در خاورمیانه‌ی بزرگ هستند که برای تحقق دمکراسی و مقابله با نقض حقوق بشر به مبارزه برخاسته اند.

آقای رییس جمهور، خلاصه بگویم: مردم ایران جزو اقلیتی در خاورمیانه‌ی بزرگ هستند که در مورد جدی‌ترین نگرانی‌های‌تان در این منطقه با شما همداستان هستند. بنابراین، خواهش می‌کنم گوش نسپارید به کسانی که اهمیت نمی‌دهند مردم ایران بهای تحریم فروش هواپیماهای آمریکایی و قطعات‌شان را دارند با جان خود می‌پردازند یا به کسانی که به شما می‌گویند فروش هواپیماهای آمریکایی و قطعات‌شان به معنای خشنود کردن حاکمان تهران است و به تروریسم و گسترش جنگ‌افزارهای هسته‌ای دامن می‌زند.

همچنین گوش نسپارید به کسانی که می‌گویند فروش قطعات یدکی به ایران باعث افزایش سرکوب‌گری دولت و نقض حقوق بشر می‌شود، یا سد راه جنبش اصلاحات و باعث تقویت افراط‌گرایی اسلامی می‌شود. در خاتمه، خواهش می‌کنم گوش نسپارید به کسانی که می‌گویند فروش قطعات یدکی به ایران بر عمر حکومت اسلامی می‌افزاید یا به عدم ثبات منطقه‌ای دامن می‌زند. این استدلال ها درست نیستند.

آقای رییس جمهور، فروتنانه بر این باورم که باید به ندای 70 میلیون مردم ایران گوش بسپارید که ایمنی‌شان به خطر افتاده است. مردم ایران هواپیما و قطعات یدکی می‌خواهند و اگر شما خواست‌شان را تامین نکنید در صداقت‌‌تان که می‌گویید در مبارزه‏شان برای حقوق بشر همراه‌شان هستید به دیده‌ی شک نگاه خواهند کرد. همچنین خواهش می‌کنم توجه داشته باشید که جان مردم ایران به خطر افتاده است نه حاکمان ایران.

آقای رییس جمهور زمان آن فرارسیده است که همان گونه که رییس جمهور جورج دبلیو بوش طی زمین‌لرزه‌ی فجیع و ویران‌گر شهر تاریخی بم عمل کرد کاری بشردوستانه انجام دهید. اگر بگذارید که ایران اجازه داشته باشد هواپیماهای آمریکایی و قطعات‌شان را خریداری کند مردم ایران و جامعه‌ی قوی یک میلیون نفری آمریکاییان ایرانی‌تبار وام‌دار حسن‌نیت شما خواهند بود. این اقدام با شعارهای‌تان یعنی شعار "امید" و "تغییر" ‌نیز همخوانی دارد.

با احترام،

هوشنگ امیر احمدی، پی اچ دی

استاد دانشگاه راتگرز
رییس شورای آمریکاییان و ایرانیان
پنجشنبه 25 تیر 1388
مرور آمار سقوط هواپیماها در ایران نشان می دهد که تا کنون آسمانهای کشور شاهد 70 سقوط هوایی بوده اند.

به گزارش خبرنگار مهر بر اساس اعلام شبکه ایمنی هوانوردی ایران ، نخستین سقوط هواپیما در سالهای پس از انقلاب به 1 تیر سال 1359 باز می گردد.
این حادثه که اولین حادثه هوایی پس از انقلاب محسوب می شود در یکم تیر سال ۱۳۵۹ (۲۱ ژوئن ۱۹۸۰) رخ داده و پس از آن تا خردادماه سال ۱۳۸۳ تعداد ۲۳۳ سانحه‌ غیر نظامی به ثبت رسیده است که از میان آنها ۶۷ سانحه مرگبار، منجر به ۹۹۸ کشته و ۹۷ مجروح شدند.
با این همه اگر بنا باشد ساعت زمان به عقب باز گردد روز شمار این سوانح از امروز 24 تیر ماه آغاز می شود که در آن 168 نفر از هموطنان کشورمان در اثر سقوط پرواز شماره 7908 کاسپین جان خود را از دست دادند و مابقی سقوطها به شرح ذیل است:

۲۷ بهمن ۱۳۸۷:
هواپیمای مسافربری ایران ۱۴۰ در حوالی فرودگاه شاهین شهر اصفهان سقوط کرد و تمامی پنج سرنشین هواپیما جان باختند.

۱۶ تیر ۱۳۸۷:
یک فروند هواپیمای شکاری اف-پنج ارتش ایران در حین انجام مأموریت در پایگاه هوایی امیدیه خوزستان سقوط کرد و خلبان و کمک‌خلبان آن کشته شدند.

۲۳ خرداد ۱۳۸۷:
یک فروند کایت موتوردار نظامی حین بار ریزی با چتر سقوط کرد و ۲ سرنشین آن در دم جان باختند.

۲۶ فروردین ۱۳۸۷:
یک فروند هواپیمای سوخو ۲۴ متعلق به نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران حوالی ساعت ۱۹ هنگام فرود دچار نقص فنی شد و سقوط کرد. خلبان و کمک خلبان اجکت کردند و سالم ماندند.

۱۲ دی ۱۳۸۶ (۲ ژانویه ۲۰۰۸):
یک فروند هواپیمای فوکر ۱۰۰ شرکت ایران ایر ساعت هنگام برخاستن از باند فرودگاه مهرآباد دچار حادثه شد. این هواپیما که حدود صد مسافر داشت، قرار بود از تهران به مقصد شیراز پرواز کند، اما چرخ‌های هواپیما هنگام برخاستن به علت انحراف از باند فرودگاه کنده شد و بال هواپیما آتش گرفت.

۵ آذر ۱۳۸۶ (۲۶ نوامبر ۲۰۰۷):
یک فروند هواپیمای نظامی اف-۴ فانتوم ارتش ایران به علت نقص فنی در منطقه کنارک چابهار سقوط کرد و دو سرنشین آن کشته شدند.

۶ آذر ۱۳۸۵ (۲۷ نوامبر ۲۰۰۶):
یک فروند هواپیمای آنتونوف ۷۴ متعلق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فرودگاه مهرآباد سقوط کرد. در این حادثه ۳۶ نفر کشته و ۲ نفر زخمی شدند.

۱۰ شهریور ۱۳۸۵ (۱ سپتامبر ۲۰۰۶):
سقوط هواپیمای توپولوف-۱۵۴ شرکت ایران ایرتور‌ در فرودگاه مشهد. این هواپیما در مسیر بندر عباس-مشهد در حال حرکت بود. این هواپیما حامل ۱۴۸ مسافر بود. در این حادثه ۲۸ نفر کشته و ۵۰ نفر زخمی شدند.

۱۹ دی ۱۳۸۴ (۹ ژانویه ۲۰۰۶):
یک هواپیمای فالکن-۲۰ متعلق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در شمال غرب ایران سقوط کرد و تعدادی از مقامات ارشد سپاه، از جمله احمد کاظمی، فرمانده نیروی زمینی سپاه، کشته شدند.

۱۵ آذر ۱۳۸۵ (۶ دسامبر ۲۰۰۵):
یک فروند هواپیمای سی-۱۳۰ ارتش ایران که حاوی خبرنگاران و پرسنل ارتش بود، بر روی منطقه‌ای مسکونی در تهران سقوط کرد که بیش از ۱۱۰ کشته برجای گذاشت که اکثر آنها را خبرنگاران تشکیل می دادند.

۱ اردیبهشت ۱۳۸۴:
یک فروند بوئینگ ۷۰۷ هواپیمایی ساها که در مسیر کیش- تهران در حرکت بود در فرودگاه مهرآباد از مسیر منحرف شد و وارد رودخانه کن شد. در این حادثه یک نفر کشته شد.

۲۱ بهمن ۱۳۸۲ (۱۰ فوریه ۲۰۰۴):
یک فوکر-۵۰ در هنگام فرود آمدن در فرودگاه شارجه به زمین برخورد کرد و ۴۳ نفر از ۴۵ مسافر آن کشته شدند.

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۲ (۱۷ مه ۲۰۰۳):
هواپیمای یاک-۴۰‌ از شرکت فراز قشم در نزدیکی ساری سقوط کرد و طی آن ۳۰ نفر از جمله رحمان دادمان وزیر راه، کشته شدند.

۳۰ بهمن ۱۳۸۱ (۱۹ فوریه ۲۰۰۳):
یک ایلیوشین-۷۶ متعلق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنوب شرقی ایران سقوط کرد و تمام ۲۷۶ سرنشین آن جان باختند.

۲۳ بهمن ۱۳۸۰ (۱۲ فوریه ۲۰۰۲):
هواپیمای توپولوف-۱۵۴ شرکت ایران ایرتور‌ در نزدیکی خرم‌آباد با کوه برخورد کرد و ۱۱۹ نفر کشته شدند.

۱۳ بهمن ۱۳۷۸ (۲ فوریه ۲۰۰۰):
یک فروند هواپیمای سی-۱۳۰ متعلق به نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در فرودگاه مهرآباد با یک ایرباس آ-۳۰۰ در حال توقف، تصادف کرد و همه ۸ سرنشین هواپیمای سی-۱۳۰ کشته شدند.

۲۰ خرداد ۱۳۷۵ (۹ ژوئن ۱۹۹۶):
بوئینگ ۷۲۷ ایران ایر در فرودگاه رشت دچار سانحه شد و در اثر آن ۴ نفر کشته شدند.

۲۳ اسفند ۱۳۷۵ (۱۳ مارس ۱۹۹۷):
یک فروند هواپیمای سی-۱۳۰ متعلق به نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در دزفول سقوط کرد و ۸۶ سرنشین آن کشته شدند.

۱۳ اسفند ۱۳۷۵ (۳ مارس ۱۹۹۷):
یک فروند هواپیمای فالکن-۲۰ ارتش ایران در اردبیل سقوط کرد و همه ۴ سرنشین آن کشته شدند.

۱۵ دی ۱۳۷۳ (۵ ژانویه ۱۹۹۵):
هواپیمای جت لاکهید ارتش ایران در نزدیکی اصفهان چند دقیقه پس از برخاستن از پایگاه شهید بابایی، سقوط کرد و همه ۱۲ سرنشین آن از جمله سرلشکر منصور ستاری، فرمانده نیروی هوایی ارتش، کشته شدند.

۱۸ مهر ۱۳۷۳ (۱۰ اکتبر ۱۹۹۴):
هواپیمای فوکر-۲۸ شرکت هواپیمایی آسمان که در مسیر اصفهان به تهران در حرکت بود در کوه‌های کرکس در نزدیکی نطنز سقوط کرد و همه ۶۶ سرنشین آن کشته شدند.

۲۴ آبان ۱۳۷۲ (۱۵ نوامبر ۱۹۹۳):
هواپیمای آنتونوف-۱۲۴ در نزدیکی کرمان سقوط کرد و همه ۱۷ سرنشین آن کشته شدند.

۱۹ بهمن ۱۳۷۱ (۸ فوریه ۱۹۹۳):
هواپیمای توپولوف-۱۵۴ شرکت ایران ایرتور‌ با یک هواپیمای سوخو-۲۴ متعلق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در نزدیکی تهران تصادف کرد. در این حادثه ۱۳۴ نفر کشته شدند.

۶ اردیبهشت ۱۳۷۱ (۲۶ آوریل ۱۹۹۲):
هواپیمای فوکر-۲۷ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در نزدیکی ساوه سقوط کرد و ۳۹ سرنشین آن کشته شدند.

۳ خرداد ۱۳۷۰ (۲۴ مه ۱۹۹۱:
هواپیمای ایلوشین-۷۶ در نزدیکی کرمانشاه سقوط کرد و ۴ سرنشین آن کشته شدند.

۱۲ تیر ۱۳۶۷ (۳ ژوئیه ۱۹۸۸):
هواپیمای ایرباس آ-۳۰۰ در پرواز شماره ۶۵۵ ایران ایر، به‌وسیله ناو جنگی وینسنت آمریکا در خلیج فارس هدف قرار گرفت و تمام ۲۹۰ سرنشین آن کشته شدند.

۱۱ آبان ۱۳۶۵ (۲ نوامبر ۱۹۸۶):
یک فروند هواپیمای سی-۱۳۰ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در زاهدان سقوط کرد و ۹۸ سرنشین آن کشته شدند.

۷ مهر ۱۳۶۰ (۲۹ سپتامبر ۱۹۸۱):
یک فروند هواپیمای سی-۱۳۰ ارتش ایران در کهریزک سقوط کرد و ۸۰ سرنشین آن کشته شدند.

۳۱ خرداد ۱۳۵۹ (۲۱ ژوئن ۱۹۸۰):
هواپیمای بوئینگ ۷۲۷ ایران ایر که در مسیر مشهد-تهران پرواز می‌کرد سقوط کرد و ۱۲۸ نفر از سرنشینان آن کشته شدند.
شنبه 20 تیر 1388

اسرئیل می‌خواهد دست‌کم 25 فروند از هواپیماهای جنگنده اف-35  که توانایی مقابله با سیستم ضد هوایی  اس ـ 300 روسی را دارد، از آمریکا خریداری کند.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، خبرگزاری روسی «ریا نووستی» با اعلام این خبر، نوشت: تل آویو اعتقاد دارد که این جنگنده‌ها می‌توانند خطرات سیستم دفاع موشکی اس ـ300 روسی را که به ایران فروخته شده است، با به‌کارگیری یکسری از کامیوترهای شبیه‌ساز خنثی کند.

هواپیمای جنگنده اف ـ 35 که توسط کمپانی لاکهید مارتین ساخته شده است، یکی از پیشرفته‌ترین هواپیماهای دنیا به شمار می‌رود که خریداری آن از سوی اسرائیل، باعث می‌شود که این رژیم بتواند این ناوگان را جایگزین ناوگان هواپیماهای مدل اف-15 و اف-16 خود کند.

بنا بر این گزارش، درخواست رسمی وزارت دفاع اسرائیل در این هفته برای پنتاگون فرستاده شده است و برآورد می‌شود که قیمت هر کدام از این هواپیماها، حدود رقم نجومی صد میلیون دلار باشد.

بر پایه این گزارش، اسرائیلی‌ها به دنبال تأمین سه هدف مهم با خرید این هواپیماها و بومی‌سازی آنها برای خود هستند؛ نخست، به هم پیوستگی سیستم‌های الکترونیکی ساخت اسرائیل با سیستم آمریکایی، دیگر این‌که به هم پیوستگی سیستم ارتباطی و مخابراتی اسرائیل با سیستم آمریکایی هواپیما و سرانجام، توانایی حل موضوعات و مشکلات تکنیکی و ساختاری هواپیما توسط کارشناسان اسرائیلی.

قرار است، این قرارداد، در سال 2010 به امضا رسیده و نخستین تحویل این هواپیما در سال 2014 به اسرائیل صورت پذیرد.

همچنین دولت اسرائیل می‌‌خواهد پنجاه هواپیمای دیگر را ـ که قدرت پرواز و فرود عمودی داشته باشند ـ  در آینده نزدیک خریداری کند.

در همین حال، اسرائیل همه تلاش خود را به کار می‌گیرد تا سیستم دفاع موشکی اس ـ 300 که قرارداد آن در سال 2007 بین ایران و روسیه به امضا رسیده است، در اختیار ایران قرار نگیرد.

گفتنی است، سیستم دفاع موشکی اس ـ 300 دامنه‌ای به گستردگی 195 کیلومتر دارد و توانایی هدف گرفتن موشک‌ها و همچنین هواپیما‌ها از ارتفاع ده متری تا 27 کیلومتری را دارد.

این یکی از سیستم‌های پیشرفته است که بسیاری از کارشناسان نظامی، آن را با سیستم دفاع موشکی پاتریوت US MIM - 104 مقایسه می‌کنند. 

مطالب فوق مورد تائید(یا رد) مسئولین وبلاگ مجله هوایی نمی باشد

یکشنبه 7 تیر 1388

http://www.defenseindustrydaily.com/images/AIR_F-35_Manufacture_Aft_lg.jpg


شرکت هواپیما سازی لاکهید مارتین در نمایشگاه هوایی لوبورژه فرانسه سی و یک سفارش خرید برای هواپیمای جنگی جوینت استریک فایتر خود گرفت.
به‌ گزارش خبرگزاری فرانسه از لوبورژه،شرکت هواپیما سازی لاکهید مارتینLockheed Martin با انتشار اطلاعیه ای اعلام کرد این شرکت تاکنون سی و یک سفارش خرید برای هواپیمای جنگی جوینت استریک فایتر Joint Strike Fighter(اف-35)گرفته است .
تام برباج معاون اجرایی برنامه شرکت هواپیما سازی لاکهید مارتین گفت ما تاکنون سی و یک سفارش قطعی گرفته ایم و درهمین راستا در نظر داریم تا شش هزار فروند از این نوع هواپیماها را تا اخر برنامه بفروشیم.
هواپیمای جنگی جوینت استریک فایتر (اف-35) در امریکا و با همکاری هشت کشور دیگر از جمله انگلیس، هلند،کانادا،دانمارک،نروژ، استرالیا، ترکیه و ایتالیا ساخته می شود.برای اجرای برنامه ساخت این نوع هواپیماها حدود سیصد میلیارد دلارسرمایه گذاری شده است. هواپیماهای جوینت استریک فایتر قرار است جایگزین ناوگان هواپیماهای فرسوده اف-شانزده و اف- هجده در نیمه دوم دهه اینده شود.
مدیر اجرایی برنامه جوینت استریک فایتر (اف-35) افزود انتظار می رود سه هزار و صد فروند از این نوع هواپیماها را که در سالهای اینده ساخته خواهد شد به کشورهای شریک اختصاص یابد.
ژنرال دیوید هاینز مسئول اجرای این برنامه نیز به نوبه خود اعلام کرد اگر ما شمار هواپیماهایی را که قرار است جایگزین شوند در نظر بگیریم باید شش هزار هواپیما را برای سراسر جهان تولید کنیم

منبع:واحد مرکزی خبر
شنبه 15 فروردین 1388

 فرمانده نیروی هوایی عراق از طرح خرید یک اسکادران پیشرفته از جنگنده های آمریکایی F-16 برای مقابله با آنچه «تهدید احتمالی ایران پس از عقب نشینی نیروهای آمریکایی از عراق» نامید، خبر داد.

 سپهبد انور احمد که برای مذاکره درباره خرید جنگنده های پیشرفته F-16 در واشنگتن به سر می برد به رویترز گفت: "عراق برای کمک به حفاظت از خود علیه تهدیدات بالقوه ایران و سوریه پس از ترک نیروهای آمریکایی از این کشور قصد دارد قراردادی برای خرید جنگنده های F-16 به امضا برسد."

وی ابراز امیدواری کرد: "عراق تا پایان سال جاری قراردادی برای خرید 18 فروند جنگنده F-16  محصول شرکت لاکهید مارتین آمریکا به امضا برساند."

«احمد» با بیان اینکه هدف بلندمدت نیروی هوایی عراق دستیابی به 96 فروند جنگنده F-16 تا سال 2020 میلادی است اضافه کرد: "این مساله از اهمیت بسیار زیادی برای ما برخوردار است و در اولویت قرار گرفته. پارلمان عراق نیز بودجه لازم برای خرید این جنگنده ها را تصویب کرده است."

فرمانده نیروی هوایی عراق از ایران در کنار سوریه به عنوان تهدیدات بالقوه ای یاد کرد که به ادعای او در گذشته دروازه ورود تروریست ها به عراق به منظور ثبات زدایی دولت نوری مالکی، نخست وزیر، بوده اند.

وی افزود: "چنانچه امسال قراردادی بین دو طرف به امضا برسد اولین جنگنده F-16  دو خلبانه عراقی در سال 2012 در آسمان عراق به پرواز درخواهد آمد."

تا آن زمان یعنی سال 2012 قرار است همه نیروهای آمریکایی تحت قراردادی دوجانبه که سال گذشته به امضا رسید عراق را ترک کنند.

به گفته رئیس نیروی هوایی عراق ارزش قرارداد اسکادران اولیه شامل 18 فروند جنگنده F-16 معادل حدود 5/1 میلیارد دلار خواهد بود.

«احمد» در اواخر ماه مارس در بغداد با یک تیم نیروی هوایی آمریکا درباره خرید این جنگنده ها گفت و گو کرد و اکنون برای ادامه مذاکره با مقامات پنتاگون راهی واشنگتن شده است.

وی درباره موضع طرف آمریکایی درباره این قرارداد گفت: "مقامات آمریکایی از تصمیم عراق برای خرید جنگنده های F-16 که یکی از پیشرفته ترین جنگنده های چندوظیفه در دنیاست حمایت می کنند."

براساس این گزارش بررسی فروش بالقوه این جنگنده ها به عراق توسط دولت آمریکا احتمالاً یک سال یا بیشتر زمان خواهد برد.

   1      2      3      4      5      6    >>

کد موسیقی برای وبلاگ