نظرسنجی "اسکای ترکس" از مسافران شرکت "ایران ایر"

ترجیح می‌دهم پای پیاده سفر کنم، ولی با "هما" سفر نکنم


خبرگزاری فارس: موسسه تحقیقاتی اسکای ترکس (SKYTRAX) که از معتبرترین شرکتهای رتبه بندی شرکتهای هواپیمایی دنیا است، طی گزارشی به نظرسنجی از مسافران در خصوص پروازهای شرکت هواپیمایی هما پرداخت.


به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، موسسه تحقیقاتی اسکای ترکس (SKYTRAX) از معتبرترین موسسات رتبه بندی شرکتهای هواپیمایی و فرودگاههای دنیا است و در حال حاضر 225 شرکت هواپیمایی دنیا را سالانه رتبه بندی می کند. این شرکت که در سال 1989 در لندن تاسیس شد، متعلق به بخش خصوصی است و 19 سال سابقه فعالیت دارد.
یکی از مهمترین ابزار رتبه بندی این شرکت که از یک تا پنج ستاره به شرکتها هواپیمایی اختصاص می دهد، نظرسنجی از مسافران شرکتهای هواپیمایی است. در این راستا نظر سنجی "اسکای ترکس" از مسافران شرکت هواپیمایی ایران ایر به شرح زیر منتشر می شود.


*ترجیح می‌دهم پای پیاده سفر کنم، ولی با "هما" سفر نکنم

"میم شمس که روز 14 اوت 2008 با یک فروند هواپیمای قدیمی بوئینگ 747 از کپنهاگ به تهران بازگشته است می گوید ، ترجیح می دهم دفعه بعد که بخواهم به تهران سفر کنم تمام مسیر را پای پیاده بروم ولی با شرکت ایران ایر مسافرت نکنم . خدمه هواپیما هیچ توجهی به مسافرین ندارند . زمانی که زنگ مخصوص را می زنیم ، خدمه هیچ توجهی به شما ندارند و به سراغتان نمی آیند . اگر خوش شانس باشید و اگر کنارتان رد شوند ، می توانید درخواست خود را با آنها مطرح کنید" .

*سیستم تهویه هوا کار نمی کرد

استیو تان که چهارم ژوئن 2008 با یک فروند ایرباس قدیمی از دوبی به تهران آمده است ، می گوید: سیستمهای تهویه هوای هواپیما کار نمی کرد ، بنابراین مسافرین مجبور بودند بیش از 30 دقیقه هوای نامساعد را تحمل کنند . خدمه هواپیما با درخواست مسافرین آب خنک می آوردند . غذا خوب بود . با توجه به عمر هواپیما ، انتظارات ما برآورده شد . تنها از این خوشحالم که به سلامت فرود آمدیم .

*پرواز سر ساعت و به موقع انجام شد

محمد ضیا ابراهیمی 27 می 2008 که با پرواز بیزینس کلاس مسافرت کرده ، می گوید ، خدمه هواپیما کمک و یار مسافرین بودند . هواپیمای 747 بسیار قدیمی بود ولی پرواز سر ساعت و به موقع انجام شد .

*دریغ از یک لبخند خدمه پرواز

ام یالفانی 22 ژانویه 2008 با هواپیمای ایرباس 300-600 از آمستردام به تهران آمده است . وی می گوید ، پرواز از آمستردام به موقع انجام شد . رفتار خدمه هواپیما دوستانه بود ، گرچه آنها از یک لبخند خشک و خالی خودداری می کردند . سیستم هدفون در صندلی من کار نمی کرد . غذا خوب بود . پرواز برگشت به علت بارش برف سنگین ، 5/2 ساعت تاخیر داشت . در مجموع با توجه به عمر هواپیما و امکانات آن ، از خدمات ایران ایر راضی بودم .  

ادامه این گزارش جالب را در ادامه مطلب دنبال نمائید

فانتوم در ایران(بخش دوم)

دوستان خوب و همیشگی وبلاگ مجله هوایی ۲۷ شهریور سال ۱۳۴۷ سالروز ورود اولین اف ۴(فانتوم)به ایران عزیز بود یعنی حدود چهل سال پیش.به همین مناسبت مقاله ای برای شما آماده گردیده که منبع آن سایت انجمن هوافضا (دوست خوبمان jsfعزیز) می باشد.در مقاله ذیل به نکاتی اشاره گردیده که اگرچه در بعضی خطوط  نقد های دور از انصاف روا داشته شده است ولیکن در برگیرنده رویدادهایی  است که بر نیروی هوایی ما صورت پذیرفته .با این اوصاف این مقاله می تواند تاریخچه ورود و خدمت این جنگنده در کشور عزیزمان ایران را برای شما بزرگواران روشن سازد.مقاله فوق بدلیل حجم بالا در چند بخش به شما تقدیم می گردد.در پایان لازم به ذکر است این وبلاگ در مورد صحت مسائل عنوان شده در مقاله فوق هیچ گونه مسئولیتی نداشته و پاسخگو نخواهد بود. 

 نکته:بدلیل رعایت مسائلی که این وبلاگ خود را پایبند آن می داند آن دسته از اطلاعات و آمار و ارقامی که در این مقاله ذکر شده در بخش هایی که لازم بوده دستخوش خود سانسوری گردیده است. 

 خرید RF-4E ملقب به دم سفیدهای ایرانی 

بر اساس پروژه ای با نام ژن تیره یا Dark Gene قرار بر این شد تا علاوه بر ساخت ایستگاههای راداری برد بلند CIA و NSA آمریکا چندین فروند RF-5A و RF-4C/E تحویل نیروی هوایی شوند در صورتی که مورد استفاده نیروی هوایی در ماموریتهایی در خاک شوروی قرار گیرند.طبق قرار دادی میان ایران و آمریکا 12 فروند RF-5A تحویل نیروی هوایی ایران شد تا پیش از ورود RF-4 به نیروی هوایی دو فروند از آنها هنگامی که در حال انجام ماموریتهای شناسایی در خاک شوروی بودند و با خلبانان آمریکایی پرواز میکردند ساقط شدند.به دلیل ضعف دفاعی این پرنده هاو دوربینهای عکسبرداری ضعیف آنها نسبت به فانتوم.نیروی هوایی آمریکا دو فروند از RF-4C های مستقر در انگلستان و آلمان خود را به ایران میفرستد شماره سریالهای این دو ۰۳**-69 و ۰۶**-69 بود این فانتومها علاوه بر آموزش خلبانان ایرانی به ماموریتهای مشترک خلبانان ایرانی و آمریکایی در خاک شوروی میرفتند.این دو هواپیما پس از چند ماه خدمت در ایران در روز 17 مرداد 1349 به پایگاههای خود در انگلستان و آلمان بازگشتند.
یک ماه بعد نیروی هوایی ایران سفارش ؟ فروند RF-4E را به شرکت McDonnell Douglas میدهد.گفته میشود در سال 1349 این پرنده ها تحویل ایران شدند اما به نظر میرسد به جای تحویل این فانتوم ها چند فروند RF-4C نیروی هوایی آمریکا به ایران فروخته شده یا موقتا تحویل داده شدند.این فانتومهای آمریکایی در ایران از سال 1350 تا سال 1357 دهها ماموریت شناسایی و جاسوسی در جنوب شوروی بر فراز کشورهای آذربایجان و ارمنستان و در موارد نادر بر فراز ترکمنستان نیز انجام دادند.
در حقیقت نخستین RF-4E های خریداری شده و تحویل داده شده به ایران به سریالهای 02**-72 الی 02**-72بودند و در نیروی هوایی ایران دارای سریالهای ***-2 الی ***-2 بودند.در سال 1353 نیز چندین فروند RF-4E دیگر به چند فروند فانتوم شناسایی دیگر موجود در ایران اضافه شدند.نخستین اسکادران فانتومهای شناسایی ایران اسکادران 11 شناسایی تاکتیکی مهرآباد بود.اسکادران 31 شکاری تاکتیکی نیز دومین اسکادران شناسایی بود و در سالهای بعد به خصوص در زمان جنگ فانتومهای باقیمانده اسکادران 11 به اسکادرانهای 31 و 61 شناسایی تاکتیکی شاهرخی و بوشهر اعزام شدند.
درکنار فانتومهای تحویل شده به ایران صدها دوربین KA-56 و KA-91 و KS-87 به همراه لنزهای 3 و 6 و 18 اینچی تحویل داده شدند این دوربینهای در زمان خود بهترین دوربینهای تصویربرداری هوایی بودند و بوسیلهء پرتاب و Flare یا شراره توانایی تصویربرداری در شب را نیز داشتند.
در اواخر عمر حکومت فقید پهلوی چند فروند RF-4E به ایالات متحده سفارش داده شد که با وقوع انقلاب هیچ کدام تحویل نیروی هوایی ایران نشدند سریال این  فروند ها عبارت بود از 057*-78 الی 086*-78
بین سالهای 1350 الی 1357 تعدادی  فروند از RF-4D/E های ایران ساقط شدند.
28 نوامبر 1973: RF-4C با شماره سریال *510-2 هنگام ماموریت شناسایی در جنوب روسیه مورد اصابت یک موشک R-3S یک فروند MiG-21MS قرار میگیرد خلبانی آن بر عهده شهید شکوهنیا و ریو آن خلبان جان سندرز بود که هر دو اجکت کرده و 16 روز بعد تحویل نیروی هوایی ایران شدند.
24 نوامبر 1976: RF-4E با شماره سریال *506-2 و به خلبانی شهید داریوش جلالی و ریو یعقوب آصفی مورد اصابت چند موشک سام 7 استرلا نیروی های یمن جنوبی قرار گرفت و در این کشور ساقط شد.
اول ژوئن 1977:RF-4E با شماره سریال *505-2 ساقط شد و خلبانان آن اجکت کردند.


تصویر محمد شکوهنیا سمت چپ (که در بهمن ماه 1360 طی یک ماموریت شناسایی بر فراز عراق فانتوم آنها مورد اصابت یک موشک R530 ریو ایشان در این پرواز سرگرد پیروانی بودند که هر دو اجکت کرده ولی شهید محمد شکوهنیا مفقود الاثر میشوند) تصویر سمت راست متعلق به شهید داریوش جلالی (اعدام در سال 1359 به علت شرکت در کودتای نوژه)


تصویری از دم سفید ایرانی با شماره سریال *728-74 پیش از تحویل به نیروی هوایی ایران در یک آزمایش پروازی در آمریکا.اسکادرانهای فانتوم تا سال 1357 عبارت بودند از:پایگاه یکم شکاری مهرآباد:
اسکادران 11شکاری/آموزشی: متشکل از F-4E
اسکادران 11 شناسایی تاکتیکی:متشکل از RF-4E

پایگاه سوم شکاری شاهرخی:
اسکادران 31 شناسایی تاکتیکی:متشکل از RF-4E
اسکادران 32 شکاری:متشکل از F-4E و F-4D
اسکادران 33 شکاری:متشکل از F-4E

پایگاه ششم شکاری بوشهر:
اسکادران 61 شکاری:متشکل از F-4E
اسکادران 62 شکاری:متشکل از F-4E

پایگاه هفتم شکاری شیراز:
اسکادران 71 شکاری:متشکل از F-4D
پایگاه نهم شکاری بندر عباس:
اسکادران 91 شکاری ملقب به کوسه ها:متشکل از F-4E
اسکادران 92 شکاری:متشکل از F-4E



بالا و وسط:خلبانان اسکادران 11 شکاری مهرآباد
پایین:خلبانان پایگاه سوم شکاری شاهرخیپروژهء بازیگر صلح (ارتقای فانتوم دی های ایرانی):در سال 1357 هشت فروند از F-4D های نیروی هوایی تحت برنامه بازیگر صلح به جستوجوگر های IRST Housing به همراه RHAW پیشرفته و جدید و همچنین هدف گذار لیزری AN/AVQ-9 ملقب به Zot Box که به این فانتومها توانایی استفاده از بمبهای هدایت لیزری از جمله GBU-10 Paveway I را داشتند. پس از انقلاب نیروی هوایی 20 کیت بمبهای هدایت تلویزیونی GBU-8 و GBU-9از ایالات متحره دریافت میکند تقریبا همهء کیتهای GBU-8 پس از جنگ باقی میمانند. طی پروژه ای تصمیم بر ساخت بمب هدایت تلویزیونی جدید توسط نیروی هوایی تحت نام قدر گرفته میشوند طی این پروژه بیش از 10 بمب Mk-84 بوسیلهء کیتهای هدایت اپتیکالی GBU-8 به بمبهای مجهز به موشک میشوند موتور این بمبها موتور موشک ضدهوایی AIM-120B هاک بود که در آن زمان هنوز تعداد زیادی از آنها باقیمانده بود نام این بمب GBU-67/B قدر نام داشت و از سلاح معدود فانتوم دی های ارتقا یافته باقیمانده از جنگ ایران و عراق بود.سوانح فانتومهای ایرانی تا سال 1357:مجموعا ؟ فروند F-4D به دلایل مختلف ساقط شدند.
شماره سریال آنها عبارت بود از: (به ترتیب تاریخ تحویل از بالا به پایین)
*63-3
*02-3
*03-3
*05-3
*68-3
*13-3
77*-3
6*4-3
6**-3

تعداد F-4E های ساقط شده برابر با ؟ فروند که شماره سریال 11 فروند از آنها به ترتیب زیر است:
69*-3
*98-3
6*6-3
*51-3
7*4-3
*64-3
76*-3
7**-3
798-3
**54-3
6**3-3

RF-4Eهمچنین تعداد های ساقط شده سه فروند:
6**5-2
***-2
651*-2 

اسلحه اشباح ایرانی!!
F-4D Phantom II
در بعد هوایی:
بعد هوایی:رادار AN/APQ-109A با برد نهایی 50 مایل و برد مفید 35 مایل قابلیت استفاده این فانتوم ها از موشکهای هدایت راداری AIM-7E-2 اسپارو را ایجاد میکند.
دومین سلاح در درگیری هوایی این فانتومها موشکهای گرمایابAIM-9J-1 سایدویندر بود که بعدا با خریداری موشکهای AIM-9P جایگزین آن شد
سومین سلاح فانتوم دی در نبردهای هوایی توپ SUU-23A بود.

در بعد زمینی:
بمبهای سقوط آزاد Mk-82/3/4 و همچنین بمبهای M-117 همچنین فانتوم دی هایی که تحت برنامه بازیکن صلح ارتقا یافتند توانایی حمل بمبهای هدایت لیزری GBU-10LGB را داشتند.
ادامه دارد... 

به امید روزی که خلبانان رشید و دلاور ایران زمین سوار بر  بهترین مرکب ها آسمان ایران زمین را برای تمامی دشمنان نا امن سازند.سرفراز باشید.

سیستم ACARS به زبان ساده

سیستم ACARS :
ACARS مخفف Aircraft Communication Addressing and Reporting System می باشد که اطلاعات مربوطه را بصورت Data Communication به ایستگاه زمینی ارسال میکند.

شبکه های موجود در سطح زمین در امریکا ARINC و در اروپا SITA و در باقی مناطق توسط سیستم های رادیویی موجود کار میکنند و اگر هواپیما مجهز به سیستم SATCOM باشد در همه مناطق میتوان از این سیستم استفاده کرد.

• اطلاعاتی که توسط این سیستم بصورت اتوماتیک ارسال میشوند عبارتند از :

- Out, Off, On, In (OOOI) که عبارتند از زمانی که هواپیما شروع به تاکسی میکند (Out) ، زمانی که هواپیما Airborne میشود (Off) ، زمانی که هواپیما به زمین مینشیند (On) و زمانی که آخرین موتور هواپیما خاموش میشود و هواپیما اصطلاحا Chocks In میشود (In) .

- زمانی که مشکلی در یکی از سیستم های هواپیما بوجود بیاید


• اطلاعاتی که توسط Crew بصورت Manually فرستاده میشوند عبارتند از :

- تخمین ساعت ورودی ETA (Estimated Time of Arrival)
- اطلاعات مربوط به نفرات پروازی حاضر در هواپیما
- اطلاعات پروازی از قبیل شماره پرواز،تعداد مسافرین،سوخت موجود در هواپیما،ایستگاه مبدا و مقصد
- پیام های عمومی


سیستم ACARS این اطلاعات را توسط VHF 3 (Center) ارسال میکند.همچنین این سیستم با Management Unit (MU) هواپیما در تماس است تا از طریق این Unit اطلاعات مربوط از همه سیستم های هواپیما جمع آوری کند تا در صورت نیاز اطلاعات مورد نیاز را ارسال کند.

این اطلاعات توسط CDU وارد سیستم شده و ارسال میشوند.

برای استفاده از این سیستم باید از طرف شرکت هواپیمایی مبلغی پرداخت شود که متاسفانه در ایران ، با اینکه اکثر هواپیما ها مجهز به این سیستم هستند، نمی توانند از آن استفاده کنند. 

منبع:http://aerospacetalk.ir/forum/viewtopic.php?f=20&p=89398#p89398

پرتاب موشک ایرانی به فضا(بزودی)

 رئیس‌جمهور با بیان اینکه ایران فن‌آوری پرتاب ماهواره به مدار زمین را به دست آورده گفت: ایران به زودی موشکی را پرتاب خواهد کرد که دارای 16 موتور است و ماهواره را تا 700 کیلومتر بالاتر می‌برد.

 محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهور شامگاه چهارشنبه به وقت نیویورک در جمع ایرانیان مقیم این کشور پس از ضیافت افطار اظهار داشت: اگر ملت ایران تصمیم بگیرد یک فن‌آوری را در اختیار داشته باشد چنانچه همه‌ دنیا هم جمع شوند قادر نخواهند بود جلوی آن را بگیرند.
رئیس‌جمهور با اشاره به این که ملت ایران همواره دلسوز بشریت بوده است، خاطر نشان کرد: ملت ایران در طول تاریخ دو ویژگی را در کنار هم حفظ کرده است. اول این که همواره در همه‌ امور در علم، صنعت و فرهنگ پیشتاز بوده است و هیچ وقت ملتی دست دوم و پیش پا افتاده نبود.
وی ادامه داد: ملت ایران پرچمدار تمدن برای همه‌ بشریت بوده است. زمانی که کتاب‌های نجوم و معادلات چند بعدی را حل می‌کرد و در عرصه‌ مهندسی و پزشکی جهان پیشتاز بود خیلی از مدعیان امروز ملت ایران از لحاظ فرهنگی در سطح بسیار پایینی قرار داشتند.
رییس‌جمهور ویژگی دوم ملت ایران را صلح‌دوستی و داشتن فرهنگ انسانی دانست و گفت: ایرانیان همواره خواهان رابطه با سایر ملت‌ها بر اساس احترام و عدالت بودند.
احمدی‌نژاد با اشاره به تولید فیلم 300، اظهار کرد: تولید این گونه فیلم‌ها نشانه‌ ضعف کسانی است که آن را ساخته‌اند.
رئیس‌جمهور در ادامه با اشاره به این که در دوره‌ای از تاریخ با طراحی‌های داخلی و خارجی کاروان پیشرفت ملت ایران عقب نگه داشته شد، تصریح کرد: ما از پیشرفت دیگران ناراحت نیستیم و اگر بتوانیم به آن‌ها کمک می‌کنیم؛ اما دنیا بداند هرگز کسی نمی‌تواند جلوی پیشرفت ایران را بگیرد.
وی با بیان این که قدرت‌های زورگو با بهانه‌ این که از پیشرفت علمی ملت ایران به خاطر احتمال انحراف به تولید سلاح هسته‌ای نگران هستند، تاکید کرد: آن‌هایی که ادعا می‌کنند از سلاح اتمی نگرانی دارند بزرگ‌ترین دروغ‌گویان تاریخ هستند. مگر می‌شود انبارهای خودشان حاوی ده‌ها هزار کلاهک اتمی باشد و آنگاه مدعی نگرانی از احتمال انحراف ایران باشند.
احمدی‌نژاد افزود: آن‌ها اگر نگران بودند اول باید به سراغ خلع سلاح کردن رژیم صهیونیستی می‌رفتند. بنابراین مخالفت آن‌ها با تولید بمب اتم نیست، بلکه آن‌ها مخالف پیشرفت ملت ایران هستند.
رئیس‌جمهور خاطرنشان کرد: آن‌ها می‌دانند که اگر ملت ایران در مسیر علم و فن‌آوری حرکت کند به سرعت خود را به صف اول علم و فن‌آوری دنیا خواهد رساند و آن‌ها از این موضوع ناراحت هستند. تبلیغات و مانع‌تراشی‌ها برای این است که از این موضوع جلوگیری کنند.
وی با اشاره به این که ملت ایران اهل درگیری و جنگ نیست و علاقه‌مند است با همه‌ ملت‌ها رابطه داشته باشد، تصریح کرد: البته اگر کسی بخواهد با ملت ایران درگیر شود این ملت چنان پاسخی خواهد داد که تا ابد پشیمان شوند.
احمدی‌نژاد اضافه کرد: امروز به لطف تحریم قدرت‌های زورگو ملت ایران هسته‌ای شده است و غنی‌سازی اورانیوم را در اختیار دارد و هم‌چنین فن‌آوری پرتاب ماهواره به مدار زمین را به دست آورده و هم‌چنین موشک‌های دو مرحله‌ای و سه مرحله‌ای را تولید کرده و پشت سر هم پرتاب خواهد کرد و به زودی هم موشکی را پرتاب خواهیم کرد که دارای 16 موتور است و ماهواره را تا 700 کیلومتر بالاتر می‌برد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان این که ایرانی‌ها در هر جای دنیا که هستند همواره منشأ خیر و اقدامات مثبت بوده‌اند، گفت: امروز مسئولیت و مأموریت ما به خاطر آغاز دوران جدید سنگین‌تر شده است و آن این است که فرهنگ متعالی، انسانی و پاک خود را به ملت‌ها عرضه کنیم.
احمدی‌نژاد اضافه کرد: ملت ایران جزو عزیزترین و محبوب‌ترین ملت‌های جهانند و حتی اگر اجازه داده شود که رفراندوم آزادی در همین کشور برگزار شود، ایران به عنوان محبوب‌ترین کشورها انتخاب خواهد شد.
رئیس‌جمهور در پایان تاکید کرد: قدرت‌های زورگو اگر رفتار خود را با ملت‌ها و به خصوص ملت ایران اصلاح نکنند ایرانیان تمامی مناسبات جهان را تغییر داده و مناسباتی عادلانه و انسانی را جایگزین آن خواهند کرد.
پیش از سخنان رییس‌جمهور محمد خزاعی، نماینده جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد در سخنان کوتاهی به ایرانیان حاضر در این جلسه خیرمقدم گفت.
در پایان این جلسه نیز شماری از ایرانیان مقیم آمریکا مشکلات و مسائل خود را با رییس‌جمهور، وزیران دادگستری و امور خارجه در میان گذاشتند و عکس یادگاری انداختند.

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8707040284

عکس روز

پلیس هوایی 

 

لزوم تجهیز ناوگان ماهان به سیستم ترمز های ABS 

 

بوئینگ 707 تشریفات ایران(مورد علاقه همه عکاسان هوایی جهان) 

  

عکس پرتره ای از 747 هما  

 

فوکر 100 تازه وارد شرکت نفت 

به ایران خوش آمدی 

 

فالکن 900 ایتالیا در مهرآباد 

آخرین آمار ناوگان شرکتهای هواپیمایی ایران

تاریخ به روز رسانی:2-7-1387
منبع:انجمن هوافضا (با تشکر از مدیریت محترم سایت اتابک عزیز)

http://aerospacetalk.ir/forum/viewtopic.php?f=120&p=89526#p89526

ایران ایر

 
آسمان


ماهان

کیش ایر


ایران ایرتور


ارم ایر


سایر شرکتها

فانتوم در ایران(بخش اول)

دوستان خوب و همیشگی وبلاگ مجله هوایی ۲۷ شهریور سال ۱۳۴۷ سالروز ورود اولین اف ۴(فانتوم)به ایران عزیز بود یعنی حدود چهل سال پیش.به همین مناسبت مقاله ای برای شما آماده گردیده که منبع آن سایت انجمن هوافضا(دو ست خوبمان jsfعزیز)  می باشد.در مقاله ذیل به نکاتی اشاره گردیده که اگرچه در بعضی خطوط  نقد های دور از انصاف روا داشته شده است ولیکن در برگیرنده رویداد هایی است که بر نیروی هوایی ما صورت پذیرفته .با این اوصاف این مقاله می تواند تاریخچه ورود و خدمت این جنگنده در کشور عزیزمان ایران را برای شما بزرگواران روشن سازد.مقاله فوق بدلیل حجم بالا در چند بخش به شما تقدیم می گردد.در پایان لازم به ذکر است این وبلاگ در مورد صحت مسائل عنوان شده در مقاله فوق هیچ گونه مسئولیتی نداشته و پاسخگو نخواهد بود. 

 نکته:بدلیل رعایت مسائلی که این وبلاگ خود را پایبند آن میداند آن دسته از اطلاعات و آمار و ارقامی که در این مقاله ذکر شده در بخش هایی که لازم بوده دستخوش خود سانسوری گردیده است.

بیست و هفتم شهریور 1387 چهلمین سالگرد ورود فانتوم به نیروی هوایی
 

چهل سال پیش در چنین روزی یعنی 27 شهریور 1347 مصادف با 17 سپتامبر 1968 نخستین فانتوم های ایران در فرودگاه مهرآباد به زمین نشستند و بدین ترتیب شیرازه قویترین نیروی هوایی خاورمیانه تا سال 1357 تشکیل شد.
در بهار سال 1345 نیروی هوایی ایران به دنبال جنگنده بمب افکنی برای جایگزینی F-84G های نیروی هوایی بود که در آن زمان به تعداد 32 فروند تنها جنگنده بمب افکنهای نیروی هوایی ایران محسوب میشدند.
پس از تحقیق فراوان فرماندهان و مقامات نیروی هوایی سر انجام تصمیم گرفته شد تا برای جایگزینی تاندرجت های نیروی هوایی جنگنده فانتوم انتخاب شود.در ابتدا مجلس سنای آمریکا مخالف فروش این جنگنده ها به ایران بود که در زمان خود از پیشرفته ترین جنگنده های غرب بودند.
در نهایت با اصرار ایران و صلاحدید مقامات آمریکایی در تیرماه 1345 قرارداد خرید 16 فروند F-4D با ایالات متحده آمریکا بسته شد.
ماهنامه ارتش به تاریخ 29 بهمن ماه 1345 در بارهء خرید جتهای جنگنده فانتوم چنین نوشت:
یک اسکادران از قویترین هواپیماهای آمریکا تحویل ایران میشود.
منابع مطلع واشنگتن امروز اعلام کردند که در بهار آینده یک اسکادران هواپیماهای ((فانتوم اف-4)) که از قوی ترین هواپیماهای امریکاست و قرارداد خرید آن قبلا نوشته شده در بهار آینده تحویل دولت ایران خواهد گردید.

در ابتدا قرار بود که 16 فروند F-4D در بهار سال 1346 تحویل نیروی هوایی ایران شوند که در نهایت با درخواست ایران مبنی بر خرید 16 فروند F-4D دیگر تاریخ تحویل نخستین فانتومهای ایران شهریور 1347 تعیین شد. تا پایان سال 1349  32 فروند F-4D تحویل نیروی هوایی ایران شد و نخست فانتومهای تحویلی جایگزین F-84G های اسکادران 11 شکاری مهرآباد شدند.دومین پایگاه شکاری فانتوم ها پایگاه سوم شکاری شاهرخی همدان بود.

سریال بندی F-4D های نیروی هوایی شاهنشاهی ایران بدین گونه بود:
در ابتدا 601-3 الی 632-3 که در سال 1354 به 663-3 الی 691-3 تغییر کرد.


تصویری از خلبانان و فرستادگان نیروی هوایی ایران به پایگاه سیمور جانسون کارولینای شمالی در روز 26 تیرماه 1346 این خلبانان برای آشنایی با قابلیتها و تواناییهای فانتوم دی به این پایگاه فرستاده شدند.



بالا: جشن تحویل نخستین 4 فروند F-4D در پایگاه یکم شکاری در روز 27 شهریور ماه 1347.
پایین:4 فروند فانتوم دی در رژه ارتش سال 1348



بالا:نخستین فانتوم تحویلی به نیروی هوایی ایران با شماره سریال 601-3 در نخستین روزهای تحویل خود.
پایین:تصویر دومین فانتوم تحویلی به نیروی هوایی ایران با شماره سریال 602-3 در نخستین روزهای تحویل.

سفارش های جدید نیروی هوایی ایران در سال 1348:در سال 1348 به منظور قدرتمند ساختن نیروی هوایی ایران و تجهیز پایگاههای شکاری نوین ایران به جنگنده بمب افکنهای مدرن قرارداد خرید 32 فروند F-4E تحت نام کاربر صلح دو بسته شد.تحویل این فانتومهای جدید از اواخر اسفند ماه سال 1349 آغاز شد فانتومهای تحویلی از نخستین فانتومهای سری ئی بودند به همین خاطر فاقد اسلاتهای لبهء حمله بال بودند که در سالهای بعد پس از اورهال بر روی آنها نصب شد همچنین تعدادی از آنها توانایی حمل و استفاده از موشک ماوریک داشتند .
فانتوم ئی های نیروی هوایی آمریکا با شماره سریالهای 7711-69 الی 7742-69 تحویل ایران شدند و بر روی آنها سریالهای نیروی هوایی ایران به ترتیب 633-3 الی 664-3 درج شد.(که در دیماه سال 1354 سریال آنها به ***6-3 تغییر یافت)
پایگاهها:
این پرنده ها در بدو ورود به پایگاههای هفتم و سوم شکاری منتقل شدند و فانتومهایی که توانایی شلیک ماوریک داشتند عمدتا به پایگاه 6 شکاری بوشهر یا 9 شکاری بندعباس منتقل شدند.

از این میان نخستین سری تحویلی فانتوم ئی ها میتوان به فانتوم 6530-3 متعلق به اسکادران 91 شکاری پایگاه 9 شکاری بندر عباس اشاره کرد.



قرارداد دومی نیز تحت نام کاربر صلح سه بین دولت ایران و ایالات متحده در سال 1350 بسته شد مبنی بر فروش 73 فروند F-4E این بار به همراه اسلاتهای لبه بالها همچنین مجهز به کابین خلبان پیشرفته تر ملقب به Mod.556 بودند.متعاقبا 49 فروند فانتوم دیگر به قرارداد اضافه شد که به سامانه درخت جنگی (Combat Tree enemy) سری APX-80 به همراه سامانه تشخیص دوست از دشمن جدید و سامانه ناوبری دیجیتالی جدید.همچنین بیشتر آنها مجهز به TISEO بودند و قابلیت استفاده از موشک های AGM-65 ماوریک را داشتند.
شماره سریال تامکتهای تحویلی به ایران به ترتیب 1094-71 الی 1166-71 و 1519-73 الی 1554-73 که به ترتیب سریالهشان در نیروی هوایی ایران 723-3 الی 795-3 و 796-3 الی 831-3 میباشند که در دیماه 1354 به سریال (***6-3 تغییر کردند)
پایگاهها:
پایگاه سوم شکاری
پایگاه ششم شکاری عمدتا سازگار با ماوریک
پایگاه نهم شکاری عمدتا سازگاربا ماوریک

از میان این فانتومها میتوان به **65-3 اشاره کرد این فانتوم یکی از 49 فروند فانتومی هست که مجهز به TISEO و کابین جدید تر نسبت به فانتومهای قبل از خود بود این فانتوم متعلق به اسکادران 31 شکاری ؟ است.



آخرین سفارش نیروی هوایی برای خرید فانتوم ئی در سال 1351 بود با نام کابر صلح چهار طبق این سفارش 35 فروند فانتوم ئی از ایالات متحده خریداری شدند. آخرین فانتوم تحویلی از این گروه در سال 1357 تحویل ایران شد.این فانتوم ها بهترین فانتومهای ایران از نظر اویونیک و تجهیزات الکترونیکی و مدیریت جنگ افزار بودند.بدین خاطر که فقط مجهز به دوربین AN/ASX-1 نبودند بلکه مجهز به درخت جنگی APX-80 و سامانهء ناوبری دیجیتالی جدید با نام AN/ARN-101 سیستم تشخیص دوست از دشمن جدید و از همه مهمتر کابین مجهز به سامانه هوتاس.سریال بندی فانتومهای تحویلی به شکل 0222-75 الی 0257-75 بود که سریال آنها در نیروی هوایی به ترتیب 6654-3 الی 6681-3 به همراه 6683-3 الی 6688-3 بعلاوه 6691-3 بود.
پایگاهها:از این میان نخستین فانتومهای تحویلی در پایگاه سوم شکاری
و شمار زیادی در پایگاه ششم و نهم شکاری
و آخرین فانتومهای تحویلی مثل 6688-3 در اسکادران 11 شکاری پایگاه یکم شکاری مستقر شدند.

از میان این فانتومها میتوان به **66-3 متعلق به اسکادران ؟ شکاری اشاره کرد:


تصویری از آخرین فانتوم تحویل داده شده به نیروی هوایی ایران یعنی 6688-3
 

ادامه دارد... 

به امید روزی که خلبانان رشید و دلاور ایران  سوار بر بهترین مرکب ها آسمان ایران زمین را برای تمامی دشمنان نا امن سازند.سرفراز باشید. 

مجله هوایی

اولین A380 تحویل کانتاس شد

 

اولین هواپیمای A380 از سری 20 فروندی سفارش داده شده توسط کانتاس تحویل این شرکت شد.

به گزارش تیک آف از مراسم تحویل این هواپیما در تولوز فرانسه, جمعی ازمقامات ایرباس - مقامات شرکت هواپیمایی کانتاس و مقاماتی از شرکت رولزرویس حضور داشتند.

آرایش A380 در سه کلاس برابر با 520 صندلی است. اما کانتاس با تغییر آرایش مورد نظر آن را به 4 کلاس تغییر داده که 14 صندلی در کلاس درجه یک - 72 صندلی در کلاس تجاری - 32 صندلی در کلاس شبه اقتصادی و 332 صندلی در کلاس اقتصادی قرار گرفته اند.

همچنین موتورهای هواپیمای تحویلی از نمونه های رولزرویس ترنت 900 هستند.

گفتنی است کانتاس در سال 2000 دوازده فروند از هواپیمای غول پیکر A380 را تحویل داد که پس از آن 8 فروند دیگر نیز درخواست کرد.

منبع:http://www.takeoff.ir

خاطرات خلبان آزاده محمدیوسف احمدبیگی(بخش اول)

تیمسار خلبان محمدیوسف احمدبیگی به سال 1327 در روستای «قلعه‏جعفربیک» از توابع شهرستان تویسرکان در یک خانوادة کشاورز و بسیار فقیر متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به اتمام رسانید و برای ادامه تحصیل به تهران آمد. در سال 1348 پس از اخذ دیپلم وارد خدمت در نیروی هوایی شاهنشاهی شد. او ابتدا در رستهء همافری مشغول به تحصیل گردید. پس از گذشت دو سال و پایان این دوره، به دانشکده خلبانی قدم گذارد. در سال 1350 پس از گذراندن مقدمات آموزش پرواز در ایران، به آمریکا اعزام شد. پس از دریافت نشان خلبانی با درجه ستوان‏دومی به ایران بازگشت به عنوان خلبان هواپیمای F-4E مشغول خدمت گردید. پس از وقوع انقلاب، به پایگاه شاهرخی (نوژه همدان) منتقل شد. با شروع جنگ، احمدبیگی به مدت سه ماه اول جنگ، چندین عملیات موفق برون مرزی انجام داد.

28 آذر 1359
صبح روز 28 آذر 1359، زنگ تلفن به صدا درآمد و به من اعلام شد که ساعت 11 صبح «بریف» (1) پرواز دارم و «لیدر» (2) دسته پروازی هستم.

پست فرماندهی
هنگامی که وارد پست فرماندهی شدم، تابلو جدول پرواز را بررسی کردم، متوجه شدم که من لیدر دسته پروازی دو فروندی هستم و شمار دوی من، سروان «اصغر رضوانی» است. سروان «ایرج عصاره» هم که به تازگی از پایگاه بندرعباس آمده بود، آنجا بود. هدفی که برای ما در نظر گرفته شده بود، انهدام هلیکوپترهای ضربتی میل24 هایند عراقی بود که به منظور سالم ماندن از حملات هوایی ایران در زمین فوتبال شهر «بدره» تجمع کرده بودند. بعد از اینکه بریف تمام شد، نقشه مسیر را کشیده و قرار گذاشتیم پس از بلند شدن و بستن چرخها، برای اینکه مطمئن شویم در فرکانس مشترک رادیویی هستیم، فقط یک بار یکدیگر را صدا بزنیم و تا زمان برگشت از ماموریت، کسی حرفی نزند؛ مگر در حالت اضطراری، آن هم به طور مختصر. این مسئله به این دلیل بود که دشمن به وسیله دستگاههای ردیابی، فرکانس موقعیت ما را کشف نکند.

همگی به طرف اتاق «تجهیزات پرسنلی» (3) به راه افتادیم. لباس و کلاه را گرفته به طرف هواپیما رفتیم. همه چیز طبق برنامه و بدون اشکال پیش می‏رفت. هواپیما را روشن نموده، سیستم‏های ریزش اسلحه (4) را چک کردیم، همگی سالم بودند. با برج مراقبت تماس گرفته و آمادگی خود را جهت تاکسی اعلام کردیم. پس از گرفتن اجازه پرواز از برج مراقبت و شروع پرواز با آرایش پرواز «جمع تاکتیکی» (5) در ارتفاع پائین طبق نقشه از پیش تعیین شده به طرف هدف سمت گرفتیم.



هوا آفتابی بود و دید هم خوب. پرواز در ارتفاع پائین احساس خوشی به ما می‎داد. شب قبل، برف آمده بود. کوهها و تپه‏ها پر از برف شده بودند. هنوز ار کوهها و دره‏ها عبور نکرده بودیم که خودمان را نزدیک مرز دیدیم. متوجه شدم سروان عصاره، مقداری از مسیر منحرف شده است. به ایشان تذکر دادم. سپس مسیر را با کمک خلبانم بررسی کرده و ادامه دادم. پس از چند لحظه، از مرز عبور کرده و ارتفاع را به 70 پایی کم کردم. حدود 15 مایل بود که داخل خاک عراق پرواز می‏کردیم. درست چند مایل به نقطه گردش به سمت هدف مانده بود. در حالی که آماده گردش می‏شدم ناگهان در مسیر پروازم یک «پارک موتوری» را دیدم که مشابه آن را در پروازهای قبلی در منطقه نفت شهر و دهلران دیده بودم. یک لحظه تصمیم گرفتم یکی از بمبهای 500 پوندی را روی این پارک موتوری رها کنم و چون جنگندهء F-4E دوربین فیلمبرداری دارد (6) تصیم گرفتم فیلم آن را در برگشت به ستاد عملیات بدهم و آنها را برای انهدام مابقی، هواپیما بفرستند. ارزش انهدام این نوع هدف از آن جهت دارای اهمیت بود که ارتش عراق به وسیله این نوع ماشین‏آلات، خیلی سریع در منطقه راهسازی می‏کرد و نیروهای خود را جابه‏جا و پشتیبانی می‏کرد.



به محض اینکه تصویر «سایت» (7) روی مرکز پارکینگ قرار گرفت، کلید رهایی بمب را فشار دادم و از روی پارکینگ عبور کردم. از آینهء هواپیما به عقب نگاه کردم، کوهی از آتش و دود، فضای منطقه را پر کرده بود. ناگهان کمک خلبان کابین عقب (سروان ایوب حسین نژادی) گفت: «مثل اینکه همهء بمب‏ها رفت.» گفتم: «نه، من فقط یک بمب زدم.» اما وقتی که به چراغهای وضعیت اسلحه نگاه کردم، دریافتم که درست می‏گوید. ظاهرن سیستم ریزش اسلحه، اشکال داشته است. در این هنگام حسین‏نژادی گفت: «کجا داری میری؟ ما که بمب نداریم.» گفتم: «اشکال نداره، مسلسل که داریم. برای زدن هلیکوپترها فشنگ هم موثره و کاربرد خوبی داره.»

پس از این صحبتها، یک مرتبه به یاد جنگهای هوایی افتادم که در پروازهای قبلی برایم پیش آمده بود و هر لحظه احتمال درگیری با هواپیماهای دشمن نیز وجود داشت. لذا با خودم گفتم: «من باید فشنگ داشته باشم.» به هواپیمای شمارهء 2 (اصغر رضوانی) گفتم: «اصغر، بمبهای من رها شده. پس از گردش، شما ادامه بدهید. من مسیر را برای شما باز می‏کنم.» به محض اینکه این تصمیم را گفتم، گردش کردم. ناگهان صدای تیربار ضدهوایی دشمن را شنیدم و هواپیما به شدت شروع به لرزیدن کرد. در این لحظه سرعت هواپیما بین 540 تا 560 نات بود. (8)

به کابین عقب گفتم: «ایوب، هواپیما تحت کنترل است، بیرون نپری.» هنوز حرفم تمام نشده بود که هواپیما از سمت چپ و عقب مورد اصابت موشک دشمن قرار گرفت. لرزش شدیدی کرد و مرتب بالا و پائین می‏رفت. بار دیگر به ایوب گفتم: «بیرون نپری، هواپیما هنوز تحت کنترله» او گفت: «نه، پرش در اختیار خودت.»

در حالی که سعی می‏کردم هواپیما را تحت کنترل داشته باشم، موشک دوم به سمت راست و عقب هواپیما اصابت کرد. هواپیما با فشار بسیار شدیدی شروع به صعود کرد. من هرچه به دستهء فرامین فشار می‏آوردم (با اینکه دکمهء رهایی سریع کنترل فرامین را فشار داده بودم - نتوانستم هواپیما را به صورت افقی نگه دارم. نهایتن آن قدر فشار «جی» (9) به ما وارد شد که من دیگر چیزی نفهمیدم و چندثانیه‏ای بیهوش شدم. زمانی به هوش آمدم که متوجه شدم به سمت راست کابین افتاده‏ام و دست‏هایم در بین دو پاهایم قرار گرفته است. خودم را روی صندلی راست کردم؛ ولی افق را نمی‏دیدم. متوجه شدم چند لحظه‏ای که بیهوش بودم، هواپیما از حالت صعود بیرون آمده و دماغهء آن با زاویه‏ای حدود 70 الی 80 درجه به طرف پائین و به سوی زمین می‏رود. در این هنگام صدایی شبیه ریختن آب روی آتش به گوش می‏رسید. (10)

دستهء فرامین را که به سمت راست آمده بود، گرفتم تا هواپیما را از حالت شیرجه درآورم، اما فرامین جواب نمی‏داد. در حالی که بوته‏های روی زمین را به وضوح می‏دیدم (انگار که توی چشمم فرو می‏رفتند)، درنگ را جایز ندانستم، حس می‏کردم آخرین لحظات عمرم است زیر حتا اگر صندلی‏پران هم عیبی نداشته باشد، زمان کافی نخواهد بود تا عمل نماید، زیرا فاصلهء چندانی با زمین نداشتم. دستهء صندلی‏پران را کشیدم و به عقب پرتاب شدم. تنها فکری که به ذهنم آمد این بود که ممکن است این داغی و بی‏وزنی بر اثر متلاشی شدن جسمم باشد، ولی ناگهان با باز شدن چتر به خود آمدم و خودم را به چتر آویخته دیدم.

صدای شدید تیراندازی از زمین به گوش می‏رسید و گلوله‏های از کنارم رد می‏‎شدند. اما مدت زمانی که در هوا بودم، بسیار کم بود. به محض اینکه سرم را بالا بردم تا چتر را بررسی کنم، محکم به بغل یک پل سیمانی برخورد کردم. دیگر نفسم بالا نمی‏آمد.

در حالی که سعی می‏کردم نفسم را کامل کنم، همزمان نیز سعی داشتم قفل بند چتر را رها سازم؛ اما بسیار سخت بود؛ چرا که قفسهء سینه و دست چپم بسیار درد می‏کرد. به هر زحمتی بود بند چتر را به سوی خود کشیدم و قفلش را رها کردم. همزمان با رها کردن چتر، دو نفر عراقی با تفنگ به طرف من نشانه رفته و به انگلیسی گفتند: «بلندشو». بلند شدم. هر دو سروان بودند. یکی از آنها گفت: «دستت را ببر بالا» من هم دستم که به شدت ضرب دیده بود، به حالت 45 درجه باقی مانده بود با اشارهء سر گفتم: «نه» با تعجب گفت: «چرا؟» گفتم: «صدمه دیده» گفت: «برگرد» به محض اینکه برگشتم، هواپیمایم را دیدم که در آتش می‏سوزد. درد دستم یادم رفت و خیلی ناراحت شدم. به قدری که احساس می‏کردم همانند پرنده‏ای که بال و پرش در آتش می‏سوزد، این بال و پر خودم هست که به هم پیچیده و می‏‎سوزد.



در همین حین افسر عراقی با اشاره گفت که حرکت کنم. ناگهان قطعه‏ای دیگر از هواپیما را دیدم که داشت می‎سوخت و چتر ایوب حسین‏نژادی (کمک خلبان) در کنارش افتاده بود. یک مرتبه به نظرم آمد که ایوب در آتش می‎سوزد. از ته دل فریاد کشیدم ولی ناگهان ایوب را دیدم که تعداد زیادی از سربازان عراقی او را به شدت کتک می‏زنند. به یکی از افسران گفتم: «دوستم را دارند می‏کشند.» او گفت: «مگر دو نفر بودید؟» گفتم: «بله» او رفت و ایوب را از دست سربازها بیرون آورد.

مرا منتظر نگه داشتند تا حسین‏نژادی را هم بیاورند. سربازها در دو طرف مسیر صف کشیده بودند. ناگهان ستوانی عراقی، اسلحه به دست به طرفم دوید و آب دهان انداخت. با آمدن یک خودروی نظامی، سروان عراقی مرا به داخل آن هدایت کرد و همزمان حسین‏نژادی را هم آوردند و کنار من نشاندند. وقتی به مقرشان رسیدیم، ما را پیش یک سرگرد قد بلند عراقی بردند. داخل اتاق، علاوه بر سرگرد، مرد قدبلندی با سبیلی کلفت نشسته بود. ایوب حسین‏نژادی نیز آنجا بود. آن مرد رو به من کرد و با زبان فارسی و لهجة کردی گفت: «جناب سروان، این جناب سرگرد از شما سوالاتی دارد. من به فارسی برای شما ترجمه می‏کنم و جواب شما را هم به ایشان می‏گویم.»

پس از سوالاتی در مورد تعداد هواپیماهای شرکت کننده و ماموریت ما، سرگرد به طرف تلفن رفت و شماره‏ای را گرفت. ما را بیرون بردند و دستهایمان را بستند. در این هنگام عکاسان عراقی، تعداد زیادی عکس از ما گرفتند. پس از عکسبرداری ما را به داخل سالنی کوچک که در یک ساختمان نوساز بود بردند. در آن جا ژنرال عراقی چاقی با قد بلند ایستاده بود. ژنرال عراقی سوالاتی در مورد ماموریت ما پرسید. سپس ما را بیرون برده و با دستان و چشمان بسته به طرف بغداد حرکت دادند. حدود سه ساعت در راه بودیم. به بغداد که رسیدیم ما را به وزارت دفاع بردند. پس از پیاده شدن من و حسین‏نژادی را از هم جدا کردند. سپس مرا به داخل اتاقی بردند که یک سرگرد و ستوان عراقی در آن بودند.

سرگرد از من پرسید: «این جنگ تا تا کی ادامه خواهد یافت؟» من هم گفتم: «تا خروج شما از کشورمان»
سرگرد عراقی گفت: «می‏دانی کشور شما کجاست؟» سپس جواب داد: «از شمال به خراسان، جنوب به بندرعباس، از شرق به پاکستان و افغانستان و از غرب به دامغان و کاشان یعنی کویر لوت. بقیهء جاها ما خواهیم گرفت.» سپس نقشه‏ای را نشانم داد. نقشهء وضعیت منطقه بود. از مرز مشترک ایران و ترکیه و عراق، خط قرمزی کشیده شده بود که آذربایجان، لرستان، کردستان و خوزستان را جدا کرده بود. پائین نقشه به خرمشهر و آبادان ختم می‏شد.

سپس مرا به اتاقی بردند که یک پیرمرد و چند نفر دیگر در آن بودند. یکی از آنها درجه‏دار ارتشی بود که بعدها در اردوگاه صلاح‏الدین شهیدش کردند. دیگری هم آقای «ابوترابی» بود که من پس از چند روز فهمیدم روحانی هستند. من یازده روز با این جمع بودم. در مسیر سلول ما، سه اتاق دیگر بود که یکی از آنها محل شکنجهء مخالفان صدام بود و دائمن از آن صدای شکنجه و فریاد افراد را به وضوح می‏شنیدیم.

اتاق بریفینگ پایگاه هوایی الرشید بغداد
روز دوم مرا به با اتومبیل به جایی بردند که دیدم اتاق «بریفینگ» است. یک نفر سرگرد و دو سروان خلبان آنجا بودند. سوالاتی در مورد تعداد خلبانان پایگاه شاهرخی و اسامی خلبانان کردند. سپس فرمانده پایگاه هوایی که یک سرتیپ خلبان بود آمد و گفت: «سروان، آنچه را از تو می‏پرسم باید درست جواب بدهی. لیست خلبانان گردان 31 و 32 پایگاه شاهرخی را برایمان بنویس.» من هم جواب دادم: «فقط در حد قانون ژنو، اسم، درجه و محل خدمتم را می‏گویم. شما هم بیش از این نمی‏تواندی از من بخواهید.» سرگرد با عصبانیت گفت: «اگر ننویسی دستت را قطع می‏کنیم.» بازهم شروع کردند به پرسیدن سوالاتی در مورد تعداد هواپیماها و نام خلبانان پایگاه شاهرخی. سپس کاغذی به من دادند که آن پر کنم. من چیزی ننوشتنم. سپس مرا به اتاقی دیگر بردند. همان سرگرد قبلی در آنجا بود. در این لحظه سروانی که قبلن از اتاق بیرون رفته بود، با پوشه‏ای که جلدش از طلق بود برگشت. زیرچشمی نگاهی به پوشه انداختم. درون پوشه، اسامی خلبانان گردان32 پایگاه شاهرخی نوشته شده بود. از اسامی معلوم بود که مربوط به گذشته است زیرا هنوز اسامی بسیاری از دوستانم که در جریان کودتای نوژه اعدام شده بودند در لیست وجود داشت. من بازهم چیزی ننوشتم. ولی در جواب عصبانیت آنها گفتم که شما اسامی را دارید.  

ادامه دارد...

منبع:http://aerospacetalk.ir/forum/viewtopic.php?f=104&p=89401#p89401

روزی که یک شیر آرام گرفت

زمین اگر برابر کهکشان شود حجم حقیری است.

که گنجایش بلندی تو را نخواهد داشت

قلمرو نگاه تو دورتر از ناپیداست

وچشمان تو معبدی که ابرها،نماز باران را درآن سجده می کنند

فرشته ها می دانند که نیمی از تو هنوز نامکشوف مانده است

تو آن اشاره ای که به براق توفان نشسته ای

تو آن انعطافی که  پیشاپیش باران می رود

آنکس که ترا نستاید بیمار است

آن قسمت از زمین که نام تو را نبرد یخبندان باد

زمین بی تو تاول معلقی است در سیرآسمان

وخورشید گرچه بزرگ است

در برابرتو هنوز کوچک است

زمین حتی در زمین نام تو برده شود

زمین ما فقط  پنج بهار به عدالت تن داد

وسبزی این سالها

تتمه آن جویبار است

که از سرچشمه ناپیدایی جوشید

ای پهناوری که عشق وشمشیر را به یک بسترآوردی

دنیا نمی تواند بداند تو کیستی؟ 

شهادت جانسوز مولای متقیان،سرور و پیشوای پرهیزکاران

              امام علی (ع)ابن ابیطالب تسلیت باد