GPS سیستم موقعیت دهنده جهانی

سیستم راهنمای ماهواره ای GPS جهت تعیین موقعیت دقیق و زمان مرجع اجسام در روی کره زمین یا در مدار بکار میرود . این سیستم مجموعه ای متشکل از 24 ماهواره است که در مدار زمین قرار گرفته اند.

سیستم فوق توسط وزارت دفاع امریکا راه اندازی شده و کنترل می گردد و در حال حاضر سرویس آن بصورت رایگان در دسترس همگان میباشد.این سیستم متشکل از سه بخش میباشد .

بخش فضائی: شامل مجموعه ماهواره ها

بخش کنترل: شامل ایستگاههای زمینی در سراسر دنیا (این بخش هدایت پرواز ماهواره ها، یکسان سازی ساعت اتمی آنها و ارسال اطلاعات جهت پخش توسط آنها را به عهده دارد).

بخش کاربران شامل دستگاههای گیرنده GPS جهت کاربردهای نظامی و تجاری میباشد. دستگاههای گیرنده قادرند با تفسیر سیگهالهای زمانی دریافت شده از ماهواره موقعیت خود را محاسبه نمایند.

هزینه نگهداری سالانه سیستم مشتمل به تعویض ماهواره های مستعمل در حدود 400,000,000 USD  میباشد . اولین مجموعه 24 ماهواره ای که سیستم فعلی را شکل داده (Block P) در 14 فوریه 1989 در مدار کره زمین قرار گرفت وپنجاه و دومین ماهواره این سیستم در 6 نوامبر 2004 در مدار زمین قرار گرفت.

تشریح سیستم GPS
این سیستم متشکل از 24 ماهواره قرار گرفته در شش سطح مداری میباشد. ماهواره های GPS ابتدایی توسط شرکت راکول ساخته شد که اولین ماهواره در سال 1978 و آخرین آن در سال 2004 به مدار زمین فرستاده شد . هر ماهواره محیط کره زمین را دوبار در روز در ارتقاع 20,200 km  از سطح زمین طی مینماید . ماهواره ها دارای ساعتهای اتمی دقیق میباشند و دائما" نسبت به ارسال زمان و سایر اطلاعات تکمیلی حرکت خود که از ایستگاههای زمینی گرفته اند اقدام مینمایند.
در عوض گیرنده های  GPS نیاز به ساعت دقیق نداشته ولی دارای یک ساعت پر ثبات بوده که با دریافت سیگنال از حداقل چهار ماهواره نسبت به محاسبه طول و عرض جغرافیایی و ارتقاع خود و زمان دقیق اقدام مینمایند. گیرنده با سنجش اختلاف بین زمان محلی و زمان اعلام شده ماهواره ها فاصله خود از آنها را محاسبه نموده و موقعیت خود ماهواره ها را نیز به کمک سیگهنالهای دریافتی و بانک اطلاعات داخلی خود بدست می آورد. گیرنده در محل تقاطع چهار کره حول ماهواره ها با شعاعی معادل فاصله خود از آنها (حاصلضرب اختلاف زمانی در سرعت امواج رادیویی)  قرار گرفته. گیرنده ساعت دقیق نداشته لذا قادر به تعیین تأخیر زمانی دقیق نبوده ولی میتواند اختلاف زمانهای ارسالی ماهواره ها را با دقت بالا اندازه گیری کند.

گیرنده برای تشخیص موقعیت دقیق خود حداقل نیاز به دریافت سیگنال از چهار ماهواره داشته که در صورت کمتر بودن قادر به تشخیص موقعیت دقیق خود نبوده و نیاز به اطلاعات بیشتر نظیر ارتفاع دارد.

با مشخص بودن ارتفاع ،سیگنالهای سه ماهواره نیز جهت تعیین موقعیت دقیق گیرنده کفایت میکند . زمانیکه بیش از چهار ماهواره در دسترس باشند در تئوری باید نقطه واحد تعیین گردد لیکن در عمل سطوح کروی به دلیل خطاهای گوناگون در یک نقطه متقاطع نخواهند شد و در این حالت از روش حداقل مجذورات جهت یافتن موقعیت بهینه استفاده میگردد که شامل محاسبات پیچیده ریاضی میباشد.



دلایل بروز خطا در این سیستم عبارتند از:
1.      زمان محلی که توسط گیرنده تولید می شود

2.    سرعت امواج رادیوئی ضمن عبور از جو زمین کاهش می یابد

3.     گیرنده در حال حرکت میباشد

گیرنده در جهت غلبه بر مشکل اول با جابجائی زمان محلی ( و نهایتاً تغییر شعاع کره ها )  باعث میگردد تا کره ها نهایتاٌ در یک نقطه متقاطع شوند . اغلب گیرنده ها به مجرد تنظیم ساعت خود با ساعت محلی با انجام محاسبات ریاضی تاخیر ناشی از عبور از جو زمین را جبران نموده و البته این خطا زمانیکه ماهواره در بالای سر واقع باشد کمترین و با نزدیک شدن  ماهواره به افق بیشتر میگردد چرا که طول مسیر حرکت سیگنالها در جو افزایش مییابد از آنجاکه گیرنده معمولاً متحرک میباشد برخی از آنها سعی میکنند جهت جبران خطای مربوطه بجای کره از تکه خطوط استفاده مینمایند .

گیرنده شامل یک واحد محاسباتی جهت محاسبه تاثیر این خطاهاست و ماهواره ها نیز ضمن ارسال اطلاعات لازمه به گیرنده کمک میکنند تا سرعت دقیق پخش نمودن را تخمین بزند سیستمهای گیرنده دقیق از هر دو فرکانسهای L1   و L2  جهت تعیین تاخیر اتمسفری بهره میگیرند .

بدلیل وجود منابع تاخیری خاص نظیر اتمسفر که بسته به میزان فرکانس امواج رادیویی بر سرعت آنها تاثیر میگذارد  , گیرندههای دو فرکانسی میتوانند اثرات واقعی آنرا برروی امواج اندازه گیری و جبران نمایند .

جهت سنجش اختلاف زمانی بین ماهواره ها و گیرنده , ماهواره ها یک کد 1023 بیتی ساختگی ارسال نموده که گیرنده با اطلاع از فرمت آن یک کد اولیه تشکیل داده و با تغییر آنرا به کد دریافتی نزدیک میکند.

ماهوارههای مختلف از کدهای متفاوتی استفاده نموده بدین ترتیب قادر به ارسال اطلاعات با فرکانس یکسان بوده که گیرنده قادر به تشخیص آنها مییباشد این یک کاربر از دسترسی چند جانبه توسط کد زنی (CDMA) میباشد.


GPS انواع
انواع گیرنده امواج رادیویی GPS مشتمل بر فرکانسهای ذیل میباشد :

1.     (L1=1575.42 MHz) این فرکانس جهت کاربردهای عمومی یافتن تقریبی (C/A)  و کدهای رمز شده P(y) بکار میرود.

2.     (L2=1227.60 MHz) این فرکانس عمدتاً جهت تهیه کدهای رمز شده P(y) بکار رفته که کد رمز آنها توسط دولت آمریکا کنترل و بطور روزانه تغییر می یابد و عموماً جهت کاربردهای نظامی بکار میرود.

برخی از سازندگان گیرنده های دقیق روش هایی جهت بکارگیری این سیگنالها بطور محدود ابداع نموده اند که به رغم موجود نبودن کد رمز امکان بکارگیری آنها را جهت افزایش دقت و رفع خطای اتمسفری فراهم میآورد .

3.     (L3=1381.05 MHz) این فرکانس در کاربردهای خاص نظیر کشف پرتابه های موشکی , انفجارات اتمی و سایر وقایع همراه با اشعه مادون قرمز شدید بکار میرود .

4.     (L4=1841.40 MHz) این فرکانس در حال بررسی است و جهت امکان اصلاح بیشتر خطاهای اتمسفری بکار میرود .

5.    (L5=1176.45 MHz) این فرکانس در کاربردهای امدادرسانی شهری بکار میرود.

نکته دیگر آنستکه سلاعت اتمی ماهواره ها برروی زمان GPS ( شمارش ثانیه ها از مبداء زمانی نیمه شب پنجم ژانویه 1980 ) تنظیم شده که بدلیل عدم پیروی از ثانیه های  Leap جلوتر از UTC میباشد به همین دلیل گیرنده ها , با اعمال یک ضریب اصلا ح زمانی ( که بطور منظم همرا با سایر اطلاعات از ملاهواره ها دریافت می کنند ) قادرند خود را با زمان محلی متناظر با مکان خود تنظیم نمایند .

ساعتهای اتمی ماهواره ها به دلیل آنکه  تحت تاثیر قوانین نسبیت خاص و عام قرار گرفته اند با سرعتی کمتر از ساعتهای روی زمین کار میکنند ( تاخیر در حدود 36 میکرو ثانیه در روز که به روشهای الکترونیکی تصحیح میگردد .

این جابجائی زمانی اثبات تئوری نسبیت در جهان واقعیت بوده که بطور دقیق در تئوری نسبیت انیشتین پیش بینی گردیده بود.

کاربرد ها GPS
هدف نظامی اولیه هدایت و کنترل پیشرفته نیروها بکمک قابلیت برتر جهت تعیین موقیت دقیق اهداف در گشت زنی ها و جنگهای گروهی میباشد . این ماهواره ها همچنین آشکارسازهای انفجارهای اتمی را  که بخش اصلی سیستم کشف انفجار اتمی آمریکا را تشکیل می دهد حمل مینمایند.

این سیستم توسط شمار بسیاری از مردم که بطور رایگان از سرویس موقعیت یاب جهانی استفاده مینمایند بکار میرود.

قیمت پائین گیرندها در حدود 100 تا 200 دلار که براحتی در دسترس همگان بوده در ترکیب با یک موبایل , PDA یا کامپیوتر بسیار قابل استفاده است این سیستم بعنوان یک هدایت کننده در هواپیما , کشتی و انواع ماشینها  )از قبیل ماشین آلات کشاورزی و کامیونهای معدنی و خودروها) قابل استفاده است.

ابزارهای GPS دستی جهت کوهنوردی و پیاده روی به کار رفته و خلبانهای گلایدر نیز سیگنالهای دریافتی را جهت تعیین مقصد خود در مسابقات بکار می برند.

در اول ماه می سال 2000 بیل کلینتون رئیس جمهور وقت امریکا اعلام کرد که دسترسی انتخابی لغو خواهد شد ولی همچنان جهت اهداف نظامی بکار گرفته میشود . بطوریکه دسترسی دستگاههای GPS تجاری به امواج مربوطه در یک ناحیه جنگی یا آماده باش برداشته شده در حالیکه نیروهای نظامی همچنان دسترسی کامل دارند در واقع تعداد ناچیز دستگاههای GPS نظامی در مقایسه با شما ر بسیار دستگاههای تجاری بواسطه کاربران شخصی سبب لغو دسترسی انتخابی در زمان جنگ خلیج فارس شد .

بهرحال نگرانی اروپا در خصوص سطح کنترل برروی شبکه  GPS و رواج تجارتی آن منجر به طرح ایجاد سیستم موقعیت یابی گالیله گردید. روسیه نیز هم اکنون یک سیستم مستقل به نام (GLOBAL NAVIGATION SYSTEM) GLONASS تاسیس نموده که با داشتن تنها 12 ماهواره فعال در سال2004 ازکارآیی محدودی برخوردار است.

کاربرهای نظامی و تجاری خاص هنوز از برخی مزایای فنی این سیستم از قبیل اتصال ماهوارهای سریع و دقت بالا بهره میبرند. دقت بالا عمدتا" ناشی از امکان بکارگیری هر دو فرکانسهای L2-L1 و جبران اثر تأخیری اتمسفری میباشد. ضمنا" دستگاههای گیرنده تجاری دارای محدودیت و ارتفاع و سرعت حرکت بوده که مانع از بکار گیری آنها در تجسس پیشرفته و جنگهای بالستیک میگردد.

منبع :  http://www.msp-co.com/GPS-FR.htm

با تشکر از صابر عزیز

معرفی تعدادی از موشک های ضد کشتی مورد استفاده نیروی دریایی

-موشک هارپون(AGM-84 Harpoon)

موشک هارپون یکی از معروفترین و قویترین سلاح های ضد کشتیست که با وجود عمر طولانی آن هنوز یکی از موشک های اصلی ضد کشتی در نیروی دریایی آمریکا و بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایران است(هارپون به معنی نیزه ی شکار نهنگ است)
موشک هارپون بسور اختصاصی و تنها برای مقابله با کشتی ها ساخته شد و اولین بار به خدمت نیروی زمینی و دریایی آمریکا  در آمد موشک هارپون بدلیل نیاز شدید نیرو های هوایی و دریایی در مدل های مختلف به تولید انبوه رسید بعدها موشکSLAM که به معنی  (Stand-off Land Attack Missile) است از روی آن تولید گردید
در 1965 نیروی دریایی بصورت آزمایشی در قالب یک طرح پژوهشی بر روی موشک برای مقابله ی سطحی با زیر دریایی ها و با برد 45 کیلومتر شروع به بررسی نمود پس از نابودی رزم ناو اسرائیلی Eilat توسط دو ناوچه ی موشک انداز ساخت روسیه در 1967 احمیت این پروژه دوچندان شد چرا که نیاز به یک موشک ضد کشتی قوی در برابر اهداف سطحی بسیار حس میشد با سرعت گرفتن رشد پروژه در 1970 اولین نمونه ی هارپون تحت عنوان ZAGM-84A  مورد آزمایش قرار گرفت با این وجود نتیجه ی آزمایشات رضایت بخش نبود در نتیجه سال بعد این قرار داد طی مناقصه ای به شرکت McDonnell-Douglas اعطا گردید بدنبال این امر مکدانل داگلاس طی مدت کوتاهی سه مدل مختلف از این موشک را تدوین نمود و سریعا اولین تست ها انجام شد نمونه ی اولیه در 1972 آزمایش شدمدل هایی که مکدانل داگلاس ارائه کرد به این ترتیب بود موشک هوا به دریا مدل پایه AGM-84A و موشک دریا به دریا RGM-84A  و زمین به دریا UGM-84A ولی طرح ایراداتی نیز داشت از جمله برد کم در حالی که حد اقل نیاز به دامنه برد 90 کیلومتر می بود که بعدها اصلاح شد
اولین مدل در 1977 وارد خدمت شد و اولین نمونه هم نمونه ی دریا به دریا بود پس از آن اولین نمونه ی هوا به دریا (AGM-84A ) در 1979 بر روی هواپیما های P-3 اوریون نصب شد اولین نمونه ی زمین به دریا هم در 1981 وارد خدمت گردید.
از تعداد و امادگی این نوع موشک در نیروی دریایی ایران اطلاعات زیادی دردست نیست و  سیاست ایران در ضمینه موشک های دریایی برپایه موشک های کروز قرار دارد.موشک هارپون در مدلهای مختلفی تولید گشته و ما مشخصات موشک های تحت اختیار ایران را در زیر قرار می دهیم.
مشخصات:
نوع: موشک ضد کشتی
طول: 4 متر 55 سانتیمتر
وزن: 5/661 کیلوگرم
برد: 60 مایل
سرعت: 855 کیلومتر بر ساعت

2-موشک کروز دریایی کوثر(C-701)

این موشک ترکیبی از تکنولوژی بومی و برداشتهایی از نمونه ی چینی C-701 است این موشک به یک سرجنگی الکترو اوپتیک مجهز است که به همراه یک رادار جستجوی میلیمتری کنترل آن را انجام میدهد
موشک کوثر مناسب برای شلیک از شناور های گشتی کوچک تا متوسط لانچر های زمینی هلیکوپتر ها و جنگنده ها یا هواپیماهای گشت دریاییست (مانند اوریون)
از توانایی های این موشک میتوان به اصلاح اتوماتیک مسیر شلیک انتخاب اتوماتیک هدف بعدی(نزدیک ترین هدف در صورت خارج شدن هدف اول از دسترس یا قفل رادار بطور کلی بازیافت البته امکان هدایت اپتیکی تلوزیونی هم هست)

مشخصات:
نوع: موشک ضد کشتی
برد بیشینه:15 تا 19 کیلومتر
طول:2.6 متر
وزن سرجنگی: 29 کیلوگرم با توانایی ضد زره برای ورود به قسمت های داخلی تر(تاخیر در انفجار)
وزن کلی: 100 کیلوگرم
موتور: یک بوستر سوخت جامد با سوخت ذخیره
سرعت: 0.8 ماخ
نوع کنترل گر: کنترل گر تصویری یا رادار موج میلیمتری به همراه رادار خانگی Sea skimmer
[img]http://img.photoamp.com/i/VG71I4YWo.JPG[/img]

3-موشک کروز دریایی نور(بهینه شده c-802)

موشک کروز نور از جمله موشک های ساخت داخل میباشد که با الگو برداری از موشک های چینی c-802 توسط متخصصان داخلی تولید شده .این موشک در ایران در سال 80 به صورت تولید انبوه در اختیار نیروهای مسلح قرار گرفت.در سال 1385 و در رزمایش پیامبر اعظم(ص) نوع بهینه شده ای از موشک نور مورد ازمایش قرار گرفت و با موفقیت ازمایش شد.موشک بهینه نور بدون نیاز به سیستم OTHT با حداکثر برد به سمت اهداف سطحی شلیک می‌شود.جمهوری اسلامی ایران اولین کشوری است که توانست موشک نور(c-802) را بر روی بالگرد نصب کند و ما نخستین کشوری هستیم که این تکنولوژی را دارا می‌باشیم.
مشخصات:
برد:120 کیلومتر
ورن کلاهک جنگی:165 کیلوگرم

4-موشک حوت

در سال 1385 و در رزمایش پیامبر اعظم(ص) موشکی را ازمایش کرد که باعث حیرت بیش از پیش جامعه جهانی گشت.ایران در این رزمایش موشکی با سرعت 100 متر بر ثانیه را ازمایش کرد.موشک انداز های این موشک کامل رادار گریز بوده و از دید رادارهای دشمن مخفی میمانند.توان رزمی این موشک برابر با موشک VA-111 Shkval ساخت روسیه است و تنها دو کشور ایران و روسیه فناوری لازم را برای ساخت چنین موشک های به دست اورده اند.هنوز مشخص نیست که آیا "حوت" بر پایه shkval ساخته شده است یا خیر.سرعت متوسط این موشک 4 برابر اژدر معمولی زیر ابی است.
این موشک با تولید حبابهای بخار که از نوک دماغه و پوسته خود خارج می کند لایه ای از گاز در اطراف خود شکل می دهد و بدین ترتیب خود را از تماس مستقیم با آب و پسای قابل ملاحظه ناشی از آن دور می کند.
این موشک قابلیت پرتاب از روی شناور و یا زیردریایی در عمق 100 متری را دارد. با سرعت حدود 50 نات (93 کیلومتر بر ساعت) کپسول پرتاب خود را ترک می کند. با فرو رفتن در آب و رسیدن به عمق مناسب، موتور خود را روشن کرده و به سمت هدف راهی می شود.
از چالش های فنی توسعه چنین موشکی می توان به کاویتاسیون اشاره نمود که لازم است میزان حبابهای کاویتاسیون برای حفظ و پایدار نگهداشتن لایه گاز اطراف موشک ونیز رسیدن به کمترین پسا کنترل شود. در همین رابطه توجه به تداخل گازهای خروجی از راکت و نیز سطوح کنترل موشک با لایه گاز ایجاد شده در اطراف آن، پیچیدگیهای این مساله را روشن تر می سازد. به ویژه زمان شروع به کار موتور و شرایط گذار (Transision) ناشی از آن از این حیث قابل توجه است.
سیستم هدایت چنین موشکی نیز با چالشهای خود روبرو است. تغییر محیط سیال اطراف موشک، شکست امواج و نیز سرعت خودموشک از مواردی است که هدایت آن را با مشکلات عدیده ای مواجه می سازد

5-موشک سانبرن(SS-N-22 Sunburn,Moskit)

موشک جهت شکست دادن سیستم راداری دفاعی آمریکا طراحی شده است . یک ناو آمریکایی در حالت دفاعی به هر صورت در جریان شناسایی موشک SUNBURN که به طرف آنها در حرکت است تنها زمان کافی برای محاسبه و پیدا کردن راه حل شلیک را دارد نه وقت کافی برای منهدم کردن موشک SUNBURN را. به همین خاطر از نوعی اسلحه جدید که می‌تواند 3000 گلوله اورانیوم را در یک دقیقه شلیک کند ولی این سلاح باید هماهنگی دقیقی را برای نابودی موشک به موقع انجام دهد که بسیار مشکل است .
ترکیب سرعت مافوق صوت و اندازه بمب آن انرژی تخریبی زیادی را هنگام برخورد با کشتی ایجاد می‌کند . یکعدد از این موشک‌ها می‌تواند یک کشتی جنگی را غرق کند. تنها راه ناوهای آمریکایی برای دفاع از خودشان در مقابل سلاحهای مهیبی چون SUNBURN این است که قبل از رسیدن جنگنده پرتاب کننده بمب به محدوده پرتاب موشک آن را نابود کنند. SUNBURN می‌تواند یک بمب اتمی 200 کیلو تنی یا یک کلاهک 750 پوندی را در حدود 100 مایل حمل کند. بیش از دو برابر میزانی که EXOCET می‌تواند. SUNBURN می‌تواند سرعتی دو برابر سرعت صوت داشته و با قابلیت تنظیم مسیر پروازی که می‌تواند از کنار موانع عبور کند تا خود را به استحکامات دشمن برساند. این موشک قابلیت شلیک از زیر دریایی ساحل و ناوهای جنگی را بر خوردار است.مدل هوایی ان نیز قابلیت شلیک از جنگنده su-27k یا su-33 رادارا میباشد که نام دیگر ان Kh-4 می باشد.
مطابق گزارش وزیر دفاع ایران "علی شمخانی” در سال 2001 هنگام بازدید از مسکو در خواست پرتاب آزمایشی آن را کرد که روسها هم با روی باز ترتیب آن را داده و علی شمخانی که مجذوب آن شده بود سفارش تعداد نا محدود از این موشک را به روسها داد.
از تعداد موشک های ایران اطلاعاتی در دست نیست.
مشخصات:
طول: 9 متر
وزن:450کیلوگرم
وزن کلاهک:320 کیلوگرم
سرعت: 3 ماخ
برد نهایی: 250 کیلومتر
نوع رادار: فعال

6-موشک اگزوسه(Exocet)

 طراحی موشک اگزوسه در سال1967 اغاز  گردیده و نوع دریا پایه ان که با کد MM 38 شناخته می شود در سال 1975 وارد خدمت گردید.نوع هواپایه ان که با کد AM 39 شناخته می شود طراحی ان از سال 1974 اغاز گردید و در سال  1979 تحویل نیروی دریایی فرانسه گشت.این موشک در جنگ فالکلند از یک جنگنده ارژانتینی شلیک شده و باعث غرق شدن ناو جنگی انگلستان گشت و در جنگ اول خلیج فارس جنگنده های نیروی هوایی عراق این موشک را به سمت یک ناوچه امریکایی شلیک کرد و قبل از اینکه ناو امریکایی بتواند کاری از پیش ببرد موشک به ان برخورد کرده و ان را به دونیم میکند.
ایران درسال 2003 سفارش تعداد نامحدودی از این نوع موشک را به فرانسه داده است.از دریافت سفارس ایران اطلاعاتی در دست نیست ولی منابع مطلع تعداد این موشک های ایران را 500 عدد اعلام کرده اند.این موشک به وسیله جنگنده های میراژ فرانسوی که در اختیار نیروی هوایی قرار دارد قابل شلیک است.
مشخصات:
سال ورود:1979
انداره: 580 سانتیمتر
وزن: 855 کیلوگرم
وزن کلاهک:168 کیلوگرم به همراه زره تاخیر انداز در انفجار
سرعت: 0.93 ماخ
برد: 63 کیلومتر
رادار:ESD ADAC  رادار فعال

7-موشک ضد کشتی رعد(HY-2)


در سال 2004 ایران یک مدل جدید از موشکهای ضد کشتی را بر مبنای موشک چینی کرم ابریشم را با برد و سرعت بیشتر طراحی نمود و به تولید انبوه رساند
این موشک با توجه به سرعت زیاد آن یکی از خطرناک ترین موشک های ضد کشتی است که امکان هر گون تحرکی را از حریف صلب میکند

مشخصات:
نوع: موشک ضد کشتی
سرعت: بین0.8 تا 1 ماخ
طول:7.8 متر
وزن: 2998 کیلوگرم
برد: 135 تا 200 کیلومتر
ارتفاع پرواز:30 تا 50 متر
نوع سیستم راداری: رادار مونو پالس (فعال)
وزن سر جنگی: 512 کیلوگرم
موتور: یک موتور سوخت مایع بهمراه یک بوستر سوخت جامد

8-موشک ضد کشتی نصر:


این موشک ماهیتی همچنان نامشخص دارد اما اولین بار در نمایشگاه هوایی ایران در سال 2004 به نمایش درآمد این موشک یک موشک تاکتیکی جدید بحساب می آید
این موشک در حالت راداری تا 35 کیلومتر برد دارد با این وجود همچنان اطلاعات چندانی از آن در دست نیست  

9-موشک ضد کشتی فجر دریا: 

این موشک نیز یکی از موشک هاییست که اطلاعات کمی در مورد آن انتشار یافته این موشک یک موشک ضد کشتی هوا پرتاب است و تاکنون شلیک آن از هلیکوپتر های سی کینگ نیروی دریایی آزمایش گردیده

منبع:http://airnaval.blogfa.com

شینوکهای ایرانی

یک فروند هلیکوپتر Ch-47C با شماره سریال 5-4059 (متعلق به هوانیروز )که در رژه ای در تابستان سال 1976 در اصفهان شرکت کرده است.



عکس بالا یک هلیکوپتر Ch-47C با شماره سریال 5-382 (متعلق به نیروی هوایی ) در سال 1977 در فرودگاه مهرآباد تهران.


بر اساس توافق مهمی که بین شرکت امریکایی بوئینگ و شرکت ایتالیایی Elicotteri meridionali صورت پذیرفت نیرویی هوایی 20 فروند از این هلیکوپتر را که شرکت ایتالیایی برایش ساخته بود در سال 1971 تحویل گرفت.



شرکت ایتالیایی Elicotteri meridionali در آگوست سال 1976 در شهری به نام Frosinone واقع در جنوب شرقی رم تاسیس گردیدنخستین گروه 20 فروندی از بالگردهای نیروی هوایی ایران با شماره سریالهای 4-200 تا 4-209 و 5-300 تا5-309 بود.پیش از تخویل این بالگردها به ایران شرکت بوئینگ نمونه هایی از این بالگرد را برای آزمایش در آب و هوا کویری و ارتفاعات به ایران فرستاده بود.برخی منابع بر این عقیده هستند که شش یا هشت فروند نخستین بالگردهای شینوک ایارن ساخت بوئینگ بوده است که توسط منبع معتبری تایید نشده است.

هوانیروز هفتاد فروند از این هلیکوپتر را در سالهای میان 1972 تا 1976 تحویل گرفت.شماره سریال این بالگردها 5-4050 تا 5-4119 بود ،البته ایران قراردادی برای تحویل 50 فروند دیگر از این هلیکوپتر با شرکت  Elicotteri Meridionali منعقد کرد که متاسفانه کنسل گردید.هرچند ذکر این نکته خالی از لطف نیست که شرکت Augusta در سال 1987 حداقل 11 فروند از این هلیکوپتر را با شماره سریال نامعلوم به ایران تحویل داد.

پس از انقلاب اسلامی سیستم سریال بندی هواپیماها به یک - و چهار عدد تغییر یافت که سریال بندی کنونی انها نامعلوم است.همچنین برای سریال بندی هواپیمهای نظامی از هیچ ترتیبی تبعیت نشده است و از این رو تشخیص شماره سریالها تقریبا غیر ممکن است.زیر این شماره سریالها همیشه عددی داخل یه دایره وجود دارد که به نظر میرسد نشان دهنده شماره پایگاه عملیاتی بالگرد و یا هواپیماست.

بر اساس اطلاعاتی از منابع نامشخص ، شرکت پشتیبانی و نوسازی بالگردهای ایران (پنها) با مجموعه ای زنجیره ای و  بسیار گسترده و مجهز (در 16 مکان ) بطور کامل تمام مدلهای بالگردهای نظامی ایران را اورهال کرده و برخی قطعات آن را به روش مهندسی معکوس ساخته که این شامل chinook  هم میشود.

منابع اذعان دارند که در دسامبر 2001 نیروی هوایی دارای 14 فروند هلیکوپتر شینوک عملیاتی بوده است که از این میان 5 فروند از بالگردهای زمان جنگ بوده اند که بطور کامل بازسازی شده بوند.شش فروند از این هلیکوپتر ها به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تحویل داده شد.هوانیروز نیز دارای 45 فروند بالگرد شینوک عملیاتی در شرایط بسیار خوب بوده است.

پایگاههای عملیاتی بالگرد شینوک در سال 2000 :

تهران -پایگاه شکاری مهرآباد -پایگاه هوایی یکم تاکتیکی (TAB-1 )-پس از بکارگیری گسترده در جنگ طولانی هشت ساله تمامی بالگردهای شینوک ساخت آگوستا در پنها بازسازی کامل گردید و به سرویس بازگشت.این تعمیرات شامل تعمیرات اساسی و بالانس کردن Rotor Blade های اصلی بالگرد و همچنین ساخت ابزارهای مربوطه.

تهران -دوشان تپه-ستاد فرماندهی نیروی هوایی ارتش که شامل بسیاری از قطعات با ارزش در انبارهای بزرگ خود میباشد.

تبریز-پایگاه شکاری تبریز - پایگاه دوم تاکتیکی (TAB-2 )ستاد فرماندهی بالگردی در منطقه شمال کشورو همچنین پشتیبانی لجستیک پهپادها.بر اساس گزارشهای منابع اطلاعاتی ایران سه گونه مختلف از پهپادها را به روش مهندسی معکوس از روی محصولات روسی و یا کره ای ساخته است ، که دو فروند از این پهپادها در طی یک عملیات شناسایی در مرز با عراق در قصر شیرین در سالهای 1994 و 2000 سرنگون گشته اند.

همدان -پایگاه شکاری شهید نوژه -پایگاه سوم تاکتیکی (TAB-3 )این پایگاه شامل تاسیساتی برای اورهال بالگرد میباشد.

کرمانشاه-پایگاه تاکتیکی پنجم(TAB-5 )این پایگاه بزرگترین پایگاه بالگرد ایران میباشد که 300 گونه مختلف بالگرد را در خود جای میدهد و شامل تاسیسات تعمیراتی و همچنین بازسازی  و اورهال بالگرد و پهپاد میباشد.
 
شیراز - پایگاه شکاری شهید عباس دوران-پایگاه هفتم تاکتیکی (TAB-7 )شامل تاسیسات آموزشی هوافضایی ،تونل باد و همچنین طراحی سیستمهای الکترونیکی و اوینیکی .

اصفهان- پایگاه شکاری شهید عباس دوران - پایگاه هشتم تاکتیکی (TAB-8 )این پایگاه که به Helo-City مشهور است ستاد فرماندهی بالگردهای ایران است. در این استان (شاهین شهر) تاسیسات بسیار گسترده ای توسط شرکت Bell_Textron بنا نهاده شده است که توسط شرکت اوکراینی آنتونف برای ساخت هواپیمای IRAN-140 و همچنین تعمیر موتور بالگردها مورد استفاده قرار میگیرد.

بندرعباس-پایگاه نهم تاکتیکی (TAB-9 )که پایگاهی مشترک بین هوانیروز و هوادریا ست و دارای تاسیسات تعمیراتی و آزمایشی است.همچنین این پایگاه مقر فرماندهی منطقه جنوب  است.

چابهار-پایگاه دهم تاکتیکی(TAB-10 )پایگاهی از مواد مرکب که توسط ایالات متحده بعنوان پایگاهی سه منظوره ساخته شده است که شامل بالگردهای هوانیروز نیز میشود.بخش عظیمی از این پایگاه در زیر زمین ساخته شده استهواپیماهای مختلفی که در این پایگاه به خدمت میپردازند بوسیله لیفترهایی مشابه ناوهای هواپیابر به روی زمین منتقل میشوند.برخی اطلاعات به این اذعان دارد که بالگردها از محفظه های زیر زیمنی به پرواز در می آیند.

امیدیه-پایگاه یازدهم تاکتیکی (TAb-11 )آقاجاری-این پایگاه که در طول جنگ با عراق تکمیل گردید بزرگترین دستاورد مهندسی و تاسیساتی وازرات دفاع ایرات است.این پایگاه شامل سه مرکز آموزشی تخصصی ،دو موسسه پژوهشی تکنیکی، یک مرکز پژوهش فیزیک، دو مرکز پژوهش بازسازی،لابراتوارهای توسعه اوینیک رادار موشکها،مراکز آزمایش و تاسیسات ساخت و توسعه تسلیحات بالگرد.

مسجد سلیمان -پایگاه دوازدم تاکتیکی(TAB-12 )این پایگاه نوین ترین پایگاه ساخته شده ایارن میباشد و در طول جنگ ساخته شده است و میتواند تا 200 فروند هواپیما و تعداد زیادی بالگرد تهاجمی/ترابری را در خود جای دهد .

مشهد-نزدیک ترین پایگاه به افغانستان میباشد که در آمادگی برای جنگی که نزدیک بود با طالبان رخ دهد توسعه یافت و مرکز فرماندهی منطقه شرق بالگرده میباشد و دارای تاسیسات تعمیرات و اورهال بالگرد نیز میباشد.



ایران در طول جنگ با عراق حداقل هشت فروند بالگرد شینوک خود را ازدست داده است.در یک روز بسیار بد در 15 جولای 1983 یک فروند هواپیمای Mirage F-1 عراقی سه فروند بالگرد شینوک را که در ارتفاع پایین برای رساندن نیرو به خط مقدم در حال پرواز بود را هدف قرار داد.


در عکس بالگرد شینوک با شماره سریال 5-4001 را مشاهده میکنید که رزمدگان ایرانی را در حوالی مرز عراق در سال 1986 پیاده میکند.

در زمان پیش از انقلاب دو فروند از این بالگرد در هنگام کمک رسانی به مجروحان زلزله در شمال کشور سقوط کرد.گزارشها اذعان دارد که 10 فروند از این بالگرد برای بکاگیری قطعات آن اسقاط شده است ،همچنین طبق گزارشی در سال 2000 Blade های این بالگرد با توجه به دانش ایران در مواد مرکب از مواد کامپوزیتی ساخته شده و بکار رگفته شده است.

حدود 21جولای 1978 چهار فروند از شینوکهای ایران 15 تا 20 کیلومتر وارد فضای شوروی در ترکمنستان میشوند .این بالگردها نخست توط یک MiG-23M به خلبانی A.V. Dem'janov رهگیری میشوند که وی این بالگردها را با بالگردهای شوروی اشتباه میگیرد ولی این بالگردها کمی پس از یام ماجرا بوسیله یک فروند MiG-23M دیگر به خلبانی V.I. Shkinder رهگیری میشود و وی بلافاصله دو فروند موشک   R-60 (AA-8 Aphid) به سوی یکی از بالگردها شلیک میکند و تمام هشت سرنشین این بالگرد کشته میشوند،وی سپس با شلیگ توپ 23 میلیمتری GSh-23L  خود بالگرد دوم را مجبور به فرود در نزدیکی Gjaurs میکند.چهار سرنشین این بالگرد زنده میماند ولیبوسیله مرزبانان شوروی دستگیر میشوند .دوفروند شینوک دیگر نیز به سرعت به سمت فضای ایران فرار میکنند. مدت کوتاهی پس از این ماجرا شوروی به ایران اجازه میده که شینوک (5-4092 )صدمه دیده را تعمیر کرده و چهار سرنشین آن را نیز به ایران بازمیگرداند.



عکس بالا که در سالهای 1997/98 گرفته شده است از آخرین بالگردهای تحویلی به ایران میباشد (5-3302).با اصلاحاتی که در ظاهر آن شده میتوان آن را با سالهای اولیه تحویل به ایران مقایسه کرد.Balde های ساخته شده در داخل ،توری محافظ در ورودی موتورها برای جلوگیری از ورود اشیاء اضافی به داخل موتورها و آرم نیروی هوایی در بین پنجره ها.



انتقال یک فروند هواپیمای C-47D Dakota از مهرآباد به دوشان تپه برای قرارگیری در موزه هوایی که هیچگاه به روی عموم باز نشد. توجه کنید که Rudder و بال این هواپیما جدا شده و دوdrag chutes که برای حفظ تعادل این هواپیما در طول Sling آن میباشد.



این عکس که در زمان جنگ گرفته شده یک فروند شینوک ایرانی را در حال انتقال یک پل ارتشی برای عبور از تنگه ها زاگرس نشان میدهد.



فضای داخلی شینوک



هلیکوپتر شینوک با شماره سریال 4-201 در زمان پیش از انقلاب.



هلیکوپتر شینوک با شماره سریال 5-4061 در زمان پیش از انقلاب.


در یازدهم فوریه 2004 که جشنهای بیست و پنجمین سال پیروزی انقلاب در سراسر کشور جشن گرفته شد که مراسم اصلی در میدان آزادی تهران با حضور صد هزار نفر برگزار گردید.در طول مراسم چندین فروند بالگرد از نیروهای مختلف به پرواز درآمدند..

منبع :http://www.chinook-helicopter.com
ترجمه: TOMCATTTER

نیروی هوایی سلطنتی عمان(قسمت دوم)

نیروی هوایی سلطنتی عمان(قسمت دوم)

هلی کوپتر های نیروی هوایی سلطنتی عمان

اشاره: چندی پیش، بخش اول از مقاله " نیروی هوایی عمان " در آویا درج شد. در بخش اول این مقاله، موقعیت پایگاههای مختلف این نیرو و همچنین وضعیت هواپیماهای مورد استفاده آنان بررسی شد. در بخش دوم این مقاله، به بررسی وضعیت هلی کوپترهای این نیروی هوایی، سیستم آموزش خلبانی و همچنین برنامه های آتی آن خواهیم پرداخت.

بخش هلیکوپتر پایگاه سیب  مجهز به هلیکوپترهای آگوستا بل 205 و آگوستابل 212 است. بخشی از این هلیکوپترها در گذشته متعلق به پایگاه مسیره و خزاب بوده‌اند. بخش اعظم ناوگان هلیکوپتری این پایگاه متشکل از هلیکوپترهای AB-205 بوده و از زمان آغاز تحویل این هلیکوپترها در سال 1971 تاکنون 35 فروند AB-205 تحویل گرفته شده است.

تعدادی از هلیکوپترهای AB-205 اسکادران سوم  به منظور عملیات VIP و ترابری عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این هلیکوپترها پشتیبانی لازم را برای تمامی خدمات نظامی فراهم نموده و در حمل سرباز، وینچ کردن حمل دارو، انجام عملیات جستجو و نجات مورد استفاده قرار می‌گیرند.

هلیکوپترهای AB-205 و AB-212 به همراه هواپیماهای بال ثابت پایگاه سیب برای انجام عملیات جستجو و نجات در بخش شمالی این کشور مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پایگاه خزاب نیز مجهز به اسکادران 14 متشکل از هلیکوپترهای AB-205 به منظور انجام عملیات جستجو و نجات است. این هلیکوپترها در مواقع لزوم توانایی تشکیل پایگاه‌های عملیاتی خط مقدم را نیز برای جنگنده های نیروی هوایی دارند.

طبق گفته‌های فرمانده ارشد اسکادران 14، اگر چه مسئولیت اصلی این اسکادران انجام عملیات جستجو و نجات است، اکثر عملیات نجات مربوط به شرایط اضطراری است که ماهیگیران با آن مواجه می‌شوند. ماهیگیری یک صنعت سنتی اطراف ساحل مسیره است و کشتی‌های ماهیگیری این ناحیه اکثراً به سیستم‌های ناوبری، تجهیزات راه یابی و در برخی موارد حتی چراغ مجهز نیستند. از طرفی وزش بادهای موسمی بین ماه‌های آوریل تا سپتامبر سبب انحراف این کشتی‌ها از مسیر خود می‌شوند.

هلیکوپتر AB-205 ساخت شرکت آگوستا-بل متعلق به نیروی هوایی عمان. این نیرو در نظر دارد این هلی کوپترهای خود را با انواع لینکس MK300 سفارش داده شده جایگزین کند.

در این بخش دو هلیکوپتر AB-205 همواره در شرایطی قرار دارند که طی 15 دقیقه برای پرواز آماده می‌شوند. در صورت عدم وجود چنین شرایطی آماده شدن هلیکوپتر برای پرواز و انجام عملیات نجات در روز یک ساعت و در شب تا دو ساعت به طول می‌انجامد . این هلیکوپترها حامل یک خلبان، یک کمک خلبان و یک غواص است.

از هلیکوپترهای Bell 212 علاوه بر استفاده‌های نظامی هفته‌ای دو الی سه بار برای تفریح در کوه‌ها استفاده می‌شود. از این هلیکوپتر همچنین به ندرت برای کنترل بذرافشانی استفاده می‌شود.

بسیاری از عملیات‌های VIP اسکادران 14 توسط یگان سه هلیکوپترهای AB-212 انجام می‌گیرد. تفاوت هلیکوپترهای AB212 با AB-205 علاوه بر داشتن دو موتور، توانایی انجام عملیات جستجو و نجات در شب توسط هلیکوپترهای AB212 است.

با وجود این‌که هلیکوپترهای AB-212 نیز دارای توان دید در شب هستند، توان اصلی دید در شب این نیروی هوایی متکی به هلیکوپترهای سوپر لینکس است که در خدمت اسکادران 14 پایگاه المثنی بوده و مجهز به دوربین‌های دید در شب هستند. در حال حاضر ناوگان هلیکوپترهای سوپر لینکس MK300 در این پایگاه قرار دارد. اولین فروند از 16 فروند سوپر لینکس سفارش داده شده در ژوئن 2004 و آخرین فروند نیز در اکتبر همان سال به RAFO تحویل داده شدند.

هلی کوپتر سوپر لینکس MK300

برخلاف سوپر لینکس‌های قبل که قابلیت نشست و برخاست از روی کشتی را دارند، هواپیماهای سوپر لینکس RAFO قابلیت نشست و برخاست از روی زمین را داشته و در مواقع لزوم نیز در هوانوردی دریایی مورد استفاده قرار می‌گیرند. سوپر لینکس MK300 به دلیل عملکرد خوب در ارتفاعات بالا و پایین و توانایی‌های چند منظوره آن‌ها، توسط RAFO انتخاب گردید. این هلیکوپترها برای انجام ماموریت‌های دوربرد مجهز به مخزن سوخت کمکی نصب شده بر روی کابین هستند. سوپر لینکس MK300 همچنین به رادار تلفنی 1600 و چشم مادون قرمز نصب شده بر روی دماغه مجهز بوده و توانایی حمل توپ‌های 20 میلیمتری و 19 راکت با قطر 75/2 اینچ را دارا می‌باشد.

در پایگاه مسیره دو فروند گلایدر نیز به منظور استفاده‌های عمومی و انجام پروازهای تفریحاتی در دسترس می‌باشند.

هواپیماها و سیستم آموزشی نیروی هوایی عمان

در پایگاه سلاسه فارغ التحصیلان اسکادران اول که به عنوان خلبان هواپیماهای چند موتوره شناخته می‌شوند، آموزش‌های اولیه را توسط هواپیماهای skyvan متعلق به اسکادران پنج می‌بینند و سپس آموزش‌های تکمیلی توسط هواپیماهای BAS1-11، هرکولس و skyvan متعلق به پایگاه سیب به خلبانان ارائه می‌شود.

خلبانان هلیکوپترها نیز توسط هلیکوپترهای Bell 206 B Jet Ranger II متعلق به اسکادران سوم آموزش داده می‌شوند. پس از 70 ساعت آموزش پرواز توسط بل206  B مدرک عملیات محدود به مدت یک سال به این خلبانان تعلق می‌گیرد و سپس این خلبانان تحت آموزش‌های عملیاتی تکمیلی قرار می‌گیرند.

در پایگاه مسیره اسکادران مجهز به سه نوع هواپیمای سوپر مشتاق، پیلاتوس9M PC- و Scheibe SF-25 notorfalke دارای 14 مدرس بوده و تعمیر تمامی هواپیماها نیز توسط پرسنل عمان در پایگاه مسیره انجام می‌گیرد. دانشجویان پس از فارغ التحصیلی از آکادمی هوایی سلطان کابوس و دریافت 20 ساعت آموزش‌های ابتدایی بر روی هواپیماهای سوپر مشاق پاکستانی به این اسکادران منتقل می‌شوند.

دانشجویانی که موفق به گذراندن دوره‌های فوق می‌شوند پس از سه ماه آموزش در مدرسه زمینی، به مرحله آموزش پرواز پیشرفته توسط هواپیماهای PC-9M وارد می‌شوند.

پیش از آغاز این مرحله از آموزش، دانشجویان با استفاده از ابزارهای آموزشی کامپیوتری با سیستم PC-9M آشنا می‌شوند و شش مرحله آموزش را در اتاقک خلبان آموزشی می‌گذرانند. دو اتاقک خلبان آموزشی PC-9M در این پایگاه، مورد استفاده قرار می‌گیرند.

هواپیمای آموزشی PC-9M

سالانه حدود 30 دانشجو دوره آموزش‌های مقدماتی را آغاز می‌کنند. از این تعداد 30 نفر فارغ التحصیل شده و در حدود 16 نفر دوره آموزش‌های پیشرفته پرواز توسط PC-9M را با موفقیت به اتمام می‌رسانند.

به منظور افزایش تجربیات و تقویت سطح علمی، دانشجویان معمولاً برای دیدن آموزش‌های پایه‌ای به امارات متحده عربی و آمریکا فرستاده می‌شوند.

اسکادران ششم آموزشی به نیروی هوایی، نیروی دریایی با (استفاده از هواپیماهای این اسکادران به عنوان هدف و پشتیبانی از تمرینات) و ارتش (انجام کنترل‌های هوایی) نیز خدمات آموزشی ارائه می‌دهد.

سالانه دو دوره برای خلبانان جت‌های پر سرعت نیروی هوایی عمان برگزار می‌شود که عبارتند از دوره آموزش پرواز پیشرفته و دوره تسلیحات تاکتیکی. هر سال بین 4 تا 6 دانشجو در دوره آموزش پرواز پیشرفته شرکت می‌کنند. به این دانشجویان اصول کنترل هواپیما، ناوبری و پرواز آرایش یافته تعلیم داده می‌شود.

با ورود به خدمت هواپیماهای F-16 دوره تسلیحات تاکتیکی به منظور استفاده بیشتر از عملیات‌های راداری مورد تجدیدنظر قرار گرفت. اکنون با تأکید بر عملیات راداری در دوره‌های آموزشی، آموزش رهگیری و رزم هوایی متعارف با حداکثر دو هواپیما در مقابل دو هواپیما و آموزش شلیک هوا به هوا با استفاده از بَنِرهایی که هواپیماهای جگوار حمل می‌کنند انجام می‌گیرد.

انجام وظیفه به عنوان پلیس هوایی یکی از وظایف مهم ناوگان جت‌های پرسرعت RAFO است و به خلبانان، تعالیمی برای مقابله با هواپیماهای دشمن، شناسایی آن‌ها، اسکورت‌کردن و یا خارج کردن آن‌ها از محدوده هوافضایی عمان داده می‌شود.

پس از پایان یافتن دو دوره که زمانی بین 12 تا 15 ماه به طول می‌انجامد، خلبانان به یگان‌های مشخص شده باز می‌گردند و در آنجا به خلبانان تعالیم بیشتری پیرامون نقش آن‌ها در جنگ داده می‌شود. خلبانان هواپیماهای هاوک پیش از دریافت مدرک نهایی خود و اجازه انجام عملیات، آموزش‌های دیگری نظیر سوخت گیری هوایی نیز می‌بینند. اگر چه این نیروی هوایی مجهز به تانکرهای سوخت گیری هوایی نمی‌باشند، با تجهیز هواپیماهای هاوک Mk203 به لوله‌های مخصوص سوخت گیری می‌توانند برای سوخت‌گیری هوایی Viking S-3، PAC VC-10, F/A -18 E/F مورد استفاده قرار گیرند.

به منظور کاهش هزینه‌ها، خلبانان از هر فرصتی برای انجام سوخت گیری هوایی طی تمرینات بین چند کشور به خصوص تمرینات با نیروهای دریایی استفاده می‌کنند.

مدرسین پرواز RAFO در داخل کشور تعلیم می‌بینند که این تعالیم با همکاری مدرسین خارجی  و خلبانان عملیاتی ارائه می شود. در حالی که مدرسین تسلیحات (QWI) توسط نیروی هوایی سایر کشورها تعلیم می‌بینند که این روش هزینه چندانی برای عمان ندارد.

در حال حاضر دوره های آموزش تسلیحات در انگلستان برگزار شده و به ویژه برای هواپیما های هاوک از آموزش بر روی F-5 استفاده می شود، ولی از آنجا که هواپیماهای F-5 مجهز به رادار multi-mode نیستند به این مدرسین آموزش‌های تکمیلی بر روی Mk203 در داخل عمان داده می‌شود.

در کالج فنی نیروی هوایی، تعلیماتی در سطح عالی به خدمه زمینی داده می‌شود و تقریباً تمامی عملیات تعمیر، نگهداری و خدمات دهی به هواپیماهای هاوک توسط پرسنل عمان در پایگاه مسیره انجام می‌گیرد. مرکز تعمیر موتورهای توربوفن نیز در پایگاه تامریت قرار دارد.

در پایگاه سیب نیز علاوه بر حفظ استانداردهای پرواز، مسئولیت تعیین قوانین کنترل ترافیک و تست مهندسین را نیز برعهده دارد. برای اطمینان از حفظ استانداردها هر دو سال یکبار خلبانان توسط مدرسین مدرسه پرواز مرکزی مورد آزمون قرار می‌گیرند.

شرکت‌های زیر مجموعه نیروی هوایی عمان

شرکت خدمات فنیُ هوایی (ATS) به عنوان یک شرکت هوانوردی عمانی در سال 1997  شکل گرفت. این شرکت تا سال 2009 قراردادی با RAFO برای تعمیر و نگهداری هواپیماهای شش پایگاه این نیروی هوایی به امضا رسانده است و در حال حاضر 250 پرسنل را در عمان به کار گرفته است. این شرکت همچنین مسئولیت پشتیبانی از فعالیت‌های مهندسی، کنترل کیفیت و آموزش را برعهده دارد.

این شرکت تاکنون اولین، دومین و سومین خط تعمیر و نگهدُاری را تاسیس کرده است.

مارشال یحیی بن راشد الجمعه، فرمانده نیروی هوایی سلطنتی عمان  

برنامه‌های آتی

با ورود جنگنده‌های F-16 به RAFO این نیروی هوایی در حال تصمیم گیری پیرامون آینده ناوگان هواپیماهای هاوک است. ممکن است این هواپیما به منظور افزایش قابلیت جنگی، ارتقا یافته و یا تنها به عنوان هواپیماهای آموزشی مورد استفاده قرار بگیرند.

هواپیمای هاوک ۲۰۰ متعلق به نیروی هوایی عمان ساخت کشور انگلستان

به منظور ارتقا توان جنگی هاوک، بر روی این هواپیما موشک‌های AMRAAM و بمب‌های هدایت شونده توسط لیزر با نام Paveway نصب خواهند شد.

تجهیز هواپیماهای هاوک به رادار Mk 203، نمایشگرهای اتاقک خلبان و تسلیحات، این هواپیماها را برای آموزش خلبانان F-16 مناسب می‌سازد.

به منظور تداوم رشد ارتش عمان و همچنین برای برآوردن  تعهدات عمان در شورای همکاری خلیج فارس و فراهم نمودن کمک‌های بشردوستانه برای منطقه خلیج فارس، نیروی هوایی عمان به سه فروند دیگر هرکوس از نوع C-130 H نیاز دارد..

در جولای 2004 RAFO قراردادی برای خرید 20 فروند هلیکوپتر جنگی NH90 TTH به امضا رساند. این هلیکوپترها توسط پایگاه‌های سلاله، المثنی و (احتمالاً) خزاب برای انجام عملیات جستجو و نجات مورد استفاده قرار خواهند گرفت.

تجهیز RAFO به هواپیماها و هلیکوپترهای جدید از یک طرف و سرمایه‌گذاری این نیروی هوایی بر روی نیروهای انسانی از طرف دیگر عمان را قادر می‌سازد در برابر هرگونه تغییری در شرایط سیاسی منطقه عکس العمل مناسب نشان داده و توانایی حفظ ثبات منطقه را به دست آورد.

منبع:آویا

به یاد امیر بزرگوار،منصور ستاری

تولید هواپیما به قیمت سواری در وزارت دفاع

مجتمع صنایع هوایی و مواد ترکیبی فجر وابسته به سازمان صنایع هوایی وزارت دفاع هواپیماهایی دوربرد فوق سبک تولیدی خود با قیمت خودروهای سواری را در نمایشگاه بین‌المللی خلیج فارس به نمایش گذاشت.

به گزارش اداره کل تبلیغات دفاعی وزارت دفاع، هواپیماهای فجر 20، فجر 22، فجر 24 هواپیماهای کامپوزیتی دوربرد فوق سبکی هستند که با طی مسافت 1200 کیلومتر مسیر تهران تا کیش را طی کرده و قابلیت‌های خود را در معرض دید بازدیدکنندگان در سومین نمایشگاه هوایی بین‌المللی خلیج فارس قرار داده‌اند.

این گزارش می‌افزاید: قیمت بسیار پایین و قابل رقابت با قیمت خودروهای سواری، بردطولانی، پایین‌بودن هزینه تعمیر و نگهداری از جمله ویژگی‌های این هواپیما است.
از این هواپیما جهت مصارف آموزشی ،‌گشت‌زنی هوایی، کنترل ترافیک شهری و بزرگراه‌ها، عملیات امداد و نجات، سم‌پاشی مزارع، عکسبرداری هوایی و جابجایی مسافر استفاده می‌شود.

مجتمع صنایع هوایی و مواد ترکیبی فجر با ارایه این نوع از محصولات آمادگی خود را برای فروش شخصی این هواپیماها با تخفیف ویژه اعلام کرده است.

گفتنی است سومین نمایشگاه هوایی بین‌المللی خلیج فارس روز سه شنبه هفتم آذر در جزیره کیش آغاز به کار کرد و تا 9 آذر آخرین دستاوردهای صنعت هوایی را در معرض دید بازدیدکنندگان قرار می‌دهد.

به مناسبت روز نیروی دریایی

روز هفتم آذر مصادف با روز نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران می باشد. این روز که به یمن ایثار وجانفشانی پرسنل دریادل نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در مصاف با دشمن بعثی عراق به نام روز نیروی دریایی به ثبت رسید. در تاریخ حماسه ساز انقلاب اسلامی ایران روزی غرور آفرین و خاطر انگیز است.

روزی که پرسنل شجاع نیروی دریایی ارتش با کمترین امکانات و با ایثار جان بهترین عزیزان و همرزمان خود، بزرگترین ضربه را بر پیکر نیروی دریایی ارتش بعث عراق وارد ساختند و شجاعانه از حقانیت و تمامیت ارضی ایران اسلامی دفاع کردند.  آنان با اهدا خون خود در دل آبهای مواج و خروشان خلیج فارس به ندای هل من ناصر حسین زمان لبیک گفتند و با افتخار شربت شهادت نوشیدند. به طوریکه چگونه زیستن را به آنان که می خواهند حسین وار زندگی کنند و پیرو مکتب اسلام تشیع سرخ علوی باشند، آموختند. یکی از ثمرات ارزشمند این رشادتها و پایمردیها حضور همه جانبه و هماهنگ برادران ارتشی و سپاهی و در کنارآنان نیروهای بسیجی و مردمی در سراسر مرزهای آبی میهن اسلامیمان است و بر خود می بالند که تحت امرفرماندهی کل قوا حضرت آیت الله خامنه ای ولی امر مسلمین در حراست از مرزهای آبی کشور اسلامیمان انجام وظیفه می کنند. اگر در اوایل پیروزی انقلاب نیروی دریایی احساس تنهایی می کرد، امروز بر خود می بالد که در کنار نیروهای مردمی و سپاهی با اقتدار تمام در مقابل دشمنان اسلام ایستاده است. از سوی دیگر مردم نیز  این افتخار را استحقاق خود می دانند که حافظان و دریادلانی دارند که سرافرازانه به پیروی از ولی امر مسلمین از سرحدات اسلام پاسداری می کنند و با آرامش خیال به زندگی شرافتمندانه خود ادامه می دهند. چه چیزی با  ارزشترین و  والاتر از این می توان یافت که ارتش نیرومند در کنار ملتی سلحشور و در زیر سایه الهی، تحت امر ولایت فقیه با صفا و صمیمیت زندگی می کنند و از ارزشهای اسلامی دفاع می کنند؟ تحقق همه این ارزشها خبر به ایثار و از خودگذشتگی و ثمره خون های عزیزانی که در طول هشت سال دفاع مقدس در میادین نبرد حق علیه باطل و در پهنه آبهای نیلگون خلیج فارس ایستادند و استقامت کردند چیز دیگر نمی تواند باشد. عزیزان و شهیدانی که از جان و مال خود گذشتند و چراغ روشنی برای پویندگان راه حق و حقیقت شدند. نیروی دریایی و رویارویی مستقیم با امریکا: در تاریخ 29 فروردین 1367، همزمان با روز ارتش، برگ زرین دیگری بر افتخارات نیروی دریایی ارتش اضافه شد. در این روز که بعداً به روز نیروی دریایی موسوم شد، پرسنل شجاع ناوشکن های "سهند" و "سبلان" و ناوچه "جوشن" در مصافی نابرابر در مقابل نیروهای متجاوز امریکایی ایستادند.  رشادت ها و جانفشانی های دلیرمردان ناوشکن سهند آنچنان باعث حیرت دشمن گردید که ناچار لب به تعریف و تمجید گشود. ناوشکن سهند در حالی که مورد اصابت چندین فروند موشک امریکایی قرار گرفته بود و قسمتهای زیادی از آن در شعله های آتش می سوخت و آرام آرام در آب های گرم خلیج فارس فرو می رفت، خدمه های فداکارش آن را ترک نکردند و تا واپسین لحظات و با شلیک آخرین گلوله های خود خشم و انزجار خویش را نثار دشمن کردند. مأموریت اصلی نیروی دریایی: نیروی دریایی وظیفه خطیر حفاظت از سواحلی به طول بیش از 3000 کیلومتر در شمال و جنوب و همچنین دفاع از آب های ساحلی و منابع حیاتی و استراتژیک کشور را بر عهده دارد و همواره به عنوان وزنه ای تعیین کننده در منطقه خلیج فارس و دریای عمان، به حساب می آید. این نیرو بایگان های شناور دریایی، تفنگداران و تکاوران، اسکادرانهای هوانا و هوادریا، واحدهای پروازی نیرو و غواصان زبده و یگانهای زیر سطحی کیلو کلاس بر حوزه های تحت حفاظت و حراست خود در خلیج فارس و دریای عمان و دریای خزر تسلط کامل دارد و هرنوع فعالیتی را از سوی دشمن و در محدوده قانونی خود، خنثی می کند. ناوهای جنگی کشورمان با توجه به حرکت های قدرت های جهانی مبنی بر حضور دریایی در اقیانوس هند و دریای عمان، در طول جنگ تحمیلی و پس از آن، دست به تدابیر امنیتی زدند و با نظارت کامل بر حضور این کشتی های جنگی بیگانه، آمادگی خود را برای مقابله با تهدیدات احتمالی آنان حفظ کرده اند. اجرای مانورهای متعدد و به نمایش گذاشتن توان رزمی ـ عملیاتی در منطقه استراتژیک خلیج فارس، در مقاطع حساس دوران دفاع مقدس و پس از آن، نشان دهنده حضور قدرتمندانه جمهوری اسلامی ایران در منطقه و حاکمیت آن بر آب های خلیج فارس است. بازرسی و کنترل کشتی های خارجی:   نیروی دریایی در طول جنگ تحمیلی در اجرای سیاست جمهوری اسلامی مبنی بر توقیف کشتی هایی که  دارای کالاهای مشکوک به مقصد عراق بودند، وظیفه مهمی بر عهده داشت، به گونه ای که این نیرو ضمن نظارت بر تردد کشتی های وارد شده به خلیج فارس و دریای عمان از طریق تنگه هرمز، به بازرسی و بازپرسی کشتی های مشکوک می پرداخت که در این خصوص صدها کشتی خارجی کنترل و بازرسی شد. نیروهای دریایی و جنگ زمینی: حضور نیروی دریایی در صحنه های نبرد زمینی و حماسه هایی که تفنگداران و تکاوران این نیرو در حفظ آبادان و شکستن محاصره دریایی آن، در اوایل جنگ تحمیلی آفریدند، به ویژه در مقاومت چهل و چند روزه رزمندگان اسلام در خرمشهر قهرمان نیز شایان تقدیر است. همچنین درگیری واحدهای شناور این نیرو با دشمن در قبل از حمله سراسری 31 شهریور 1359، که منجر به نابودی تعدادی از واحدهای شناور عراق در اروندرود شد، نشان دهنده این است که نیروی دریایی ارتش پیشتاز و سدی در برابر هجوم و تجاوز نابکار دشمن بوده است. بازسازی و حرکت به سوی خودکفایی: فرایند خودکفایی در این نیرو آنچنان است که در مراکز فعال جهاد خودکفایی، بیش از 20 پروژه گوناگون به مرحله اجرا رسیده است. متخصصان متعهد این نیرو در دوران دفاع مقدس، در زمینه خودکفایی صنعتی و تعمیر و بازسازی ناوچه ها و ناوها، دستاوردهای مهمی داشته اند که از جمله آن باید از تعمیر و راه اندازی ناوشکن سبلان که در سال 1369، به دستور فرماندهی کل قوا به آب انداخته شد، نام برد. در زمینه آموزشی، این نیرو با پذیرش هرسال 1300 دانشجو و دانش آموز در رشته های گوناگون در مراکز آموزشی شمال کشور یعنی انزلی، رشت و نوشهر ـ به تربیت نیروی انسانی برای خود و دیگر نهادها و حتی داوطلبان آزاد می پردازد. این رشته ها عبارت اند از: علوم و فنون توپخانه دریایی، ملوانی، مین جمع کنی دریایی، راه و عملیات، جنگهای الکترونیک، مراقبت های پروازی، آموزش کار با زیر دریایی ها، غواصی، جوشکاری زیر دریا، مدیریت و کمیسر عالی دریایی، آموزش هوا دریا، تعمیر موتورهای هوایی، فنون اشتغال با هلیکوپتر و هوانا و تخصصهای دیگر فنی از جمله برق و الکترونیک و معماری کشتی علاوه بر اینها، مسئولان این نیرو آماده اند تا هرسال 1500 تن از پرسنل دریایی کشورهای دوست و همسایه را در رشته های مورد نیاز آموزش دهند. این نیروتاکنون به تجهیزات و امکانات نوینی دست یافته که می تواند کلیه اطلاعات موجود و لازم را در صحنه دریا، زمین و هوا به طور دقیق و سریع کسب کند.  کلیه قطعات مورد نیاز شناورهای سطحی و زیرسطحی، بجز قطعاتی که صرفه اقتصادی ندارند، در داخل کشور طراحی و تولید می شود و در صورت بروز مشکل، با همکاری سایر مراکز علمی، صنعتی بویژه دانشگاهها، امکان تولید تمامی پانصد هزار قطعه موردنیاز در داخل وجود دارد. کارخانجات این نیرو تنها مجموعه منحصر به فرد صنعت دریایی کشور است که درارای حوض های خشک برای تعمیرات زیرآبی و اساسی و نیمه اساسی شناورهاست و آماده عرضه خدمات به تمامی سازمانهای دریایی کشور است که با فعالیت های بسیار خوب و چشمگیر خود موجب جلوگیری از خروج میلیون ها دلار ارز به خارج از کشور شده است.

ورود هاریکن به نیروی هوایی

این شکاری انگلیسی که یکی از  انواع خوب هواپیماهای جنگی محسوب میشد ودر نبرد بریتانیا علیه آلمان نازی نقش فراوانی داشت در اواسط سال 1325 (به تعداد 36 فروند خریداری شد) از طریق خرمشهر وارد ایران شد واز آنجا در صندوقهای مربوطه به اهواز منتقل شد وسرانجام به خدمت نیروی هوایی درآمد.هاریکن در عملیات آذربایجان(در آذر1325) علیه شورشیان به کار گرفته شد.حد اکثر سرعت این هواپیما339 میل درساعت سقف پروازش35600 پا و برد معمولی پرواز آن به 460 میل میرسید و میتوانست زیر هر بال خود یک بمب 500 پوندی حمل کند.


نمونه ی آموزشی

هاریکن در ماموریت آذربایجان

منبع:کتاب تاریخ نیروی هوایی ایران

گشودن اسرار فنی آلمان نازی

 
شصت سال قبل، آمریکا دانشمندان نازی را برای هدایت پروژه های پیشرو این کشور مانند رقابت برای تسخیر فضا به خدمت گرفت. این مردان تکنولوژی های مرزشکنی را در اختیار آمریکا گذاشتند که حتی امروز نیز در خط مقدم علم و تکنولوژی قرار دارد، اما این دستاورد بی هزینه نبوده است.
پایان جنگ جهانی دوم شاهد تکاپوی فشرده برای دست یافتن به اسرار انبوه فنی آلمان نازی بود. متفقین برای به چنگ آوردن حداکثر تجهیزات و تخصص ممکن از ویرانه های رایش تقلا می کردند و همزمان سعی داشتند مانع دسترسی سایرین به این اسرار شوند.
وسعت و عمق دستاوردهای فنی بسیار پیشرفته ی آلمان، کارشناسان متفقین که نیروهای مهاجم را در سال 1945 همراهی می کردند به حیرت افکند.

موشک وی-2 از اولین موشکهای زمین به زمین (ساخت آلمان نازی)


راکت های مافوق صوت، گاز عصبی، هواپیمای مجهز به موتور جت، موشک های هدایت شونده، فناوری تجسسی و آلات پیشرفته زرهی تنها برخی از فناوری های بدیعی بود که در آزمایشگاه ها، کارگاه ها و کارخانه های نازی، حتی در زمانی که در آستانه شکست بودند، توسعه می یافت.
آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی در نخستین روزهای جنگ سرد درگیر مسابقه ای علیه زمان برای شکستن اسرار علمی هیتلر شدند.
در ماه مه 1945، قشون تحت فرمان استالین آزمایشگاه های اتمی در موسسه معتبر کایزر ویلهلم در حومه برلین را تحت کنترل درآوردند و بذر آنچه را بعدا به زرادخانه وسیع اتمی شوروی بدل شد تقدیم پیشوای خود کردند.
آمریکایی ها درست پیش از آنکه نیروهای شوروی مجتمع وسیع نوردهازن را که در دل رشته کوه های هارتز در صفحات مرکزی آلمان ساخته شده بود تصرف کنند، موشک های وی-2 را از آن خارج کردند.
به علاوه تیمی به سرپرستی ورنر وان بران که وی-2 را ساخته بود نیز به دست آمریکایی ها افتاد.

وان بران: چهره متشخص ناسا و افسر سابق اس اس


جنایات
هیو نِر، معاون فرمانده نیروی هوایی آمریکا در اروپا، کوتاه زمانی پس از به چنگ آوردن این غنایم نوشت: "اشغال تشکیلات علمی و صنعتی آلمان این موضوع را که ما در بسیاری از زمینه های پژوهشی به گونه تکان دهنده ای عقب مانده ایم آشکار کرد."
"اگر از این فرصت برای به چنگ آوردن تشکیلات و مغزهایی که آن را توسعه داده اند استفاده نکنیم و آن دو را فورا به کار نگیریم، باید برای کشف عرصه ای که قبلا کاوش شده تلاش کنیم که ما را چندین سال عقب خواهد انداخت."
به این ترتیب پروژه موسوم به "گیره کاغذ" آغاز شد که طی آن وان بران و بیش از 700 نفر دیگر از دانشمندان آلمانی را به طور مخفیانه بدون آگاهی متحدان آمریکا به آن کشور منتقل شدند. این پروژه هدف پیچیده ای نداشت: "بهره برداری از دانشمندان آلمانی برای پروژه های پژوهشی آمریکا و جلوگیری از دسترسی اتحاد جماهیر شوروی به این معدن غنی فکری."
 پس از آن تحولات سریعی روی داد: پرزیدنت ترومن پروژه "گیره کاغذ" را در ماه اوت 1945 تصویب کرد و سه ماه بعد در روز 19 نوامبر نخستین گروه از دانشمندان آلمانی وارد خاک آمریکا شدند.
با این حال یک مشکل عمده وجود داشت. ترومن به وضوح دستور داده بود که هرکسی که "عضویت او در حزب نازی ثابت می شود و در فعالیت های آن شرکت داشته یا از حامیان فعال حکومت نظامی نازی ها بوده است" از این پروژه حذف شود.
براساس این معیار، حتی شخص وان بران، برای خدمت در آمریکا واجد شرایط نبود. او علاوه بر عضویت در سازمان های مختلف نازی از اعضای بلندپایه "اس اس" (از سازمان های موازی گشتاپو) بود. در پرونده امنیتی او درج شده بود که وی یک "خطر امنیتی" به حساب می آید.
افراد ذیل از جمله همکاران وان بران بودند:
• آرتور رودلف، مدیر کل عملیاتی نوردهازن، جایی که 20 هزار برده که به کار اجباری واداشته شده بودند در جریان تولید موشک های وی-2 جان باختند. او تیم سازنده راکت "Saturn V" را که "صد در صد نازی، از نوع خطرناک" وصف می شد سرپرستی می کرد.

آرتور رودلف: یک فرد 100 درصد نازی در استخدام ناسا


• کرت دیبوس، متخصص پرتاب موشک و از افسران اس اس. در پرونده او آمده بود: "او باید به عنوان تهدیدی برای امنیت نیروهای متفقین تحت نظر و کنترل باشد."
• هوبرتوس استراگهولد، که بعدا "پدر پزشکی فضایی" لقب گرفت سیستم های "زیست یاری" تعبیه شده در فضاپیماهای ناسا را طراحی کرد. برخی از زیردستان او در اردوگاه های داکائو و آشویتس، آزمایش های انسانی انجام می دادند، جایی که اسرا منجمد شده و در اتاقک های کم فشار قرار داده می شدند که معمولا به مرگ آنها منجر می شد.
تمامی این افراد از صافی اخلاقی گذرانده شدند تا به آمریکا خدمت کنند: ارتش آمریکا که پیروزی در جنگ سرد، نه برقراری عدالت را، نخستین اولویت خود می دانست، بر جنایاتی که ادعا می شود این افراد مرتکب آن شده بودند سرپوش گذاشت و لکه های سیاه را از پیشینه آنها زدود.
و گیره ای که اطلاعات تازه آنها را در پرونده های شخصی محکم می کرد وجه تسمیه کل این عملیات شد. با گذشت شصت سال، ذره ای از اهمیت میراث آن پروژه کاسته نشده است.
می توان استدلال کرد که هواپیمای موسوم به "هورتن هو 229" با روکشی از تخته سه لای باردار کربنی با بال های رو به عقب که از چشم رادار مخفی می مانند و در سال 1944 ساخته شد نخستین هواپیمای تجسسی جهان بود.
ارتش آمریکا یکی از این مدل ها را در اختیار شرکت هواپیماسازی "نورتراپ" گذاشت. این شرکت بعدا بمب افکن های تجسسی بی-2 را که از کلیه جهات کاربردی نمونه مدرن هورتون بود ساخت.

Horten GO 229 که بمب افکن آمریکایی B-2 با الهام از این طرح سال 1944 هواپیمای آلمانی ساخته شده



موشک های کروز هنوز بر طرح موشک وی-1 استوار است و موتور جتی که نیروی محرکه هواپیمای "هایپرسونیک" پیشرفته ناسا موسوم به اکس-43 (با سرعتی پنج برابر صوت) را فراهم می کند تا حدود زیادی مدیون پیشگامان صنعت جت آلمان است.
همچنین آلمان، تاسیسات بسیار عظیمی را در تلمارک واقع در نروژ برای تولید آب سنیگن و غنی سازی اورانیوم ایجاد کرده بود که اگر بمب افکن های انگلیسی آنجا را بمباران نمی کردند در همان سال 1944 اولین سلاح هسته ای آلمان، آماده ی استفاده شده بود.
علاوه بر اینها، شمار بزرگ اسناد پروژه گیره کاغذ که هنوز محرمانه است باعث شده بسیاری از کارشناسان، از جمله نیک کوک، مشاور هوافضای "هفته نامه دفاعی جینز" مظنون باشند که آمریکا ممکن است به توسعه فناوری های حتی پیشرفته تر نازی پرداخته باشد که از جمله آنها دستگاه های ضدجاذبه است که منبع بالقوه ای برای مقادیر وسیعی انرژی خواهد بود.
کوک می گوید که این فناوری "می تواند چنان ویرانگر باشد که صلح جهان را به خطر خواهد انداخت و آمریکا تصمیم گرفته است آن را برای مدت های مدید مخفی نگاه دارد."
اما خیلی ها ضمن کف زدن برای موفقیت غیرقابل انکار پروژه گیره کاغذ، ترجیح می دهند هزاران نفری را که جان باختند تا نوع بشر به فضا برود به یاد بیاورند.

منبع: http://www.centralclubs.com/viewtopic.php?t=1621

http://www.aerospacetalk.com   

ساختمان موشک

امروزه تعداد متنوعی از موشکها موجود است و اغلب آنها اختلاف عمده‌ای باهم دارند. با این وصف ، موشکها در قسمتهای اصلی تشکیل دهنده شبیه به هم هستند. هر موشک از چهار قسمت اصلی به نام سازه (AIRFAME) ، سیستم هدایت موشک (GUIDANCE SYSTEM) ، کلاهک یا سرجنگی (WarHead) ، بخش پیشران Prou plision unit) یا موتور که نیروی لازم را برای هدایت موشک به جلو و سمت هدف تامین می‌نماید، تشکیل شده است.

اجزای اصلی موشک
بدنه موشک
قطعات بدنه موشک شامل اسکلت که الحاق کننده یا محافظ و نگهدارنده سایر قسمتهای موشک می‌باشد و در واقع اتصال قسمتهای مختلف موشک و استواری آن در حین پرواز در هوا به این قسمت متکی است. شاسی ، خود از بخشهای دیگر به نام بدنه اصلی موشک (Missils Main Body) با بالها و بالچه‌ها تشکیل شده است. سیستم هدایت ، موشک را به سوی هدف یا محوطه آن سوق می‌دهد.

وقتی موشک به شعاع مشخصی از هدف رسید، سرجنگی که قسمت از موشک و حاوی مقدار مشخصی از مواد منفجره می‌باشد ، منفجر و باعث انهدام و صدمه زدن به هدف می‌شود. بدنه اصلی موشک معمولا به شکل لوله از جنس محکم و از فلز سبک مانند آلومینیوم با دیگر فلز است که در مقابل درجه حرارت زیاد و فشارهای بالا (که در حین پرواز در هوا به موشک وارد می‌شود.) مقاوم باشد، ساخته می‌شود.

بالهای موشک (Wings)
بالها در اطراف و بیرون بدنه اصلی قرار گرفته‌اند و نیروی اصلی جهت پرواز در هواست تامین می‌نماید. لبه جلویی بالها به لبه مقاوم ، لبه عقبی آن به لبه فرار (Trailing EDGE) و بالای آن تیپ (TIP) گفته می‌شود.

بالکهای موشک (FINS)
بالکها کوچکتر از بالها بوده و بطور معمول در قسمت عقب موشک قرار می‌گیرند، ولی در بعضی از موشکها در قسمت جلو بدنه طراحی شده است. هدف از به کارگیری بالک ، متعادل نگهداشتن موشک و تامین پدیداری آن (انطباق محور موشک با زاویه حرکت) ، در مسیر پرواز می‌باشد به همین علت به بالکها ، تثبیت کننده نیز اطلاق می‌شود.

سیستم هدایت و کنترل موشک (Guidance and control system)
سیستم هدایت یکی از بخشهای عمده موشک است و کار هدایت موشک از محل روانه‌ سازی و پرتاب تا بخشی از مسیر و یا هدف را به عهده دارد. بعضی از موشکها از هدایتهای مختلفی ، در قسمتهای مسیر استفاده می‌کنند. سیستمهای هدایت جهت انجام وظایف مربوط ، دارای قسمتهای زیر می‌باشد

هدایت حساسه
این قسمت به انواع مختلف انرژی نظیر حرارت ، روشنایی ، امواج الکترومغناطیسی ، صدا و یا حرکت مکانیکی را تشخیص می‌دهند. این وسایل (حساسه‌ها) انرژی دریافتی را تجزیه و تحلیل کرده و به شکلی بکارگیری در می‌آورند و آنها را به قسمتهای مربوطه نظیر شتاب ‌سنجها به کامپیوتر ارجاع می‌دهند.

کامپیوتر
اطلاعات را از حساسه‌ها دریافت و آنها را پردازش می‌نمایند. خروجی به نحوی است که قابل دریافت و واکنش مناسب بوسیله قسمتهای کنترل باشد. این قسمت در واقع مغز موشک تلقی می‌شود. زیرا اطلاعات لازم برای قسمتهای داخلی و سطوح کنترل از این بخش صادر می‌شود.

کلاهک یا سرجنگی
سرجنگی که به آن کلاهک جنگی گفته می‌شود، از مهمترین بخشهای موشک بوده و هدف از طراحی موشک یا راکت ، (به عنوان تسلیحات نظامی) در واقع رساندن این قسمت به هدف و یا نزدیک آن است که با انجام عمل هدف آسیب یا منهدم می‌شود. اغلب محل قرار گرفتن این بخش جلو مورد نظر است. در صورتی که وقتی بحث کلاهک جنگی در اینگونه سلاحها باشد، محلی غیر از دماغه موشک مورد نظر است.

این بخش در موشک‌ها اکتشافی یا عملی شامل تجهیزاتی است که برای مثال به منظور جمع‌آوری اطلاعات جوی ، عکسبرداری جمع‌آوری اطلاعات علمی و سرانجام عملیاتی نظیر قرار دادن ماهواره در مدار زمین می‌باشد که به علت اهمیت این بخش شاخه علمی به نام «بالستیک انتهایی» بوجود آمده و موضع آن طراحی سرجنگی‌های مختلفی با توجه به اهداف متفاوت است.

انواع سرجنگی متعارف
سرجنگی انفجاری
سرجنگی متلاشی یا ترکشی
سرجنگی با خرج شکل‌دار
پیشران (موتور)
موتور یکی از بخشهای عمده موشک است که نسبت به سایر قسمت‌ها هزینه و دقت زیادی صرف تکمیل آن شده است. کار این قسمت ایجاد نیروی محرکه لازم (برای اینکه موشک مسافت مشخصی را طی نماید) می‌باشد. انواع موتور موشکها با توجه به سوخت و مکانیزم طراحی و ساختشان به قسمتهای مختلف تقسیم می‌شود.

تعداد زیادی از موتورهای موشک برای تولید نیرو اکسیژن مصرف می‌کنند این اکسیژن ممکن است مستقیما از اتمسفر که پرواز می‌کنند دریافت کنند و یا از اکسیژن تحت فشار که با خود حمل می‌کنند و یا از اکسیژن مواد سوختی (سوخت جامد) دریافت می‌کنند. این عامل سبب می‌شود که موشکها در خارج از جو نیز حرکت کنند.

منبع:www.aerospacetalk.com