وضعیت ناوگان هواپیمایی کشوردر سال ۸۳ و ۸۴

 

شرکت هواپیمایی	1383			1384			1385			1386
	تعداد ناوگان	نوع ناوگان	تعداد صندلی	تعداد ناوگان	نوع ناوگان	تعداد صندلی	تعداد ناوگان	نوع ناوگان	تعداد صندلی	تعداد ناوگان	نوع ناوگان	تعداد صندلی
ایران ایر و ایران ایرتور	2	B747-SP	C22 Y274	1	B747-SP	C22 Y274
	3	B747-200	C22 Y412	3	B747-200	C22 Y412
	4	B727-200	154	4	B727-200	154
	2	A300-600	C21 Y231	4	A300-600	C21 Y237
	6	A312	C12 Y203	1	A312	C12 Y203
	2	A313	C17 Y186	2	A313	C17 Y183
	4	A300	207	4	A300	277
	9	F100	104	5	F100	104
	0	A320	C14 Y156	6	F100	104
	5	TU154	150	10	TU154	150
	1	B747-B	445	0	B747	445
	0	AB4	240	1	IL75	-
	2	B747-F	0	1	B747-F	-
	2	A300-F	0
آسمان	4	B725	172	4	B727-200	172
	12	F100	109	12	F100	109
	3	F28-4000	80	4	F28-4000	85
	2	F28-1000	65	1	F28-1000	65
	3	FA	10	3	FA	10
	6	AT72	66	6	AT72	66
پیام	5	E110	-	5	E110	-
	2	AN12	-	1	AN12	-
کیش ایر	2	T454M	155-164	2	TU54M	155-164
	4	F27	54	6	F27	54
	2	MD83	154	3	MD83	156
کاسپین	3	TU-154M	156	4	TU-154M	156
ماهان ایر	3	A300-B4	240	2	A300-B4	240
	2	A310-300	176	3	A310-300	205
	3	A320	143	1	A320	147
	0	A321	181	2	L1011	317
	1	TU-154M	156	1	MD83	150
				1	TU-154M	158
				1	TU-204C	198
بن ایر		-	-	-	-	-
سفیران		-	-	2	A140-EPSEF	52
				2	A140-EPG	52
ساها	-	B747-100	-	3	B707-300	175
	-	B747-200	-
	3	B707-300	165
آریا	2	F27-MK50	50	2	F50	50
				2	TU154	160
قشم	1	IL 76-ID	-	2	IL 76 - ID	-
	1	IL76	-
نفت	-	-	-	2	F50	50
				1	DHC6	19

نمایشگاه هوایی فارنبرو 2006 (بخش دوم)

تیلت روتور V-22 آسپری




به گفته شرکت سرمایه گذاری بل بویینگ این شرکت از نمایشگاه فارنبرو به عنوان سکوی پرتابی برای دستیابی به فروش بین المللی تیلت روتورهای نظامی V-22 استفاده کرد. در حالی که منابع مطلع ، انگلیس ، ژاپن ، اسراییل و استرالیا را چهار کاندید خرید V-22 می دانند. ولی « مایک تیچ » مدیر عامل بویینگ از اعلام  نام مشتریان خودداری کرده است. چیزی که وی تایید می کند این است که تمرکز کلیدی بر روی کار گروهی طی 12 ماه آینده ، قیمت واحد هر هواپیما را کاهش خواهد داد. برای سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده (USMC) قیمت هدف گذاری شده  این پرنده تا سال 2010 حدود 58 میلیون دلار است. بل بویینگ می گوید: تقریبآ نیمی از راه را برای رسیدن به این هدف پشت سر گذاشته است و تا به امروز قیمت را از 78 میلیون دلار به 69 میلیون دلار رسانده است. این شرکت در سال 2005 حدود 19 فروند V-22 را تحویل داده است و امسال نیز در نظر دارد بیش از 16 فروند دیگر را تحویل دهد. برنامه فروش این شرکت شامل 360 فروند MV-22 برای سپاه تفنگداران ، 48 فروند MV-22 برای نیروی دریایی و 50 فروند نمونه ویژه عملیات جنگی CV-22 برای نیروی هوایی ایالات متحده است.


پرنده بی سرنشین اوریون هال


شرکت آورورا فلایت ساینسز در نمایشگاه فارنبرو 2006 از نمونه ساختگی مقیاس کامل یک پرنده بی سرنشین جدید پرده برداشت که از سوخت هیدروژن نیرو می گیرد و دارای مداومت پروازی بالا می باشد. این پرنده محصول بخش فانتوم ورکس و شرکت بویینگ است. اوریون هال دارای توانایی حمل بار مفید کوچک 180 کیلوگرم است و مداومت پروازی ان به 4 روز می رسد. ولی برنامه بویینگ برای این پرنده دستیابی به مداومت پروازی طولانی به مدت 10 روز و ارتفاع بالاتر بوده است.انتظار می رود نخستین پرواز این پرنده در سال 2008 به وقوع بپیوندد.


بویینگ و ارباس


در نمایشگاه امسال مطابق سنت نمایشگاه های قبلی ، دو رقیب سرسخت همیشگی صنعت هوانوردی در بخش هواپیماهای مسافربری تجاری یعنی ارباس و بویینگ به رقابت پرداختند که شرکت اروپایی توانست با 190 سفارش به ارزش تقریبی 19 میلیارد دلار ، شرکت بویینگ را که تنها 72 سفارش به ارزش 1/9 میلیارد دلار را دریافت کرده بود ، پشت سر بگذارد.ارباس در شش ماهه اول سال جاری میلادی نیز توانسته گوی سبقت را از این شرکت امریکایی برباید.در ادامه به ذکر مواردی از قراردادهای مهم این دو شرکت  هواپیماسازی می پردازیم.


گروپ مارسانز؛ 12 فروند ارباس A330-200


خط هوایی « گروپ مارسانز» اسپانیا یادداشت تفاهمی برای خرید 12 هواپیمای ارباس A330-200 با شرکت اروپایی ارباس به امضا رساند. قرار است این هواپیما ها در سالهای 2008 تا 2009 تحویل داده شود. این شرکت هنوز موتوری را برای این هواپیماها انتخاب نکرده است. هواپیماهای فوق الذکر برای جایگزینی هواپیماهای بویینگ 200-747 این خط هوایی به کار گرفته می شوند.



ارآسیا؛ 40 فروند ارباس A320


شرکت مسافربری کم هزینه مالزیایی « ارآسیا» در نمایشگاه امسال درخواست 40 فروند ارباس A320 را با حق گزینش 30 فروند دیگر از همین نوع هواپیما داد. تحویل این هواپیما ها طبق زمانبدی از آوریل سال 2009 میلادی شروع می شود و تا سال 2011 ادامه می یابد. « ارآسیا» تا کنون 100 فروند A320 سفارش داده است و حق گزینش 30 فروند دیگر را نیز دارد. در حال حاضر هفت فروند A320 در خدمت این شرکت مسافربری می باشد.
« کورنورمک کارتی » ، مدیر و موسس خط هوایی ار آسیا گفت: 35 فروند بویینگ 300-737 از ناوگان هوایی این خط هوایی خارج می شود و ارباسهای جدید جایگزین این هواپیماها خواهند شد. این خط هوایی ، موتور هواپیماهای سفارش داده شده را انتخاب نکرده است اگرچه برای سفارشهای نخست ، موتور CFM56 را گزینش کرده بود.





ILFC؛ 6 فروند A320 ، 10 فروند بویینگ


موسسه مالی اجاره ای بین المللی ایالات متحده (ILFC) در فارنبرو 2006 ، شش فروند ارباس A320 را سفارش داد تا جمع سفارشهای خود برای خانواده هواپیماهای باریک پیکر را به بیش از 430 فروند برساند. همچنین 10 فروند هواپیماهای بویینگ را نیز سفارش داد که این گزینش شامل 6 فروند بویینگ 800-737 ، 2 فروند777-300ER
 و دو فروند 787 می باشد.


بلووینگ؛ 20 فروند A320


خط هوایی آلمانی بلووینگ، 20 فروند هواپیما از خانواده ارباس A320 را سفارش داد. این خط هوایی که در دوسلدورف قرار دارد از زمان تاسیس خود در سال 2002، با تعداد کمی از هواپیماهای باریک پیکر ارباس مشغول به کار بوده است. در نمایشگاه فارنبرو 2006 قراردادی برای 16 فروند ارباس A320 و 4 فروند A321 به امضا رساند.
تحویل این هواپیماها از سال 2009 میلادی آغاز می گردد د تا سال 2011 به طول می انجامد. تاکنون هیچ گزینشی برای موتورهای پرنده های فوق الذکر انجام نشده است.
بلووینگ این هواپیماها را به منظور پشتیبانی از برنامه گسترش خدمات پروازی زمانبندی شده و اجاره ای خود جهت اتصال به روسیه ، در اختیار خواهد گرفت.


افریکاارویز؛ 20 فروند ارباس


شرکت مسافربری لیبیایی « افریکا ارویز » ، یادداشت تفاهمی برای خرید شش فروند ارباس A330-200 و 14 فروند ارباس از خانواده A320 به امضا رساند. این تفاهم نامه که در فارنبرو 2006 به امضا رسید شامل 3 فروند ارباس A320 به همراه حق گزینش 3 فروند دیگر ، 6 فروند A320 و 3 فروند A319 با حق گزینش 5 هواپیمای باریک پیکر دیگر است. هیچ انتخابی برای موتورهای این هواپیماهای باریک و پهن پیکر صورت نگرفته است.





سنگاپور؛ 20 فروند A350 ، 9 فروند A380


خط هوایی سنگاپور با سفارش 20 فروند ارباس A350 و 9 فروند A380 دیگر به نمایشگاه امسال شوک وارد کرد.این خط هوایی قراردادی را برای خرید 20 فروند ارباس A350 XWB و 9 فروند A380 دیگر امضا کرد. این قرارداد شامل حق گزینش 20 فروند A350 و شش فروند A380
 نیز می باشد.
 تحویل هواپیماهای A350 از سال 2012 شروع می شود و تا سال 2014 ادامه می یابد و هواپیماهای A380 اضافه شده از اواخر سال 2008 تا سال 2010 به SIA تحویل می گردد.
هیچ گزینشی تاکنون برای موتورهای هواپیماهای انتخابی انجام نگردیده است. ارزش این قرارداد که شامل 29 درخواست برای هواپیماهای ارباس می باشد ،  5/7 میلیارد دلار است.این خط هوایی آسیایی که در سپتامبر سال 2000 ، 10 فروند A380 را سفارش داده است ، نخستین خط هوایی دنیا ست که هواپیماهای A380 را به خدمت می گیرد.


فین ار


خط هوایی فین ار علیرغم متحمل شدن یک سال تاخیر در تحویل هواپیماهای ارباس A350XWB ، نخستین خط هوایی است که این جت دو موتوره مسافربری را به خدمت گرفت.
این خط هوایی در پایان سال گذشته میلادی ، سفارش 9 فروند ارباس A350-900 با موتور رولزرویس به علاوه حق گزینش 4 فروند دیگر را به ثبت رسیده بود و در نظر داشت که این هواپیماها را تا بهار سال 2012 در اختیار بگیرد.
این در حالی است که هواپیمای A350 XWB در سال 2013 وارد خدمت این خط هوایی خواهد شد. ارباس A350 XWB شامل یک خانواده سه عضوی با نامهای ارباس A350-800 ، A350-900 و A350-1000 است که ویژگی اصلی ان بهبود در بالها ، افزایش گنجایش ، موتورهای جدید و سرعت بالاتر نسبت به هواپیماهای ارباس A350 قبلی می باشد.



خطوط هوایی امارات ؛ 10 فروند 8 اف-747


خط هوایی خاورمیانه ای امیریتس در نمایشگاه امسال توافقنامه ای را با شرکت بویینگ برای خرید 10 فروند هواپیمای باربری 8-747 با موتورهای جنرال الکتریک GEnx به امضا رساند.
طبق جدول زمانبندی شده ، خطوط هوایی امارات از سال 2012 این هواپیماها را تحویل خواهد گرفت. ارزش این معامله بالغ بر 3/3  میلیارد دلار است.امارات همچنین قراردادی با شرکت جنرال الکتریک به امضا رساند تا این شرکت 45 موتور GEnx را برای هواپیماهای جدید تامین کند.
« شیخ احمد بن سعید آل مکتوم» رییس خط هوایی امارات گفت: پیش بینی شده در دو دهه آینده آمدوشد هوایی دنیا در بخش باری سالیانه بیش از 6 درصد رشد خواهد یافت که سه برابر نرخ کنونی است.
وی در ادامه افزود: هواپیماهای باری 8-747 که ما سفارش داده ایم ، خطوط هوایی امارات را در جایگاه بالایی برای بهره گیری از این رشد در بخش باری قرار می دهد و موقعیت دبی را در رشد بین المللی منطقه از نظر امدوشد هوایی در بخش باری و پشتیبانی تقویت می کند. این خط هوایی در حال حاضر جمعآ 9 فروند هواپیمای پهن پیکر 747F و ارباس A310F را در حال خدمت و 8 فروند 777F را در لیست سفارش دارد.


لاین ار؛ 30 فروند 737-900ER


شرکت مسافربری اندونزیایی « لاین ار» ، 30 فروند دیگر بویینگ 737-900ER را سفارش داد که تحویل این هواپیماها طبق جدول زمانی از اوایل سال 2010 آغاز می گردد. این قراردادها ، سفارشهای خط هوایی لاین ار برای موتورهای CFM56 هواپیماهای 737-900ER را که در 60 هواپیما استفاده می شوند ، افزایش می دهد. این شرکت مسافربری 30 فروند از این مدل را نیز در ژوئیه سال 2005 میلادی سفارش داده بود.تحویل این هواپیماهای 737 اضافه شده تا سال 2012 ادامه می یابد.
بر طبق گفته های « روسدی کرانا» مدیر لاین ار به حداکثر رساندن سود اقتصادی بی سابقه توسط 737-900ER یکی از ره حلهای رشد آینده این شرکت است که سبب گسترش مسیرها و افزایش مقاصد جدید می گردد.



نیمراد MRA4


هواپیمای نیمراد MRA4 نیروی هوایی انگلستان

به دنبال تکمیل بیش از 320 ساعت پرواز توسط 3 نمونه اولیه هواپیماهای شناسایی و حمله دریایی نیمراد MRAD4 ، قرارداد تولید 12 فروند از این هواپیما بین BAE سیستمز و وزارت دفاع انگلیس به امضا رسید.
BAE سیستمز و وزارت دفاع انگلیس از بیان ارزش این قرارداد خودداری کردند اما به نظر می رسد ارزش این قرارداد برای تولید و توسعه کمتر از 8/3 میلیارد پاوند ( 95/6 میلیارد دلار ) باشد.
نخستین تحویل این پرنده به راف کین لاس در سال 2009 میلادی صورت می گیرد.به گفته « واین اسکولز» مدیر طراحی و توسعه  BAE سیستمز ، نمونه توسعه یافته MRAF4 ، در یک ماه اخیر 125 سورتی پرواز انجام داده که شامل فرود شبانه ، عملیات پروازی و رسیدن به ارتفاع عملیاتی 35000 پا ( 10700 متر) است.



قراردادهای تعمیر و نگهداری


1-قرارداد 10ساله به ارزش 230 میلیون دلار برای پشتیبانی بیش از 350 فروند هواپیمای بویینگ و ارباس خطوط هوایی ایالات متحده توسط هانی ول امضا گردید. این قرارداد از لحاظ ارزش مالی از بزرگترین قراردادهای به امضا رسیده در بخش تعمیرات و نگهداری در فارنبرو 2006 بود.

2-شرکت گود ریچ قرارداد 10 ساله ای را به ارزش 40 میلیون دلار به منظور پشتیبانی از بخشهای محفظه موتور و معکوس کننده رانش 17 فروند ارباس A320 خط هوایی مصری اجیپت ار به امضا رساند.

3-شرکت سرمایه گذاری مشترک « همیلتون ساند استرند » و « EADS سوژرما سرویسز» با شرکت لوفتهانزا تکنیک قراردادی را به منظور تعمیر دستگاه مولد توان کمکی مشتریان هواپیمای بویینگ MD-11 امضا کردند. شرکت فرانسوی سوژما سرویس ، همچنین به عنوان نخستین مرکز تعمیر دستگاه مولد توان کمکی PW980 همیلتون سانداسترند که در هواپیمای ارباس A380 نصب نی شود. شناخته شده است.

4-هانی ول قرارداد 10 ساله ای به ارزش 38 میلیون دلار برای تعمیرات الکترونیک پروازی و اجزای تشکیل دهنده هواپیماهای جت A320 بلو ارویز به امضا رساند.

منبع :مجله صنایع هوایی

www.aerospacetalk.com

تعدادی عکس از آنتونف ۱۴۰و کابردهای مختلف آن

معرفی توپولوف Tu-334

هواپیمای جمع و جوریه  و چابکی می باشد
برد متوسط و کوتاه حدود 2000 کیلومتر با 102 مسافر (تقریبا نزدیک فوکر100)  
با سرعت اقتصادی 820km/h در ارتفاع 35,000 پا  

 

البته تولیدش متوقف شد مدتی دوباره شروع شد و بخاطر استقبال کم
مجددا متوقف شده که علتش رو نمیدونم . هواپیمایی است که تا بحال
حادثه نداشته و طراحی ان نسبت به بقیه هواپیماهای همکلاس
خودش جدید و مدرن است زیر عکس فوق در نمای بزرگتر این جمله رو
نوشته که :
Unlucky Tupolev project is still alive and even very impressive
 But just a few chances for its success
که از صحت و صقم خبر اطلاعی ندارم !

کاکپیت پیشرفته توپولوف 334 (جالبه)  
 

طول هواپیما نسبت به همکلاس هایش کم و درعوض عرض بیشتری دارد .
در عکس ردیف های صندلی شش تایی را مشاهده میکنید  


نمای بزرگ عکس 



پنجاه و شش عکس از توپولوف 334 اینجا را کلیک کنید

Y-7 هواپیمای ترابری تاکتیکی نظامی

7 هواپیمای ترابری تاکتیکی نظامی 

Y-7  هواپیمای ترابری تاکتیکی نظامی
نویسنده:محمد حسین جهان پناه



هواپیمای چینی Yun-7 یا همان Y-7 نمونه ی ساخته شده بر اساس An-24/26 توسط شرکت چینی Xi’an (اکنون تغییر نام داده است نام کنونی XAC)میباشد
این هواپیما اصولا بر اساس هواپیمای An-24 ساخت شوری گسترش یافت و تولید شد البته مدل های بعدی همچون Y-7H بر اساس An-26 طراحی و اطلاح گردیدند
این هواپیما در حال حاضر وظیفه ی ترابری تاکتیکی کوتاه برد نیرو های نظامی چین و بسیاری از کشورهای همپیمان آن بحساب می آید

برنامه:
کارخانه ی هواپیما سازی Xi’an در  آپریل سال 1966 برنامه ی را برای یک هواپیمای دوموتوره ی  توربوپراپ تحت عنوان Y-7 آغاز نمود این هواپیما بمانند بسیاری از هواپیما های چین کپی بو از An-24(نام ناتو Coke)
اولین نمونه در 19 دسامر 1970 پرواز نمود با این وجود تا 1977 الی 1979 گواهینامه ی پرواز به آن داده نشد تا سر انجام در 1980 رسما نخستین پرواز خود را با گرفتن گواهی و رضایت انجام داد



Y-7 از دو موتور تور بو پراپ WJ-5A-1 استفاده مینمود سر انجام با تامین بودجه هایی که شد مقرر شد 20 نمونه بصورت آزمایشی تولید گردد
در 1984 نمونه هایی از Y-7  به هنگ کنگ فرستاده شد تا در پایگاه HAECO مورد بهینه سازی و بازنگری قرار گیرد در طی بهینه سازی های انجام شده سیستم ایونیک بطور کامل مورد بازنگری قرار گرفت همچنین با تغییراتی که در ساختمان هواپیما بوجود آمد Y-7 توانایی پرواز در هر نوع شرایط آب و هوایی را پیدا کرد سرانجام اولین نمونه ی تولیدی تحت عنوان Y-7-100  در 1986 تولید و وارد خدمت شد
پس از آن XAC اقدام به توسعه ی مدل های ترابری Y-7 از روی بستر An-26 نمود که نمونه ی نظامی آن تحت عنوان Y-7H پرواز نمود همچنین نمونه ی تجاری آن نیز تحت عنوان Y-7H500 تکمیل شد و اولین پرواز خود را در 1989 به انجام رساند
بعدها Y-7H  مورد بهینه سازی قرار گرفت که از جمله ی بهینه سازی ها میتوان به اضافه شدن سیستم تنظیم فشار داخل کابین و موتور های توربوپراپ WJ-5E با توان 3,050hp و موتور کمکی توربوجت در سمت چپ موتوها و بهینه سازی سیستم ایونیک کابین خلبان و بهینه سازی درب حمل و نقل
همچنین محفظه ی حمل بار مجهز به درب الکترونیکی و سیستم حمل و نقل هیدرولیک
در 1990 PLAAF  اقدام به جایگزینی An-26 با Y-7H نمود
تا کنون بیش از 100 تا 120 فروند از این هواپیما وارد خدمت در هوانیروز و هواپیمایی نیروی دریاییی چندین کشور گردیده
مدلها:
Y-7  نوع ساخته شده از روی An-24 که از موتور WJ-5A-1 استفاده میکرد و کابین آن ضرفیت 5 نفر را داشت
Y-7-100  مجهز به ایونیک غربی و کابین تا ضرفیت 3 نفر
Y-7H  نمونه ی ساخته شده از روی An-26 تحت عنوان Y-7H-500
Y-7-200A/B  نمونه ی ساخته شده با ایونیک غربی و کابین تا 2 نفر ضرفیت



مشخصات:
خدمه:  5 (prototype), 3 (Y-7-100/Y-7H), 2 (Y-7-200A/B)
طول:23.71 متر
ارتفاع:8.55 متر
وزن محموله: 5700 کیلوگرم یا 24 سرباز
سرعت:540 کیلومتر بر ساعت
برد:2400 کیلومتر
پیشران: Y-7 از دو موتور WJ-5A-1 با توان 2,900hp و Y-7H از دو موتور WJ-5E با توان 3,050hp و موتور کمکی PY19A-300  

منبع:انجمن هوافضا

بویینک 737پر فروش ترین هواپیمای مسافربری جهان

بویینگ 737
این شرکت پنج هزارمین فروند از نوع بویینگ 737 البته از نوع مسافربری ان را تولید نمود و به این ترتیب نام خود را به عنوان رکورددار پرفروش ترین هواپیمای مسافربری جهان در تاریخ به ثبت رساند رکوردی که به گفته ی کارشناسان دیگر هیچ گاه برای هیچ نوع هواپیمایی تکرار نخواهد شد.
در سال 1967نخستین فروند از این نوع هواپیما ساخته شد و به جهانیان عرضه گردید.دکتررابرت وندر لندن رییس هوافضای ایالات متحده واقع در واشنگتن در این باره می گوید:دقیقا 4دهه از اغاز خدمت بویینگ 737 می گذرد و عجیب انکه هنوز هم استقبال از ان به حدی است که هیچ نشانه ای از کاهش تولید ان به چشم نمی اید.
وی افزود:ظرفیت بویینگ 737 بین 110 تا 189 مسافر است و به نظر می اید که این اندازه برای شرکت های هوایی عالی ترین اندازه باشد افزون بر ان بویینگ 737 هواپیمایی بسیار مقرون به صرفه است ودر یک جمله هواپیمای بویینگ 737 ترکیبی است از خصوصیات هواپیمایی که همه ی شرکت های هوایی به دنبال ان می باشند.
هم اکنون در حدود 4100فروند از این نوع هواپیما در حال خدمت هستند.هواپیمای بویینگ 737 برای طی مسفت های کوتاه تا متوسط طراحی شده و مصرف ان هم نسبتا کم می باشد و در عین حال برای مسافران راحت است.دکتر لندن معتقد است که وجود 737 بود که باعث شد شرکت های هوایی ارزان قیمت هم چون (south west)در کارشان موفق باشند.جالب اینجاست که پنج هزارمین فروند از این نوع هواپیما به شرکت مزبور تحویل داده شده.
در سال گذشته در مجموع 600فروند از این بویینگ به شرکت سفارش داده شده است که حداقل تا سه سال دیگر خط تولید این نوع هواپیما برقرار است و کارکنان این شرکت هواپیماسازی باید مدیون بویینگ 737 باشند.

یک فیلم زیبا از IRIAF

دیدن این فیلم را به دوستاران نیروی هوایی کشورمان توسعه می کنیم

با تشکر

http://www.ifilm.com/ifilmdetail/2721172?refsite=7063&ns=1

سوخوی 24(بمب افکنی مخوف یا شمشیر بازی قهار)

کارایی رو به افزایش موشک های زمین به هوا و جنگنده های رهگیر از دهه 1960 به این سو طراحان هواپیما های ضربتی را در سراسر جهان واداشت تا راه حل یگانه ای را در پیش بگیرند:یک هواپیما برای اینکه بتواندبه دیوار دفاع هوایی دشمن نفوذ کند باید در ارتفاع بسیار پایین –پایین تر از پوشش رادار های تجسسی دشمن –پرواز کرده واز پستی وبلندی های زمین برای پنهان سا ختن خوداز دید آنها استفاده نماید . البته فرماندهان هوایی شوروی پیشین در اروپای مرکزی با کابوس دیگری نیز مواجه بودند و آن نیروی متشکل از جنگنده های برتری هوایی غرب (هر چند به تعداد نا کافی ) بویژهf-15)) ایگل)) نیروی هوایی ایالات متحده مستقر در اروپا ( ( USAFEبود که شوروی تا مدتها در زراد خانه ی خود هماوردی برای آن در اختیار نداشت .علاوه بر اینها تهدید بمب افکن نفوذی F-111 نیز وجود داشت که در خارج از برد هواپیما های پشتیبانی نزدیک (بر گرفته شده از انواع جنگنده که در نتیجه با کارایی هوا به زمین محدود )شوروی استقرار یافته و به سیستمهای الکترونیک پروازی پیشرفته برای انجام حملات دقیق در ارتفاع پایین به هر گونه هدفی مجهز بود . چند سالی از ورود F-111به خدمت واحد های عملیاتی ناتو در اروپا می گذشت ولی شوروی پادزهری برای آن نمی شناخت . این بدان خاطر بود که الگوی عملیاتی تاکتیکی نفوذ مستقل و عملیات ضد فرودگاهی با استفاده از هواپیماهای جنگنده –بمب افکن (که با حملات هوایی درو کننده ی 3 جنگنده های متفقین بر ضد قطارهای تدارکاتی وپایگاه های هوایی متحدین در جنگ جهانی دوم شیوع یافت.)هنوذ در شوروی خریداری نیا فته بود. با وجود این واپسین سالهای دهه 1960 دو رویداد را در بر داشت که طرز تفکر شوروی ها را متحول ساخت. نخست نما یشی تکان دهنده از توان یک نیروی مستقل جنگنده /ضربتی در قالب نابودی نیروی هوایی مصر روی زمین بوسیله هواپیما های ضربتی اسراییل در مرحله آغازین جنگ شش روزه ژوئن 1967 و دوم تغییر روش ناتو از یک واکنش اتمی به پاسخ دهی انعطاف پذیر در صورت بروز در گیری در اروپا .سرانجام اجرای وظیفه خطیر طراحی چنین بمب افکنی که در عین حال می بایست انواع قدیمی il-28و YAK-28را نیز در نیروی هوایی شوروی جایگزین می نمود به دفتر طراحی و سا خت تجربی سوخوی سپرده شد . پروژه ای که در شوروی از اولویت بسیار بالایی برخوردار بوده و به همین دلیل بزرگترین تیم طراحی شامل چندین طراح از PZLلهستان برای اجرای ان سازماندهی گردید . نیازمندی نیروی هوایی شوروی بسیار بلند پروازانه بود هواپیمایی با امکان پرواز فراصوت (حتی در ارتفاع پایین )توانایی عملیات شبانه /روزانه در هر گونه شرایط جوی و نیز توانایی کشف هدفهای ثابت و متحرک و هجوم بردن بر آنها با دقت بسیار زیاد افزون بر این چنین هواپیمایی می بایست بتواند نقش فرعی شناسایی عکسبرداری را نیز انجام داده و همچنین هواپیما های حمل و نقل ارتباطی و دید بانی دشمن را با موشکهای هوا به هوای گرما یاب یا تیر بار داخلی خود سرنگون نماید . با توجه به آسیب پزیری باند های طولانی بر این نیاز نیز تاکید نهاده شده که هواپیمای جدید باید بتواند از باند های ناصاف و نا آماده ی با ابعادمحدود نیز نشست و برخواست نماید . بخش آخر نیازمندی سوخوی را بر آن داشت تا بمب افکنی با توانایی نشست و بر خواست تقریبا" عمودی (VTOL ( و مجهزبه بال دلتا طراحی نماید که به موتورهای جداگانه بلند کننده (lift jet ) و پیش برنده مجهز بود .

این هواپیما با نام t . 6.l نخستین پرواز خود را در 2 ژوییه 1967 انجام داد ولی به موفقیت چندانی دست نیافت و خصوصیات پروازی خشن و زمختی داشت . t.6.l بعدا بصورت استول ( با توانایی نشست و برخاست کوتاه ) درآمده و موتورهای بلند کننده آن که بمنظور بهبود کارایی هواپیما در هنگام برخاستن بطور مایا در عقب بدنه نصب شده بودند برداشته شد و یکسری تغییرات ایرودینامیکی از جمله بالچه های رو به پایین در نوک بالها نیز در سازه آن داده شد ولی مساحت زیاد بال از پایداری هواپیما در ارتفاع پایین می کاست .
موفقیت su-17 و میکویان mig-23-11)) )) راه را برای نصب بال متحرک روی دومین نمونه آزمایشی t.6.21G هموار نمود . در این طرح درهای دو محفظه چرخ اصلی به عنوان ترمز هوایی نیز عمل می نمود .حذف موتورهای بلند کننده از سازه بدنی میانی جای کافی برای حمل سوخت و سلاح بیشتر فراهم نمود . بال هواپیما به اسلتهای سرتاسری لبه حمله و فلپهای دوشکافه ( همچون f-111 ) مجهز شده و در آن از شهپر خبری نبود . این هواپیما نخستین پرواز خود را در 17 ژوییه 1970 انجام داد و قابلیتهای بالقوه فراتری را نسبت به نوع بال ثابت از خود نشان داد و در نتیجه فرمان آغاز تولید آن با نام su-24 صادر گردید .
نوع اولیه تولیدی تقریبا با t.6.21Gیکسان بود و ناتو نام فنسر – ای را برآن نهاد .شورویها در ابتدا نام پوششی su-15 M را بر این هواپیما نهادند و شاید ترجمه یا تعبیر نادرست همین نام جعلی بوده که باعث شد تا غربیها در گزارشهای اولیه خود به اشتباه آنرا SU-19 (شماره های فرد ویژه انواع جنگنده می باشد ) بپندارند . این پندار خطا ناتو را به اشتباه دیگری نیز انداخت که همانا گزینش نام رمز فنسر ( ( fencer به مفهوم شمشیر باز بود که با حرف ب (طبق شیوه نامگذاری جنگنده ها ) آغاز می گردید . در حالی که این هواپیما از ابتدا به عنوان هماوردی برای f – 111 و نوع ضربتی تورنادو برای ابفای ماموریتهای ضربتی اتمی / متعارفی در عمق خاک دشمن و از ارتفاع پایین طراحی شده بود و باید آنرا نخستین هواپیمای ضربتی هوا به زمین غیر استراتژیک – یا به عبارت رسمی آن بمب افکن تاکتیکی (frntal bomber ) ساخت شوروی از زمان جنگ جهانی دوم و نوک پیکان هواپیمایی جبهه ای (فرماندهی تاکتیکی ) این کشور بشمار آورد .

این واژه بتدریج در محافل نظامی غرب جا افتاد و همانطور که فاکس بت در دهه 1960 فکر بسیاری از غربیها را به خود مشغول کرده بود فنسر نیز به نامی ترسناک برای دهه 1970 مبدل گردید . su -24 که در میان خلبانان و خدمه زمینی نیروی هوایی روسیه به چمدان مشهور شده – از نظر ایرودینامیکی شباهت بسیاری به خانواده MiG -23 دارد و به برادر بزرگ و دو موتوره آنهن می ماند که این شباهت می تواند از بهره گیری هر دو از یک استاندارد یگانه تکامل یافته در انستیتو مرکزی ایرو/ هیدرودینامیک (تساگی ) ناشی شده باشد .
بال SU – 24 همانطور که پیشتر اشاره شد فاقد شهپر است و هواپیما در هنگام غلت زدن بوسیله سطوح تمام متحرک دم (taileron ) هدایت می شود فنسر در هنگام برخاستن یا فرود بال خود را تا 16 درجه باز می کند و سرعت تقرب را تا 124 نات ( 230 کیلومتر در ساعت ) کاهش می دهد در نتیجه هواپیما از توانایی نشست و برخاست کوتاه خوبی برخوردار است . بال هواپیما سپس با عبور از دو موقعیت میانی 35 و 45 درجه تا 69 درجه برای پرواز فرا صوت بسته می شود .
نوع تولیدی فنسر- ای به دو موتور توربوجت al -21f -3a ساخت پرم/ سالاوییف با بیشترین توان 24691 پاوند ثابت مجهز شد. هوای ورودی به این موتورها در ابتدا به وسیله ی ورودیها ی مجهز به دریچه های متحرک تا مین می شد که امکان پرواز با سرعت 18/2 ماخ را در ارتفاع بالا فراهم می نمود. ولی از آنجایی که su-24 تمام عمر عملیاتی خود را در ارتفاع پایین می گذراند جایی که رسیدن به چنین سرعت های زیادی ناممکن است قطعات متحرک از کار انداخته شده و ورودی ها به صورت ثابت در آمدند.این تغییر بیشترین سرعت هواپیما را تا 35/1 ماخ کاهش داد ولی تقریبا"هیچ تاثیری در کارایی آن در ارتفاع پایین بر جا نگذاشت .از نقاطع ضعف این موتور که روی تمامی انواع فنسر نصب شده صدای بسیار زیاد و دود سیاهی است که هنگام پرواز به دنبال هواپیما بر جا می ماند.

Su-24 بر پایه نخستین سیستم الکترونیک پروازی یک پارچه ی ساخت شوروی شامل یک هدفگیربمب سیستم کنترل جنگ افزار وسیستم ناوبری طراحی شده که بوسیله کامپیتر دیجیتال اربیتا (مدار (به یکدیگر مرتبط می شوند بود بدین ترتیب مقدار زیادی صرفه جویی وزنی به عمل آمده ولی پیگیری چنین الگویی مستلزم پژوهش های بسیار وپیشرفتی عظیم در سرعت وظرفیت پردازش داده ها بوده است. چنین مجموعه ای در انواع بهبوده یافته فنسر امکان پرواز کاملا" خودکار را در ارتفاع بسیار پایین با استفاده از رادار تعقیب عوارض زمین فراهم کرده و اجرای حملات خودکار را تسهیل می بخشد.

 
su-24 همچنین نخستین هواپیمای شوروی بود که به صندلیهای پرتاب شونده صفر-صفر k-36DM ساخت سورین مجهز میشد . این مجموعه دارای یک سیستم فرماند هی برای عمل بیرون پریدن است که هر یک از خدمه امکان به کار انداختن آن را دارند . این سیستم به وجود آمدن کمترین فا صله زمانی را بین دو پرش ممکن می سازد ودر عین حال از تصادم دو صندلی به هنگام پرتاب جلوگیری می کند .انتخاب شیوه ی استقرار پهلو به پهلوی خدمه در کابینی به پهنای 65/1 متر جالب توجه است زیرا دفتر سوخوی با نیازمندیهای صریح ومحدود کننده تحمیل شده بر طرح F-111 در زمینه بیشترین طول کلی مواجه نبود . به نظر می رسدکه دلیل چنین گزینشی در ابتدا برنامه ترکیب یک عقیده و یک واقعیت بود. عقیده به اینکه هنگام پروازباسرعت زیاد در ارتفاع پایین دو جفت چشم کارایی بیشتری نسبت به یک جفت داشته و این حقیقت که مجموعه یک رادار چند حالته ویک رادار تعقیب عوارض زمین در دماغه به بدنه ی پهنتری نسبت به دیگر انواع دو نفره پشت سر هم نیاز دارد. اعتقاد بر این است که فقط تعداد محدودی فنسر-ای تکمیل گردیده و سپس خط تولید به ساخت نوع بهبود یا فته و عملیاتی فنسر- بی روآورد . این هواپیما برای نخستین بار در سال 1976 به پرواز درآمد و از محفظه ی چتر ترمز بزرگتری در ریشه ی سکان عمودی خود برخوردار بود .

طرح ضد ربایش هواپیما به بوئینگ داده شد

طرح ضد ربایش هواپیما به بوئینگ داده شد

هفته گذشته شرکت بوئینگ پتنت سیستمی را دریافت کرد که وقتی فعال می‌شود کنترل هدایت هواپیما را از دست خلبان خارج کرده و هواپیما را در یک نقطه از پیش تعیین شده فرود می‌آورد. در صورتی که تروریستها کنترل هواپیما را بدست بگیرند، این سیستم خلبان خودکار غیرقابل دستکاری را فعال می کند. این دستگاه ممکن است توسط خلبان و یا مأمورین آژانس اطلاعات مرکزی-سیا- از طریق ماهواره و امواج رادیو فعال شود. به این ترتیب می‌توان جان مسافران و کلیه افرادی را که ممکن است سر راه هواپیما قرار بگیرند در صورت دزدیده شدن هواپیما حفظ کرد.

این سیستم کاملاً مستقل است و انرژی مصرفی خود را از منبع متفاوتی بدست می‌آورد. همچنین این سیستم حتی بعد از فرود نیز فعال می‌ماند و تنها توسط مأمورین مربوط و در زمانی که آنها تصمیم بگیرند آزاد می‌شود.

به نظر بوئینگ این سیستم نه تنها از کنترل هواپیما ربایان جلوگیری می‌کند بلکه امنیت پرواز را نیز بالا می‌برد زیرا وقتی ربایندگان بالقوه بدانند که با فعال شدن سیستم هیچکس کنترلی بر روی آن ندارد، در اختیار گرفتن کنترل هواپیما بی‌معنی می‌شود.

www.flightglobal.com

طرح ساخت هواپیمای خورشیدی استراتژیک اجرا می‌شود

جهاد دانشگاهی با تامین اعتبار مورد نیاز از سوی دولت طرح هواپیمای خورسیدی استراتژیک ارتفاع بالا را به اجرا در می‌آورد.

هیئت وزیران بنا به پیشنهاد سازمان جهاد دانشگاهی مبلغ دو میلیارد و پانصد میلیون ریال از محل اعتبارات پیش‌بینی نشده سرمایه‌ای در بودجه سال 1385 کل کشور را به منظور اجرای طرح هواپیمای خورشیدی استراتژیک ارتفاع بالا اختصاص داد.

این مبلغ از محل ردیف 503002 قانون بودجه سال 85 از طریق وزارت علوم، تحقیقات و فنآوری در اختیار جهاد دانشگاهی قرار می‌گیرد.

این تصمیم به استناد ماده (55) قانون محاسبات عمومی کشور به تصویب هیئت وزیران رسیده است