نمایشگاه هوایی کیش

دوستان عزیز هلنطور که مطلع هستید نمایشگاه هوایی ایران امسال در تاریخ هفتم تا دهم آذر ماه در جزیره کیش  برگزار خواهد شد از این رو ضمن دعوت از دوستان برای بازدید از این نمایشگاه اعلام می دارد این وبلاگ آمادگی خود را برای دریافت مقالات و گزارشات مصور دوستان و درج در این محل را دارد

لینک مربوطه:http://www.iran-airshow.com/

با تشکر

دکتر فیروز نادری

 

دکتر فیروز نادری

دکتر فیروز نادری که در حال حاضر به عنوان یکی از مدیران ارشد سازمان فضایی ناسا، نقشی کلیدی در تعیین راهبردها و نظارت بر کل طرح‌ها و ماموریت‌های یکی از مهمترین مراکز فضایی این سازمان بر عهده دارد، در سال 1325 در شیراز متولد شده و تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌اش را در شیراز و تهران گذرانده است.وی در سال ۱۳۴۲ به آمریکا رفته و تحصیلات خود را تا مقطع دکتری مهندسی الکترونیک در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ادامه داده است. دکتر نادری، پس از پایان تحصیل به کشور بازگشت و ضمن گذراندن خدمت سربازی، مدتی در مرکز «سنجش از دور ایران» فعالیت کرد. وی از حدود 26 سال پیش همکاری خود را با ناسا آغاز کرد و در این مدت مشاغل فنی و مدیریتی متعددی را در زمینه ماهواره‌های مخابراتی متحرک، رادارهای سنجش از دور، رصدخانه‌های تحقیقاتی اختر فیزیک ، اکتشاف مریخ و سایر اجرام منظومه شمسی برعهده داشت. دکتر نادری، فروردین ماه 1379 در شرایطی که چندین ماموریت متوالی سازمان فضایی ناسا در پرتاب فضاپیما به سوی مریخ با شکست مواجه شده بود، به مدیریت برنامه‌های اکتشافات مریخ منصوب شد و توانست در طی چهار سال، سه ماموریت مهم از جمله پرتاب دو کاوشگر مریخ‌نورد «روح» و «فرصت» را با موفقیت به انجام رساند. این دانشمند ایرانی در پی این موفقیت درخشان، در اسفند ماه سال گذشته به سمت معاون و مدیر ارشد برنامه‌ریزی مرکز JPL (آزمایشگاه پیشرانش جت) - از مهمترین مراکز فضایی ناسا - منصوب شده و در سمت جدید به عنوان مسئول طراحی برنامه‌ها و راهبردهای مرکز، تجاربش در ماموریت‌های مریخ را در مطالعه سایر بخش‌های جهان از زمین تا کهکشان‌های دور به کار بسته است.وی همچنین مسئولیت طراحی چشم‌انداز راهبردی پنج تا 20 ساله JPL را برعهده دارد.
دکتر نادری در راستای سه دهه همکاری مستمر با سازمان فضایی ناسا، به دلیل عملکرد درخشان علمی و مدیریتی به دریافت عالی‌ترین نشان علمی این سازمان (The Distinguished Service Medal) و نیز نشان‌های متعدد دیگری شده است

 http://www.jpl.nasa.gov/bios/naderi/

معرفی موشک اشکوال

 

اشاره: چندی پیش در رزمایش بزرگ پیامبر اعظم (ص) دلاورمردان کشورمان دست به آزمایش چندین سلاح جدید زدند که نمایش با شکوهی از توانمندیهای دفاعی کشورمان را در معرض دید جهانیان قرار داد. مهمترین سلاح آزمایش شده اژدری بود به نام حوت که با سرعت بیش از 100 متر بر ثانیه به هدف خود اصابت می کرد. در واکنش به آزمایش این سلاح جدید منابع غربی مدعی شدند که سلاح مذکور همان موشک اشکوال روسی است که مشخصات مشابهی با حوت دارد. این ادعا، هم از سوی مقامات ایرانی و هم از سوی مقامات بلد پایه روسی تکذیب شد. مقاله حاضر به معرفی موشک اشکوال می پردازد. هنوز در مورد مشخصات اژدر حوت اطلاعات کافی منتشر نشده است.

لازم به توضیح است که در قسمت گالری تصاویر سایت«آویا» تصاویر متعددی از این موشک روسی جهت آشنایی بیشتر علاقمندان، قرار داده شده است.

سید احسان صدر

در سال 1995، خبرهایی منتشر شد مبنی بر اینکه روسها یک موشک زیرسطحی غیرهدایت شونده توسعه داده اند که سرعت آن به طور فوق العاده ای از سرعت موشک های دیگر این رده بیشتر است و هیچ نمونه مشابه غربی نیز ندارد. از همان هنگام از این موشک با عنوان اشکوال، در منابع نام برده شد. ویژگی مورد توجه این موشک سرعت فوق العاده بالای آن در نزدیک شدن به هدف است که عملاً شانس زیادی برای شناورهای سطحی و زیرسطحی برای فرار از این موشک باقی نمی گذارد.

این موشک را می توان در دسته اژدرهای روسی کلاس BGT طبقه بندی نمود. این سیستم تسلیحاتی احتمالاً در اوایل دهه 90 میلادی طراحی شده و به تولید رسیده ودر سال 1995 که علنی شده چندین سال از به خدمت گرفته شدن آن می گذشته است.

آغاز کار بر روی این سیستم تسلیحاتی به دهه 1960 میلادی برمی گردد. درآن زمان به موسسه تحقیقاتی NII-24 به سرپرستی میخائیل مرکولوف، ماموریت داده شد تا برای مقابله با زیردریایی های هسته ای دشمن متخاصم، بر روی یک موشک زیر سطحی فوق سریع مطالعه کند. این موسسه بعدها با ادغام در چندین موسسه تحقیقاتی دیگر به سازمانی تبدیل شد که اکنون «گروه تولیدات علمی Region» خوانده می شود. تحقیقات گسترده این مجموعه تحقیقاتی بر روی مسئله «کاویتاسیون» باعث شد تا این مجموعه بتواند به ساخت موشکی فوق سریع و منحصر به فرد دست بیابد.

مدل اولیه موشک اشکوال، غیرهدایت شونده بود که به نظر می رسد یک ضعف برای این موشک محسوب می شود. گرچه این ویژگی، موشک را از خطر جم شدن (Jamming) مصون نگه می دارد. با این وجود روس ها اعلام کرده اند که مدل هدایت شونده این موشک را نیز توسعه داده اند که برای این منظور پس از آنکه مسیری را با سرعت زیاد طی نمود، سرعت خودرا کاهش می دهد تا موقعیت هدف را شناسایی و به سمت آن، مسیر خود را تصحیح نماید (هدایت آشیانه یابی).

پس از سال 1995، که روس ها در نمایشگاه دفاعی ابوظبی مدل غیرهدایت شونده اشکوال را به نمایش درآوردند کار را بر روی توسعه یک مدل پیشرفته تر از این موشک ادامه دادند که اولاً از سرجنگی غیرهسته ای (معمولی) برخوردار بود و هم قابلیت هدایت و ردیابی هدف را داشت و بدین ترتیب به نحو قابل ملاحظه ای کارایی آن نسبت به مدل بیشین افزون تر بود. روسها اولین بار این مدل را در سال 1998 آزمایش کردند.

شرکت سازنده این موشک، مدلی صادراتی از آن را نیز توسعه داده و آن را اشکوال ای نامگذاری کرده است. روسیه این موشک را در نمایشگاه دفاعی ابوظبی در سال 1999 عرضه کرده و بازاریابی آن را آغاز نمود. این مدل به گونه ای است که پیش از پرتاب آن لازم است تا موقعیت هدف و سرعت و جهت حرکت آن به اتوپایلوت (سیستم کنترل خودکار) موشک داده شود.

پس از آن موشک پرتاب شده و به عمق بهینه خود می رود. سپس موتورها را روشن کرده و به سمت هدف روانه می شود. نکته قابل توجه در این مدل آن است که این مدل مجهز به سیستم هدایت آشیانه یاب نیست.

امریکایی ها در سال 2000 تلاش کردند تا با استفاده از عوامل امنیتی و جاسوسی خود به تکنولوژی و اطلاعات این موشک دست پیدا کنند. ماجرا از این قرار بود که در آوریل سال 2000 میلادی سرویس امنیتی فدرال روسیه یک بازرگان آمریکایی به نام پوپ را دستگیر و متعاقب آن اعلام نمود که فرد مزبور تلاشهایی در جهت سرقت اطلاعات محرمانه علمی از روسیه داشته است. وی که افسر بازنشسته نیروی دریایی بود عمده تلاش خود را بر روی دستیابی به اطلاعات مربوط به تسلیحات دریاپایه متمرکز کرده بود.

اندکی بعد سرویس امنیتی روسیه اعلام کرد که پوپ تلاش کرده تا به نقشه های موشک اشکوال دست پیدا کند و وی در حالی دستگیر شده که در یک جلسه غیررسمی با یک دانشمندان روسی که در ساخت این موشک سهیم بوده ملاقاتی داشته است.

بلافاصله پس از دستگیری پوپ شخص دیگری به نام «دانیل هاوارد کیلی» در روسیه بازداشت شد. کیلی در آن زمان رئیس یک مرکز تحقیقاتی در آمریکا بود که سالهای متمادی در زمینه توسعه اژدرهای متفاوت فعالیت داشت. طبق ادعای منابع امنیتی روسیه پروفسور کیلی به مسکو آمده بود تا برای گرفتن اسناد «اشکوال» به «پوپ» مشاوره فنی دهد.

اظهارات کیلی به عنوان شاهد مورد استفاده روسها قرار گرفت و وی پس از اثبات ادعای منابع امنیتی روسیه به آمریکا بازگردانده شد. پوپ پس از 8 ماه حبس و با وجود محکوم شدن به 20 سال حبس با نظر مساعد «ولادیمیرپوتین» به خاطر ملاحظات انساندوستانه آزاد شد. وی مبتلا به سرطان استخوان بود.

منابع امنیتی ایالات متحده ادعا کرده اند که موشک اشکوال مدل اولیه که از سرجنگی هسته ای بهره می گیرد یک موشک انتحاری است. چرا که هم هدف و هم زیردریایی که موشک از آن شلیک می شود با هم از بین می روند. البته روسها این ادعا را رد کرده اند با استناد به این موضوع که ساختار دوجداره مستحکم زیردریایی های روسی توانایی تحمل موج فشاری شدید ناشی از انفجار هسته ای زیر آب را دارد.

مشتریان:

طبق گفته منابع روسی، در اواسط دهه 50 میلادی حدود 40 فروند از این موشک از نوع صادراتی آن (اشکوال-ای) با سرجنگی متعارف به چین تحویل داده شد.

مدلهای مختلف موشک اشکوال

الف-مدل اولیه:

این مدل همانطور که گفته شد غیرهدایت شونده است. از سرجنگی هسته ای برخوردار بوده و بردی در حدود 16(؟) کیلومتر دارد.

ب-مدل بهبودیافته:

این مدل همان مدل اولیه است که از سرجنگی متعارف درآن استفاده شده و سیستم هدایت بر روی آن نصب شده است.

ج-اشکوال-ای:

مدل صادراتی موشک اشکوال که به جای سیستم هدایت از یک اتوپایلوت بهره می گیرد و لازم است قبل از شلیک، موقعیت، سرعت و جهت حرکت هدف به آن داده شود. این مدل دارای سرجنگی معمولی بوده و مشخصات فنی آن در قسمت مشخصات فنی موشک در همین نوشتار آمده است.

مدلهای دیگر:

اطلاعات بسیار اندکی از ادامه تحقیقات بر روی این موشک تاکنون منتشر شده است. شایعات، سرعت این موشک را حتی تا 720 کیلومتر بر ساعت نیز عنوان می کنند و حتی برخی منابع برد مدل بهبود یافته این موشک را تا 100 کیلومتر نیز ذکر نموده اند. به هرحال اطلاعات رسمی و منتشر شده ای در این رابطه موجود نیست.

مشخصات فنی موشک:

اشکوال یک موشک زیرسطحی سوخت جامد است که با بهره گیری از پدیده سوپرکاویتاسیون قادر است با سرعتهای بسیار بالایی (3 تا 4 برابر اژدرهای معمولی) به سمت هدف روانه شود.

این موشک با تولید حبابهای بخار که از نوک دماغه و پوسته خود خارج می کند لایه ای از گاز در اطراف خود شکل می دهد و بدین ترتیب خود را از تماس مستقیم با آب و پسای قابل ملاحظه ناشی از آن دور می کند.

این موشک قابلیت پرتاب از روی شناور و یا زیردریایی در عمق 100 متری را دارد. با سرعت حدود 50 نات (93 کیلومتر بر ساعت) کپسول پرتاب خود را ترک می کند. با فرو رفتن در آب و رسیدن به عمق مناسب، موتور خود را روشن کرده و به سمت هدف راهی می شود.

از چالش های فنی توسعه چنین موشکی می توان به کاویتاسیون اشاره نمود که لازم است میزان حبابهای کاویتاسیون برای حفظ و پایدار نگهداشتن لایه گاز اطراف موشک ونیز رسیدن به کمترین پسا کنترل شود. در همین رابطه توجه به تداخل گازهای خروجی از راکت و نیز سطوح کنترل موشک با لایه گاز ایجاد شده در اطراف آن، پیچیدگیهای این مساله را روشن تر می سازد. به ویژه زمان شروع به کار موتور و شرایط گذار (Transision) ناشی از آن از این حیث قابل توجه است.

سیستم هدایت چنین موشکی نیز با چالشهای خود روبرو است. تغییر محیط سیال اطراف موشک، شکست امواج و نیز سرعت خودموشک از مواردی است که هدایت آن را با مشکلات عدیده ای مواجه می سازد.

پی نوشت: 

کاویتاسیون چیست؟

زمانی که فشار روی سطح کم فشار یک ملخ که در حال چرخش در آب است از حدی پایین تر می رود یک فضا ی خلائی شکل می گیرد که البته اصطلاحاً خلاء گفته می شود و در عمل خلاء کامل نیست. بلکه در این ناحیه فشار نسبت به فشار محیط کمتر می شود. در این ناحیه به جای آب، بخار آب دماغه و پوسته این موشک به بیرون تزریق می شود وبدین ترتیب موشک همواره در حبابی از بخار آب حرکت می کند که روشن است در این صورت پسای بسیار کمتری را به همراه خواهد داشت. این ایده اصلی بسیار ساده به نظرمی رسد ولی به خصوص هنگامی که موشک قرار باشد تغییر مسیر دهد یا در معرض امواج قرا رگیرد و یا هنگامی که موتور روشن می شود وهنوز به وضعیت پایدار نرسیده حفظ این حباب به شکلی پایدار که از اثرات تداخل کمترین تاثیر را بپذیرد کار ساده ای نیست.

 منبع:avia.ir

نگاهی به توان دفاعی حزب الله در نبرد سی و سه روزه ( قسمت اول)

نگاهی به توان دفاعی حزب الله در نبرد سی و سه روزه ( قسمت اول)

مقدمه :

پیروزی حزب الله در جنگ سی و سه روزه نقطه عطف مهمی در تاریخ جنگ های منطقه ای محسوب می شود. هم اکنون کارشناسان نظامی دنیا  در حال تحلیل مولفه های گوناگون این جنگ نابرابر و ناکامی ارتش مجهز اسراییل در برابر گروه چریکی حزب الله هستند.

از طرفی در این جنگ، حزب الله شیوه های بدیعی را در نبرد با نیروهای اسرائیل به کار گرفت. به طوری که کارشناسان نظامی غرب و اسراییل اعتراف کرده اند که مقابله با شیوه های چریکی حزب الله کار ساده ای نیست. اکنون این پرسش اساسی مطرح است که چگونه حزب الله به این موفقیت دست یافت؟ و چگونه است که یک چنین گروهی با امکانات محدود توانسته ارتش قدرتمند اسراییل را به "خانه عنکبوت" تبدیل کند.

جنگ اخیر نشان داد که سلاح و جنگ افزار پیشرفته و مدرن تنها فاکتور پیروزی نیست بلکه نحوه ی استفاده از این جنگ افزارها با توجه به مشخصه های تاکتیکی و استراتژیکی بسیار اهمیت دارد.

در این نوشتار تلاش شده تا با بررسی جز به جز توان دفاعی حزب الله با گردآوری نقل  قول های مختلف، اجمالا جمع بندی در این زمینه، ارائه شود. در این نوشتار بعضا به اسامی اشاره شده که عناوین برخی از سیستم های تسلیحاتی کشورمان است. طبعا استفاده از تسلیحات ایرانی در این نبرد، همچنان که توسط مقامات عالی رتبه کشورمان نیز تکذیب شده، مورد تایید « آویا» نیست. ولی از آنجا که این امر به کرات در منابع غربی مورد اشاره قرار گرفته، ذکر آنها به همان شکل در این نوشتار نیز می تواند نگاه « دیگران» را به این نبرد به گونه ای روشن تر به خواننده منتقل نماید. این مطلب در دو بخش تقدیم خوانندگان می گردد. در بخش اول، عمدتا توان موشکی حزب الله و عملکرد دفاعی اسراییل در مقابل آن، مورد توجه قرار گرفته و در بخش بعد ، به کاربرد پهپادها در این جنگ ، عملیات زمینی و دریایی طرفین پرداخته خواهد شد.

دو رزمنده در حال حمل یک راکت کاتیوشا

- توان موشکی

در هفته ی اول جنگ نیروهای حزب الله از راکت های 107 و 122 میلیمتری استفاده می کردند که دارای برد کمتر از 20 کیلومتر می باشند. موشک های فجر 3 و فجر 5 از هفته دوم جنگ مورد استفاده قرار گرفتند که دارای بردهای 45 و 75 کیلومتر و  با قدرت تخریبی بیشتر از موشک های 122 و 107 میلیمتری کاتیوشا بودند. موشک های کاتیوشا علی رغم برد کمتر و دقت پایین، تاثیر گذار نشان دادند چون نیروی دفاعی اسراییل در دفع این موشک های کوتاه برد ناتوان بودند. علت این ناتوانی را می توان به صورت زیر توضیح داد:

اسراییل با همکاری آمریکا هزینه ی زیادی برای ساخت و توسعه سیستم دفاع ضد موشکی بر ضد موشک هایی از جمله Scud که در جنگ خلیج فارس از آنها آسیب دیده بود، پرداخت کرده بود، اما عملا این سیستم دفاعی ( ABM) در این جنگ به کارش نیامد. اسراییل لانچرهای این سیستم ضد موشکی را در نزدیکی حیفا مستقر کرده بود. این سیستم با موشک های Patriot اهداف را مورد اصابت قرار می دهد اما عملا این موشک ها در مقابل راکت های کاتیوشا که دارای برد کمتری هستند کاری نمی توانند بکنند. چون که زمان پرتاب کاتیوشا بسیار کوتاه تر از آن است که موشک های پاتریوت بتوانند آنها را رهگیری کنند. و مورد دیگر اینکه استفاده از موشک های پاتریوت یعنی استفاده از موشک های چند میلیون دلاری بر ضد راکت های چند هزار دلاری حزب الله و این یعنی هزینه ای بسیار زیاد برای انهدام احتمالی یک راکت ارزان قیمت کاتیوشا.

شماتیکی از نحوه به کارگیری سیستم دفاع لیزری

به نقل از خبرگزاری CBS، اسراییل با همکاری آمریکا در حال کار بروی سیستم دفاع لیزری (THEL) بر ضد چنین موشک هایی است ولی تاکنون پس از 10 سال هم چنان این پروژه ناتمام مانده است. چالش بزرگ برای این سیستم ها هوای مه آلود و غبار آلود است که کار لیزر را مختل می کند.

به گفته خبرگزاری رویترز حزب الله دارای 13000 موشک کاتیوشا با برد 12 مایل بود. اما آمار منتشره در آخر جنگ بهره گیری از ، نزدیک به 14000 موشک کاتیوشا را نشان می دهد.

تصویر هوایی اسراییل از یک لانچر راکت متعلق به حزب الله

 پیش از این هم CNN خبر از وجود 10000 موشک کاتیوشا در توپخانه ی نیروهای حزب الله داده بود. استراتژی حزب الله در استفاده از مهماتش در طی جنگ تغییر می کرد. در ابتدای جنگ حزب الله از موشک های کوتاه برد در پاسخ و تقابل با حملات اسراییل استفاده میکرد. در هفته دوم جنگ حزب الله از موشک های فجر 3 و فجر 5 و یا خیبر 1 استفاده کرد تا فشار سیاسی بیشتری به اسراییل وارد کند. در هفته ی آخر وقتی که تمام نیروهای حزب الله تحت محاصره قرار گرفته بودند و اسراییل هم مساله آتش بس را در ابهام گذاشته بود، حزب الله با ارسال تعداد زیادی موشک ، دفعتا توان موشکی قابل ملاحظه ای را از خود به نمایش گذاشت و بدین ترتیب نشان داد که گذشت نزدیک به یک ماه از آغاز نبرد و در عین حال محاصره منطقه توسط اسراییل، چیزی از توان موشکی آن نکاسته است. 

این تصویر برخی از مناطقی را در اسرائیل که حزب الله موفق شده هدف قرار دهد نشان می دهد.

شاید یکی از راه حل های اسراییل در مقابله باراکت های کاتیوشای حزب الله، کاری بود که انگلستان با موشک های V-2 آلمان در جنگ جهانی دوم انجام داد. در سال 1994 آلمان تعداد زیادی موشک 13 تنی V-2 به سمت لندن شلیک کرد، که این موشک های ابتدایی قابل دفاع نبودند، بنابراین انگلستان لانچرهای آنها را در هلند مورد هدف قرار داد.

 ولی در این راه هم اسراییل با مشکل روبرو است چون به نظر می رسید که حزب الله از لانچرهای متحرک استفاده می کرد که ثابت نبودند. از سوی دیگر تعداد بسیار زیادی راکت کاتیوشا می توانند در کمتر از یک ساعت شلیک شوند.

موشک فجر3 که به ادعای منابع غربی موشک های خیبر حزب الله از خانواده همین موشک ایرانی است .

بنابراین با جابجایی این لانچرها در عین حفظ قدرت شلیک این راکت ها در حجم مناسب، امکان مورد اصابت قرار گرفتن آنها نیز از دشمن گرفته می شد. البته اسراییل به نقل از خبرگزاری بالتیمورسان احتمالا در زدن موشک های دور برد تر فجر 5  ( به ادعای این خبرگزاری) موفق تر بوده است. به نقل از همین خبرگزاری فجر 5(احتمالا همان خیبر 1) بیشتر از یک ساعت طول می کشد تا لانچر آن نصب شود که زمان قابل توجهی است. البته پس از نصب قادر به پرتاب چهار موشک در کمتر از 30 ثانیه است. شایان ذکر است که این موشک دارای برد 45 مایل است و ارتفاع قبل از زاویه گیری آن 95000 فوت است. و هر تغییری در باد، میزان سوخت و کوچکترین خطایی در ارتفاع و جهت باعث می شودکه راکت بسیار دورتر از هدف اصابت کند.

تصویر یک سیستم پرتاب متحرک راکت های کاتیوشا را نشان می دهد.

 به ادعای این خبر گزاری موشک های فجر 5 ( همان خیبر 1 ) سرجنگی 385 پوندی و برد 46 مایل و هم چنین Zelzal-2  با برد 124 مایل از موشک های احتمالی حزب الله هستند که می توانند خطر بزرگی برای مناطق دور دست تر اسراییل از جمله تلاویو باشند.مجله الکترونیکی "تکنولوژی ریویو" وابسته به دانشگاه MIT فهرست موشک های احتمالی مورد استفاده در جنگ اخیر را اینگونه منتشر کرده است.

یک دستگاه لانچر کاتیوشا

نام موشک - قطر(میلیمتر) - سرجنگی(کیلوگرم) - برد موشک(مایل)

کاتیوشا-  122 -6   -13  

کاتیوشای بهبود یافته - 122-6 - 19

راکت های سوریه ای - 220-40 - 43

راکت های ناشناخته -240 - 18 -6   

فجر3-240-90-26

فجر5-330-90-46

خیبر1-302-302-100

زالزال- 610-400-130
 گزارش این مجله نیز اسراییل با همکاری آمریکا در حال آزمایش و توسعه یک سیستم لیزر شیمیایی پر انرژی است تا بتواند اهداف پرنده و راکت های کوچک و کوتاه برد را از بین ببرد. اخباری از آزمایش این سیستم در سال 2000 منتشر شد که حاکی از آن بود که این سیستم توانسته 2 موشک کاتیوشا را در آسمان نابود کند. ولی جنگ اخیر نشان داد که این سیستم هنوز به مرحله عملیاتی نرسیده است.

بقایای یک موشک خیبر که به ادعای منابع اسرائیلی از خانواده موشک های فجر ساخت ایران است. منابع اسرائیلی دخائر حزب الله از این نوع موشک ها را تا 500 فروند نیز پیش بینی کرده اند.

-          کارائی دفاع هوایی

نیروهای حزب الله علی رغم بضاعت اندک شان در دفاع هوایی موفقیت هایی هم داشته اند. بنا به یک سری منابع در 17 جولای  گزارشاتی در مورد سقوط یک فروند هواپیمایF-16  منتشرشده بود که البته مقامات اسراییلی آن را تکه آتش گرفته از یک موشک اعلام کردند و به این ترتیب این خبر را تکذیب کردند. با توجه به پوشش هوایی نیروی هوایی اسراییل و سیستم ضد هوایی نه چندان قدرتمند نیروهای حزب الله که توانایی پوشش ارتفاعات بالا را ندارد  به نظر نمی رسد که حزب الله توانسته باشد به چنین مهمی نائل آید.

برخی منابع معتقدند که حزب الله از موشک های ایرانی زلزال نیز برخوردار است.

هم چنین نیرو های حزب الله در اقدامی دیگر موفق به ساقط کردن یک فروند هلیکوپتر فوق سنگین CH-53 شدند. که 5 سرنشین آن کشته شدند. CH-53 هلیکوپتر نظامی ترابری سنگین و یکی از بزرگترین هلیکوپتر های دنیا می باشد. به گفته برخی منابع از جمله پایگاه اینترنتیGlobal security این هلیکوپتر توسط موشک های ضد تانک حزب الله مورد اصابت قرار گرفته است.  

 تصویر، یک دستگاه ضد هوایی متعلق به حزب الله را نشان می دهد

 -          کارایی نیروی هوایی اسراییل (IAF)

نیروی هوایی اسراییل در طول جنگ مورد انتقادهای بسیاری قرار گرفت. که مهمترین آن به کارگیری تجهیزات ، هواپیماها و جنگنده های نیروی هوایی بدون توجه به مشخصه  ی تاکتیکی آن ها در جنگ بود. علی رغم تجهیزات خوب شناسایی و رهگیری نیروی هوایی اسراییل (IAF) که عمدتا F-16 و F-15 و پهپادهای نظامی بودند، نتوانستند جلوی شلیک موشک های کوچکی که ازمناطق مرزی به سمت شمال اسراییل شلیک می شد را بگیرند.

برخی منابع آمار هلی کوپترهای ساقط شده اسرائیلی را تا 3 فروند هم ذکر می کنند. این تصویر یک فروند هلی کوپتر Ch-53 را نشان می دهد که در درگیری ها با موشک های حزب الله ساقط شد.

 پس از 16 روز بمباران مواضع حزب الله توسط اسراییل ، دیلی نیوز اعلام کرد که  نیروهای حزب الله هم چنان توانایی پرتاب موشک های زیادی علیه اسراییل را دارند. و بنا به گفته این رسانه، فقط 25% لانچرهای حزب الله تا آن زمان از بین رفته بودند. به این ترتیب این ادعای منابع اسراییلی که دو سوم موشک های دور برد حزب الله  را از بین برده اند جای تردید فراوان دارد. همچنان که تحرکات حزب الله در روزهای پایانی جنگ نیز این موضوع را تایید می کند.

 بعضی از منابع اسراییلی ادعا کرده اند که نیروهای حزب ا... هم چنان دارای یک سکوی پرتاب یا بیشتر برای موشک های  Zelzal-2 یا nazeat-10 می باشند.

منبع:avia.ir

نیروی هوایی پاکستان در حال شکلگیری مجدد

اشاره: بحث نوسازی و تجهیز نیروی هوایی کشورمان، بحثی است که پس از پایان جنگ تحمیلی، همواره مطرح بوده است. اما در عمل، به دلیل مشکلات سیاسی و ... و تا حدودی نیز کم توجهی مسولان، این مساله هنوز به درستی پیاده نشده است. در این راستا، نگاهی به وضعیت نیروهای هوایی کشورهای منطقه و همچنین بررسیبرنامه های آتی این نیروهای هوایی، می تواند مسایل مختلفی را در مورد جایگاه نیروی هوایی کشورمان و وضعیت فعلی آن روشن سازد. به علاوه، داشتن اطلاعات کافی از ساختار نیروهای هوایی مختلف و نحوه آرایش این نیروها مساله ای است که می تواند بسیار مفید واقع شود. این اهداف مسائلی هستند که آویا تلاش خواهد کرد طی سلسله مقالاتی به بررسی آنها بپردازد.

 نیروی هوایی پاکستان (PAF) از روز 15 اوت 1947 با تعدادی خلبان و هواپیما کار خود را آغاز کرده و در حال حاضر PAF دارای حدود 330 هواپیمای جنگنده و 45000 پرسنل است. استخوان بندی نیروی هوایی پاکستان از پنج معاونت عملیات، مهندسی، پرسنل، برنامه ریزی و آموزش تشکیل شده است.

1- نیروی هوایی پاکستان  - ساختار فرماندهی

از لحاظ جغرافیایی، PAF به سه مرکز فرماندهی تقسیم می‌شود. این مراکز عبارتند از بخش شمالی (واقع در پیشاور)، بخش مرکزی (واقع در سرگودا) و بخش جنوبی (واقع در مسرور کراچی). این مراکز فرماندهی دارای 4 مرکز عملیاتی واقع در شمال (پیشاور)، غرب(کویته)، مرکز (سرگودا) و جنوب (کراچی) و هفت مرکز گزارش و کنترل فرعی است.

 PAF دارای نه پایگاه عملیاتی اصلی است که تحت هر شرایطی (در زمان جنگ یا صلح) به طور کامل فعال می‌باشند. این نه پایگاه مجهز به 11 پایگاه تهاجمی هستند که در زمان جنگ به طور کامل فعال می‌شوند.

نیروی هوایی پاکستان- انواع هواپیماها و هلیکوپترها

این نیروی هوایی دارای 22 اسکادران رزمی است. شش عدد از این اسکادران‌ها با استفاده از Aerospatial Alouette III عملیات نجات و جستجو را انجام می‌دهند و یک واحد نیز عملیات حمل و نقل را برعهده دارد.

بخش هوانوردی نیروی دریایی پاکستان (Pakistan Naval Aviation) با استفاده از هواپیماهای P-3C Orion، Berguet Atlantic ، فوکر F-27، MK45، westland lynx HAS.3 و Alouette III عملیات گشت هوایی خود را به انجام می‌رساند.

میراژهای فرانسوی نیز از سال 1967 به خدمت نیروی هوایی پاکستان در آمده اند. هواپیماهای میراژ III دارای سرعت بالایی بوده و در هر شرایط آب و هوایی قابل استفاده هستند. مجهز به حسگرهای دمایی با برد بالایی نیز هستند و در عین حال هم به عنوان جنگنده و هم به عنوان بمب افکن به کار می روند. در حالی که میراژ 5 دارای نوع جنگنده زمینی (Ground attack) نیز هست. در سال 1990، PAF، 43 فروند میراژ III دسته دوم را از استرالیا تحویل گرفت و در سال 1996 نیز 40 فروند میراژ III نوسازی شده و میراژ 5 را از فرانسه دریافت کرد. 40 فروند جنگنده فالکن F16 A/B نیز توسط آمریکا در 1980 به ناوگان نیروی هوایی پاکستان پیوست که البته PAF 10 سال بعد دسته دیگری از این هواپیماها نیز سفارش داد.

با تحریک اقتصادی غرب، پاکستان به چین به عنوان اصلی ترین بازوهای تامین کننده نیازهای خود روی آورد و تاکنون از این کشور جنگنده‌های چنزو اف- 7 پی و اف – 7جی چند منظوره و هواپیماهای پشتیبانی A-5III را دریافت کرده است.

اف 7، نوعی از میگ 21 است که تحت لیسانس چین ساخته شده است. نیروی هوایی پاکستان از سال 2002 در حال دریافت 55 فروند از آخرین نوع اف 7 پی / جی با تکنولوژی متوسط است تا بدین وسیله خلبانان و خدمه پرواز خود را با سیستم‌های تسلیحات نیرومندتر آشنا سازد.

در سال 1999 چین و پاکستان همکاری مشترکی با سهم %50 برای ساخت FC- Super7 امضا کردند. این هواپیما بعدها به JF-17 Thunder مشهور گردید. انتظار می‌رود در اواخر دهه جاری JF-17 به تولید انبوه برسد.

PAF علاقه‌مند است که تا سال 2020، 150 فروند از این جنگنده سبک وزن چند منظوره را جایگزین هواپیماهای F-7 میراژ و A-5III خود نماید. تاکنون پنج مدل اولیه از JF-17 ساخته شده است . ماکزیمم سرعت این هواپیما  8/1 ماخ بوده با وجود این که برد آن کمتر از F-16 است، JF-17 توانایی ناوبری و هدایت و حمله در هر شرایط آب و هوایی، حمل طیف وسیعی از مهمات و درگیری با هدف در هر سرعت و ارتفاعی را داراست. Fairing های نوک بال این هواپیما محل قراردادن تجهیزات جنگ الکترونیکی است. این هواپیما مجهز به تسلیحات چینی مانند رادار نیمه فعال هدایت کننده و موشک هوا به هوا است که از توانایی‌های کمتری برخوردار هستند.

پاکستان همچنین 6 فروند هلیکوپتر HAI Z-9C را از چین خریداری نموده.

هوانوردی پاکستان نیز با جایگزین کردن هواپیماهای آتلانتیکس خود توسط 8 فروند هواپیماهای گشت دریایی دوربرد P3C Orion قدرت بیشتری یافت.

در 25 اوت 2005 یک فروند میراژ به دلیل عمر بالا (در حدود 30 سال) و به دلیل ساییدگی برخی قطعات آن سقوط کرد. در این شرایط نیروی هوایی پاکستان در تهیه قطعات اضافی برای این هواپیما با مشکلاتی مواجه گردید، زیرا شرکت Dassault تولید برخی از قطعات را متوقف ساخته بود. با این وجود نیروی هوایی پاکستان نمی‌توانست این هواپیما را به دلیل نقش آنها در بازدارندگی هسته‌ای بازنشسته کند. برای رفع این مشکل، PAF در سال 2004 از نیروی هوایی لیبی، که به دلیل تحریم اقتصادی هواپیماهای میراژ خود را باز نشسته کرده بود ، 150 موتور ،پنجاه فروند میراژ و مقدار زیادی قطعات یدکی خریداری نمود.

نیروی هوایی پاکستان- هواپیماها و سیستم آموزشی

شرکت گروه هوانوردی پاکستان با همکاری چین هواپیمای (k-8) karakoram 8 و Super Mushshak را از روی هواپیمای سوئدی Saab MFI-17 تولید کرده است که خود نیز این هواپیماهای آموزشی را به خدمت گرفته است.

در عین حال K-8 که یک جت آموزشی دو نفره‌ است، که تاکنون به 8 کشور در خاورمیانه فروخته شده است، در حالی که هواپیمای آموزش مقدماتی سبک وزن Super Mushshak که دارای موتور پیستونی با قدرت 1940 کیلووات است توسط عربستان سعودی و عمان خریداری شده است.

به تازگی نیروی هوایی پاکستان قراردادی را برای دریافت 27 فروند k-8 امضا نموده‌اند. PAF، دارای 16 فروند از این هواپیماها می‌باشد.

در آینده، نیروی هوایی پاکستان به MFI-mushshak برای آموزش ابتدایی، k-8 برای آموزش پایه‌ای نوع دو صندلی و JF-17 برای آموزش جنگنده مجهز خواهد شد.

ارتش‌های خارجی از تبحر پرسنل زمینی و هوایی پاکستان در شگفت هستند. در این سیستم همواره پس از دادن آموزش‌ها حداقل دو زن برای گذراندن آموزش‌های پرواز انتخاب می‌شوند که ‌این موضوع نشانگر تمایل مقامات PAF بر حضور مؤثر زنان در صحنه نظامی این کشور است.

 نیروی هوایی پاکستان - تجهیزات موشکی

پاکستان از میان همسایگان، بیشترین خطر را از جانب هند احساس می‌کند. البته تعداد پرسنل نیروی هوایی هند (IAF) 4 برابر PAF می‌باشد. بعلاوه IAF ذخایر بیشتر، توانایی برد بالاتر، تعداد متخصصین بیشتر و توانایی انجام عملیات شناسایی قویتر را دارا بوده و همچنین دارای تعداد هلیکوپترهای جنگی معادل سه برابر PAF، قابلیت برتر حمل و نقل هوایی، امکانات ماهواره‌ای و تکنولوژی پنهان شدن از رادار (Stealth) می‌باشد.

هرکدام از کشورهای پاکستان و هند دارای 40 کلاهک هسته‌ای بوده و هر دو ملیت پابه پای یکدیگر برای توسعه سیستم‌های پرتاب موشک‌های بالستیک خود تلاش می‌کنند. تا زمانی که موشک شاهین II با 1080 مایل دریایی برد وارد خدمت گردد و هواپیماهای F-16 و میراژ 5 نیروی هوایی پاکستان تسلیحات دور برد هسته‌ای این کشور را تشکیل می‌دهند.

به طور کلی پاکستان، به عنوان کشوری کوچک، نمی‌تواند با هند وارد جنگ شود. برخلاف هند، پاکستان دارای امکان فرماندهی سه گانه نیروهای استراتژیک tri-service strategic forces) command) نمی‌باشد.

بدین معنی که کلاهک‌های جنگی پاکستان و سیستم‌های پرتاب ارتش یا نیروی هوایی به صورت مجزا مستقر هستند.

از آنجا که نیروی هوایی پاکستان توانمندی واکنش سریع را ندارد، نیروهای متعارف باید تا رسیدن کلاهک‌های هسته‌ای، وظیفه حفظ خط مقدم را برعهده داشته باشند.

جنگنده‌های F-16 و میراژ 5 نیروی هوایی پاکستان به اندازه MIG27، میراژ 2000 اچ و Su30M نیروی هوایی هند، توانمند نیستند. لذا این کشور سعی در بهبود وضعیت کیفی هواپیماهای موجود از لحاظ قابلیت بقاپذیری نموده‌ است.

تکنیسین‌های پاکستانی موشک تی وارتر متعلق به آفریقای جنوبی که یک موشک هوا به هوا با برد متوسط بوده و توسط رادار کنترل می‌شود را به موشک H-4 BVR با برد 65 مایل دریایی تغییر دادند. نوع سبکتر این موشک H-2 است که مجهز به اشعه مادون قرمز می‌باشد و تا 32 مایل دریایی برد دارد، این دو موشک قابلیت حمل شدن توسط میراژ را دارند. موشک H-2 با Pytho4 و H-4 با AA-12 در نیروی هوایی هند قابل مقایسه هستند.

پاکستان در حال تولید سیستم موشک کروزی به نام ببور است. این نام با زیرکی تمام بعد از این که امپراطوری مغولستان 5 بار به هند حمله کرد انتخاب شده است، گفته می شود که در ساخت این موشک مهندسان چینی و اوکراینی نیز همکاری داشته‌اند. این موشک دارای سرعت بالایی بوده توانمندی پرواز در سطح پایین و بردی برابر 70 مایل دریایی داشته و نوع کلاهک جنگی آن، هم از نوع معمولی و هم از نوع هسته‌ای است. موشک ببور در ابتدا برای پرتاب از سطح زمین و زیر دریا ساخته شد ولی قدم بعدی تبدیل این موشک به یک موشک هوا به زمین است.

نیروی هوایی پاکستان - برنامه‌های آتی

پس از واقعه 11 سپتامبر، پاکستان حمایت خود را از آمریکا برای مقابله با تروریسم اعلام کرد. به این ترتیب از شدت تحریم‌های وارده بر این کشور توسط جهان غرب کاسته شد. از طرفی آمریکا نیز از ترس این موضوع که پاکستان با دسترسی به انرژی هسته‌ای به منطقه‌ای برای پرورش تروریسم تبدیل شده و سبب ایجاد ناامنی‌های منطقه‌ای شود، توجه بیشتری به این کشور نمود.

به این ترتیب پاکستان کمک‌های اقتصادی دریافت کرده، زمان‌بندی پرداخت وام‌های این کشور دوباره تنظیم گردیده و شرایط تجاری نیز برای پاکستان مساعد گردید. دولت پاکستان نیز کمک‌های دریافتی را برای توسعه‌های برنامه‌ریزی شده نیروهای ارتش و PAF به کار بردند.

نکته مهم برای اسلام آباد دسترسی به شبکه‌‌ای برای در اختیار داشتن آخرین تکنولوژی جنگی است و این به معنی حمایت غرب است.

پاکستان تصمیم دارد میراژهای قدیمی خود را مجهز به رادارها و سیستم‌های اویونیکی کند. کار مدرنیزه کردن سیستم‌های اویونیکی 14 فروند میراژ 5 نوع F, E توسط شرکت ساژم فرانسه انجام می‌گیرد. در سپتامبر 2004 آمریکا با فروش 7 فروند C-130E به PAF موافقت نمود.

اما نیروی هوایی پاکستان همچنین قراردادی را با اندونزی برای دریافت 4 فروند هواپیمای ترابری CASA CN-235 امضا کرده است. در پی شکل‌گیری همکاری‌های جهانی جدید، جنگنده‌های F-16 پاکستان در اکتبر 2004 برای آموزش های جنگی به پایگاه Kanya در ترکیه منتقل گردید.

نیروی هوایی آمریکا قراردادی 89 میلیون دلاری با لاکهید مارتین جهت تولید شش سیستم رادار قابل حمل و دوربرد ASTPS-77 برای پاکستان بست. این رادارهای تاکتیکی دائماً تصاویر سه بعدی از اهداف هوایی تا برد 243 مایل دریایی تا ارتفاع 100000 پا را فراهم می‌کند.

این هواپیماها همچنین مجهز به موشک‌های Block-II نیز هستند، PAF تا اواخر سال جاری، دو فروند P3C خود را که زمین گیر شده‌اند راه‌اندازی خواهد کرد. این کشور همچنین تصمیم دارد از ترس اعمال دوباره تحریم ترکیبی از تجهیزات چینی و غربی را خریداری کند.

سیستم هشدار پیش‌هنگام هوایی (AEW) یکی از سیستم‌های حیاتی برای حفظ موقعیت نیروی هوایی پاکستان به شمار می‌آید. سیستم سوئدی Evieye که دارای AEW بوده و بر روی Saab 2000 نصب خواهد شد، قابل رقابت با سیستم فالکن اسرائیل است که بر روی Il-76S نصب شده و هند تمایل به خرید آن‌ها را دارد.

سیستم Evieye در مناطق مرتفع کوهستانی پاکستان مورد آزمایش قرار گرفته است.البته فروش برخی از تجهیزات به پاکستان منوط به اجازه از جانب آمریکاست.

در مارس 2005 به پاس کمک‌ها و حمایت‌های پاکستان از آمریکا در جنگ بر علیه تروریسم، بوش اجازه فروش جنگنده‌های F-16 به پاکستان را صادر کرد.

PAF تمایل به تجهیز ناوگان خود را داشته و تصمیمات اولیه نیز براساس خرید 79 فروند F-16 از لاکهید مارتین می‌باشد. 55 فروند از این جنگنده‌ها، F-16 نوع C/Dوخواهند بود و مابقی دستِ دوم می‌باشند.

به طور کلی پاکستان 60 سال را در حفظ حریم هوایی خود و ترساندن متجاوزان گذرانده و همواره تلاش خود را برای بدست آوردن آخرین تکنولوژی نموده است. استراتژی پاکستان به طور طبیعی بر دفاع استوار است و همواره تلاش نموده بر سر میز مذاکره، رهبران سیاسی را بر روی لبه تیغ قرار دهد. نیروی هوایی پاکستان تنها می‌تواند دشمنان خود را وادار کند قبل از حمله بیشتر فکر کنند.

PAF با کمک چین و تلاش بی‌وقفه متخصین خود تسلیحات موردنیاز را به صورت داخلی تولید کرده است. همکاری نزدیک پاکستان در جنگ بر علیه تروریسم، PAF را در زمینه انجام عملیات ضد شورشی در مرزهای افغانستان متبحر نموده است.

تلاش برای مدرنیزه نمودن پایگاه‌های زمینی دفاع هوایی پاکستان نیاز به سرمایه‌گذاری خارجی بیشتر دارد تا PAF را به دوران اوج خود بازگرداند. اما این کشور برای آماده نمودن پرسنل خود هنوز به سیستم‌های آموزشی پیشرفته‌تری نیازمند است.

در این میان بزرگترین رقیب نیروی هوایی پاکستان، یعنی نیروی هوایی هند نیز دارای ضعف‌هایی است. کمبود زیرساخت‌ها برای حمایت از تلاش‌های هوایی به خصوص در بخش جنوبی، گسترش ترکیب هواپیمای غربی و روسی و قابل اطمینان نبودن برخی از جنگنده‌های ,MIG سبب افزایش نرخ تصادف‌های هوایی در نیروی هوایی هند شده است.

آمریکا همواره تلاش می‌کند با فروش تجهیزات و هواپیما به دو کشور پاکستان و هند، نیروهای این دو کشور را در حالت تعادل قرار دهد.  در این راستا، در کنار فروش جنگنده‌های F-16 به پاکستان، به لاکهید مارتین و بویینگ اجازه داده تا جنگنده‌های F-16 و F/A-18 را به هند بفروشد.

در عین حال آمریکا با همکاری مشترک با این دو کشور قصد افزایش همکاری‌های استراتژیک و  افزایش امنیت ملی و بهبود سیاست خارحی آمریکا را دارد.

از آن‌جا که به دست آوردن مداوم سیستم‌های پیچیده نیاز به سرمایه‌ها و منابع عظیم انسانی و مالی دارد، پاکستان در حال حاضر برای دریافت تکنولوژی‌های برتر با مشکلات مالی رو‌به‌رو است. نیروی هوایی پاکستان تجهیزات کافی ندارد اما با توجه به بودجه و تشکیلات موجود، PAF یکی از نیروهای هوایی متبحر و آماده به حساب می‌آید. به هر شکل و در هر وضعیت ممکن، نیروی هوایی پاکستان به عنوان سپر بلای این کشور عمل خواهد کرد.

ترکیب ناوگان نیروی هوایی پاکستان
مرکز	نوع هواپیما
ستاد فرماندهی هوایی شمالی
مرکز فرماندهی هوایی شمالی		مشتاق
واحد33 ( چند منظوره )
اسکادران 14		F-7P
اسکادران 15		میراژ SPA
اسکادران 25		میراژ SPA
36 ( حمله تاکتیکی) Wing
اسکادران 16		A-5III
اسکادران 26		A-5III
اسکادران 81		Alouette III
واحد37 ( آموزش جنگی)
اسکادران 1 ( مرکز تعویض جنگنده)		FT-5
اسکادران 18		F-7P
اسکادران 19		F-7p
اسکادران 86		Alouette III
ستاد فرماندهی جنوبی
مرکز فرماندهی هوایی جنوبی		Mushshak
واحد37(آموزش رزمی)
اسکادران 17		F-7PG
اسکادران 23		F-7PG
اسکادران 85		Alouette III
واحد32(شکاری- بمب افکن)
اسکادران 2		F-7P
اسکادران 7		میراژ سه EA/DP
اسکادران 8 ( حمله آبی)		میراژ 5 PA3/PA2
اسکادران 22(مرکز تعویض عملکرد)		میراژ 5 PA3/PA2 و میراژ سه DP
اسکادران 84		Alouette III
ستاد فرماندهی مرکزی
پرواز مرکز فرماندهی مرکزی		Mushshak
واحد 34( جنگنده)
اسکادران 5		میراژ سه EP/RP/DP
اسکادران 20		F-7PG
اسکادران 83		Alouette III
واحد 38( چند منظوره)
اسکادران 9		F-16A
اسکادران 11		F-16A/B
اسکادران 24		فالکن 20F/G
اسکادران 82		Alouette III
مراکزی که مستقیما به سر فرماندهی نیروی هوایی پاکستان گزارش می دهند.
اسکادران 6		C-130B/E
اسکادران 12		بویینگ 707، فالکن 20 ، فوکر F27
اسکادران 41		سسنا 172، Pa-34 سنکا، Y-12-II
آکادمی نیروی هوایی پاکستان، کالج تمرینات پرواز
آموزش مقدماتی پرواز		Mushshak/ Super Mushshak
واحد آموزش های پایه پروازی		T-37B/C
آموزشگاه اساتید خلبان		Mushshak
پرواز ارزیابی		K-8

نیروی هوایی سلطنتی عمان (RAFO)

اشاره : همانگونه که پیش از این نیز ذکر شد، پایگاه اطلاع رسانی آویا قصد دارد تا طی سلسله مقالاتی به بررسی نیروهای هوایی کشورهای منطقه و برخی دیگر از کشورهای جهان بپردازد. هدف از انتشار این سلسله مقالات، در درجه اول ایجاد امکان مقایسه به ویژه با وضعیت فعلی نیروی هوایی کشورمان است. با این امید که با افزایش سطح آگاهی عمومی نسبت به این مساله گامی هر چند کوچک در مسیر پیشرفت برداشته نشده باشد.

نیروی هوایی سلطنتی عمان  (RAFO)

کشور سلطنتی عمان در طی 30 سال گذشته با رهبری سلطان کابوس بن سعید پادشاه این کشور یکی از بی‌اغتشاش ترین کشورهای منطقه خاورمیانه بوده است.

عمان دارای روابط نزدیک اقتصادی و نظامی با همسایگان خود می‌باشد و یکی از شش کشور عضو شورای خلیج فارس است، مقامات این کشور به مشکلات همسایگان خود در این ناحیه آگاهی کافی دارند که از آن جمله می‌توان به جنگ‌های 15 سال گذشته در افغانستان و عراق و تنش‌های کنونی پیرامون مسئله هسته‌ای ایران اشاره نمود.

حاشیه شمالی این کشور مشرف به تنگه هرمزی است که گلوگاه ترانزیتی 25 درصد نفت کل دنیا محسوب می شود.

ساختار فرماندهی نیروی هوایی عمان

نیروی هوایی عمان دارای پنج پایگاه اصلی است. دو پایگاه "سیب" و "سلاله" در زمینه نظامی و غیرنظامی فعالیت دارند در حالی که سه پایگاه دیگر با نام‌های "مسیره" "تامریت" و "خزاب" به طور کامل در اختیار نیروی هوایی است. پایگاه دیگری نیز در "المثنی" در دست تاسیس است.

 سیب پایگاه مرکزی ترابری هوایی است که در شمال این کشور واقع شده است. سلاله نیز که در جنوب عمان واقع شده ، اسکادران پنجم مدرسه آموزش های پیشرفته پرواز با هواپیماهای چند موتوره و همچنین اسکادران سوم مدرسه آموزش پرواز با بالگرد را در خود جای داده است. پایگاه مسیره نیز یکی از دو پایگاهی است که جنگنده های نیروی هوایی سلطنتی عمان در آن جای گرفته اند.

 پایگاه تامریت در شرق منطقه ظفار قرار دارد.  پایگاه خزاب در منتهی الیه شمالی عمان واقع شده است و از آنجا که این پایگاه مشرف به تنگه هرمز می‌باشد، از لحاظ موقعیت، سوق الجیشی ترین پایگاه نیروی هوایی عمان به حساب می‌آید. به منظور کاهش ترافیک فرودگاه بین المللی سیب، RAFO در حال تأسیس پایگاه جدیدی در المثنی است. این پایگاه در 50 مایلی شمال غرب مسقط واقع شده و هنوز تکمیل نشده است. 

انواع هواپیماها و هلیکوپترهای نیروی هوایی عمان

به دلیل ناامنی‌های سیاسی در منطقه و پشتیبانی از رشد سریع هوانوردی غیرنظامی در این کشور، عمان اقدام به تاسیس پایگاه هوایی جدید و به کارگیری جنگنده‌ها و هلیکوپترهای جدید (مانند F16C/D و آگوستا وستلند سوپر لینکس 300 و (NH90 نموده است. این کشور همچنین در آینده نزدیک هواپیمای جدیدی را جایگزین هواپیمای BAC 1-11 خود خواهد نمود.

در پایگاه سیب سه اسکادران از هواپیماهای بال ثابت (اسکادران شماره 2، 4، 16) و یک مرکز هلیکوپتری (اسکادران 14) مستقر بوده که نیروهای نظامی سلطنتی (Sultanate’s Armed Forces) را از لحاظ استراتژیک و تاکتیکی به طور کامل تحت پشتیبانی قرار می‌دهند.

به طور کلی نیروی هوایی سلطنتی عمان با به کارگیری 16 فروند shorts SC-7 skyvans بزرگترین مشتری این هواپیما در دنیاست. Skyvan، 36 سال در خدمت این نیروی هوایی بوده و امن ترین هواپیمای RAFO به حساب می‌آید. این هواپیما در جنگ ظفار نیز حضور فعال و موثری داشته‌است.

هواپیماهای skyvan در حال حاضر بین دو اسکادران در "سیب" و پنج اسکادران در "سلاله" تقسیم شده‌اند. در واقع تعدادی از هواپیماهای skyvan از اسکادران 2 به منظور انجام ترابری‌های کوتاه برد برای آژانس‌های نظامی و دولتی به پایگاه سلاله منتقل گردیدند.

از این هواپیما به منظور آموزش خلبانان ترابری برای RAFO، آموزش چتربازان ارتش، نیروهای ویژه به پایگاه‌های دوردست، پروازهای VIP، تأمین غذا و کمک‌ رسانی به  مناطق دوردست، به کار گرفته می‌شود. این هواپیما همچنان در مناطقی که هیچ گونه پشتیبانی زمینی موجود نباشد مورد استفاده قرار می‌گیرد. این هواپیما با داشتن 60 مسافر و یا 12 سرباز کاملاً مجهز و دو خدمه دارای مداومت پروازی حدود 3 ساعت است.

در سال 1984 سه فروند از هواپیماهای skyvan به منظور انجام عملیات گشت دریایی و مبارزه با قاچاق و مواد مخدر، گشت مبارزه با مهاجرت غیرقانونی، کنترل آلودگی و صید ماهی به هواپیماهای seavan تبدیل شدند. برای انجام این مأموریت‌های جدید، skyvan مجهز به رادار جستجوی سطحی در زیر بدنه گردید. در بسیاری از عملیات‌های دریایی، seavan دارای چهار خدمه و مداومت پروازی 4 ساعت است.

برای انجام عملیات کنترل آلودگی، این هواپیما عبور و مرور تانک‌های حمل سوخت را در منطقه تنگه هرمز مورد بررسی قرار داده و در صورت مشاهده حمل غیرقانونی نفت توسط یکی از کشتی‌‌ها این هواپیما عکس‌هایی از کشتی مظنون به منظور انجام پیگیری‌های قانونی بعدی تهیه می‌کند.

با وجود عمر زیاد هواپیماهای Skyvan نیروی هوایی عمان، عجله‌ای در بازنشسته کردن آن‌ها نداشته و در حال حاضر 8 فروند از این هواپیما در خدمت این نیروی هوایی است و به احتمال زیاد سال آینده پیرامون برکناری آن‌ها تصمیم گیری خواهد شد.

اسکادران 4 مجهز به سه فروند هواپیمای BAC1-11است. این هواپیماها در گذشته برای انتقال پرسنل نیروهای نظامی عمان و خانواده آن‌ها بین پایگاه‌های سیب و سلاله مورد استفاده قرار می‌گرفت. این هواپیماها همچنین پروازهای منظمی را به انگلستان، خاور دور، خاورمیانه و دیگر کشورهای اروپایی انجام می‌دهند. از BAC1-11 علاوه بر مسافر بری برای حمل بار، نیز استفاده می‌شود.

برای پروازهای کوتاه، این هواپیما ظرفیت 79 مسافر به علاوه 10 کودک و پنج خدمه را دارد.

ظرفیت مسافر BAC1-11 در پروازهای طولانی به 59 مسافر کاهش می‌یابد. برای انجام مأموریت‌هایVIP، BAC1-11 دارای 10،20 و یا 30 صندلی است.

اولین فروند از این هواپیما در سال 1974 به RAFO تحویل داده شد و با نزدیک شدن هر چه بیشتر این هواپیما به زمان بازنشستگی خود، RAFO به دنبال جایگزینی مناسب برای آن می‌گردد. البته این جایگزین مناسب در حال حاضر انتخاب شده و قرارداد خرید آن در اواسط سال آتی به امضا خواهد رسید.

اسکادران شماره 16 مجهز به سه فروند هرکولس 130 H -C است که در سال 1981 به RAFO تحویل داده شد. %70 از این هواپیماها برای پشتیبانی از نیروهای زمینی و آموزش چتربازی مورد استفاده قرار می‌گیرد. به دلیل عدم وجود سیستم راه‌های ارتباطی و خطوط راه‌آهن، بهترین راه انتقال نیرو بین پایگاه‌ها استفاده از هواپیماست. از این هواپیما همچنین برای حمل دارو و بار به مقاصد دور و معمولاً انگلستان استفاده می‌شود.

در صورتی که از این هواپیما برای حمل دارو استفاده شود مداومت پروازی آن‌ها 12 ساعت خواهد بود. یکی از توانایی‌های این هواپیما که بیشتر در مأموریت‌های ارتش و یگان نیروهای ویژه مورد استفاده قرار می‌گیرد استفاده از 20 زمین مسطح غیر فرودگاهی در سطح این کشور برای فرود آمدن است.

هرکولس معمولاً در سطح پایین و برای فرود در زمین‌های مسطح برای ناوبری هنگام شب از GPS و رادار ارتفاع‌سنج استفاده می‌کند. این هواپیما دارای توانایی‌های انجام گشت و نجات دریایی نیز می‌باشد.

پایگاه مسیره دارای اسکادران مجهز به سه نوع هواپیمای سوپر مشتاق، پیلاتوس PC- و Scheibe SF-25 notorfalke است.

سه فروند مشتاق در سال 1994 توسط نیروی هوایی پاکستان در اختیار RAFO قرار گرفت در سال 2002 این هواپیماها با استفاده از موتورهای قویتر، سیستم‌های اویونیکی بیشتر و تهویه هوا مدرنیزه گردیده و تبدیل به سوپر مشاق شدند. در اوت 2002 نیز پنج فروند دیگر سوپر مشاق از سازنده این هواپیما تحویل گرفته شد.

اسکادران 6 مجهز به هواپیماهای هاوک MK 103 و MK 203 است. مسئولیت این اسکادران دفاع هوایی است و اسکادران 6 هواپیماهای MK 203 را در تمامی ساعت شبانه روز و تمامی روزهای هفته و سال برای انجام واکنش سریع به حالت آماده باش نگه می‌دارد. (آخرین باری که این کشور نیاز به دفاع از حریم هوایی خود پیدا کرد، سال 1991، در جریان جنگ افغانستان و هنگامی بود که یک هواپیمای نیروی دریایی پاکستان حریم هوایی این کشور را نقض کرد)

از هواپیماهای هاوک همچنین به منظور پشتیبانی حملات زمینی و انجام عملیات شناسایی نیز استفاده می‌شود. هر دو نوع هواپیمای هاوک چند منظوره بوده و توانایی حمل طیف وسیعی از تسلیحات هوا به هوا و هوا به زمین را دارا می‌باشند.

از سایدویندر نوع AIM-9L/M ، مسلسل‌های 30 میلیمتری به منظور انجام دفاع هوایی استفاده می‌شود. موشک‌های CRV7 ، بمب‌های خوشه ای و طیف وسیعی از دیگر انواع بمب برای انجام حملات زمینی مورد استفاده قرار می‌گیرند. به منظور بمباران هوایی از توپ‌های 30 میلیمتری نیز استفاده می‌شود.

از این هواپیماها به ندرت برای انجام عملیات شناسایی نیز استفاده می‌شود.

به منظور دفاع از خود، این هواپیماها مجهز به رادار هشدار دهند و چف و فلر نصب شده روی دم عمودی هستند. تمامی چهار فروند هواپیماهای هاوک MK 103 و 12 فروند هواپیمای هاوک MK203 در سال 1993 دریافت شدند. یک فروند هواپیماهای MK203 نیز تاکنون دچار سانحه شده که موجب از دست رفتن این هواپیما گردیده.

در ابتدا هواپیماهای دو نفره Mk103 به منظور دادن آموزش‌های پیشرفته و هواپیمای تک نفره Mk203 به عنوان جنگنده چند منظوره مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

هواپیمای Mk103 مجهز به FLIR (forward looking infra-red) و سنسورهای لیزری برای انجام مأموریت‌هایی با وزن بسیار کم و در شب است. این سیستم‌ها در دماغه کشیده این هواپیما قرار داده شده است. هواپیماهای Mk203 نیز به رادار پالس داپلر مولتی مود APG.66H مجهز است.

پایگاه تامریت دارای دو اسکادران 8 و 20 مجهز به هواپیماهای جنگی است. این اسکادران ها دارای 20 هواپیمای تک سرنشینه جگوار OS و 4 فروند جگوار OB می‌باشند.این اسکادران تا اواسط فوریه یک فروند F-16 نیز دریافت کرد.

اولین جگوارها از میان 12 فروند جگوار اسکادران 8 در ژوئن 1977 به خدمت این اسکادران درآمدند. در می 1983 نیز اولین فروند از 12 فروند جگوار دیگر شامل 10 فروند تک سرنشینه و 2 فروند نوع T-bird به این نیروی هوایی تحویل داده شد. در نوامبر 1983 دومین یگان جگوار با نام اسکادران 20 در پایگاه تامریت شکل گرفت. از وظایف هواپیماهای این دو اسکادران می‌توان به انجام عملیا دوربرد نفوذی حمله به خاک دشمن، شناسایی و پشتیبانی نزدیک نیروهای زمینی اشاره کرد.

این دو اسکادران همچنین مسئولیت دفاع از حریم هوایی عمان را نیز برعهده دارد. اسکادران 8 مسئولیت ناحیه جنوبی و اسکادران 20 مسئولیت ناحیه شمالی را برعهده دارد. ) از دیگر مسئولیت‌های اسکادران 20 می‌توان به ارائه آموزش پرواز برای خلبانان عمانی و آموزش‌های مهندسی برای خدمه زمینی عمانی اشاره نمود. برخی از قسمت‌های هواپیماهای جگوار به منظور حفظ توانمندی آن‌ها ارتقا یافتند. که شامل ارتقای اویونیک دیجیتالی این هواپیما در سال 1997 با هزینه 40 میلیون پوند می‌شود. به این منظور سیستم ناوبری Terprom ساخت شرکت BAE برای هدایت دقیق در ارتفاعات پایین و جلوگیری از برخورد با زمین و دوربین‌های دید در شب، head up display جدید رادار گیرنده هشدار و سیستم هدایت دقیق تسلیحات برای هدف گیری نیز روی این هواپیماها نصب گردید. این تغییرات توانایی‌های جگوار در شب را به میزان قابل توجهی افزایش داد.

نیروی هوایی عمان 12 فروند F-16 C/D (شامل 8 فروند F-16 نوع C و 4 فروند F-16 نوع D ) نیز دریافت می‌کند. دو فروند اولیه این هواپیما در اکتبر 2005 توسط این نیروی هوایی تحویل گرفته شد چهار فروند دیگر نیز اواسط فوریه گذشته به RAFO تحویل داده شد. همچنین قرار است پنج فروند دیگر در ماه سپتامبر و یک فروند نیز تا اواخر سال جاری به این نیروی هوایی تحویل داده شود.

تسلیحات این هواپیماها شامل موشک‌های پیشرفته AIM120 هوا به هوا با برد متوسط، سایدویندر AIM-9M-8/9، موشک‌های ضد ناو با نام هارپون AGM-84D و بمب‌های پیشرفته هدایت شونده توسط لیزر با نام GBU-10 و GBU 12 paveway می‌باشد.

این هواپیماها همچنین مجهز به موتورهای F110-GE-129 ساخت شرکت جنرال الکتریک، رادار کنترل آتش AN/APG-68(V)XM ساخت شرکت نورثروپ گرومن و سیستم‌های هدفگیری و ناوبری CANTRIN هستند.

RAFO دو سیستم شناسایی پیشرفته هوایی با نام F-9120 ساخت شرکت BAE نیز دریافت خواهد کرد. این سیستم‌ها شامل ایستگاه زمینی و پشتیبان لجستیکی است.

اسکادران جدیدی به نام اسکادران 18 در پایگاه تامریت با استفاده از این هواپیماها تا سال 2007 راه‌اندازی خواهد شد اولین گروه از خلبانان و مهندسین هواپیماهای F-16 در حال حاضر در آمریکا آموزش‌های لازم را می‌بینند ولی تا دو سال آینده تمامی امکانات آموزشی برای خدمه، تکنیسین و مهندسین این هواپیماها در داخل عمان فراهم خواهد شد. تا سال آینده یک شبیه ساز پرواز F-16 نیز در این پایگاه راه‌اندازی خواهد شد.

هلیکوپتر بل47

تاریخچه:
طراحی بل 47 در سال 1930 شروع شد.اما یک دهه گذشت تا نمومه ی اصلی در سال 1945 تکمیل شود.در سال 1946 بل 47 اولین هلیکوپتری بود که برای مصارف روزمره بکار برده شد.هنگامی که در سال 1973 تولید ان متوقف شد در حدود 6000 فروند  بل 47 در مدل های مختلف تولید شده بود.بل 47 هنوز هم به کار برده می شود که بیشترین استفاده از ان در اموزش دادن خلبانان هلیکوپتر است.


مشهورترین استفاده ی که  از بل 47 شد در جنگ کره بود که هلیکوپتر هایی که توسط ارتش امریکا  MASH=بیمارستان ارتشی متحرک   (Moble Army Surgical Hospital)
  برای خارج کردن سربازهای زخمی از صحنه ی جنگ به کار برده می شد.صحنه ها یی که بل 47 را در حال امداد نشان میدهد در سریال تلوزیونی"M*A*S*H* دیده شده است.
با توجه به کاربرد ان در نجات دادن جانها بل 47 اولین هلیکوپتری در جهان بود که سیگنالهای تلوزیونی را در سال 1985 انتقال داد هنگامی که KTLA's "telecopter " در لس انجلس شروع به کار کرد.

فواید بل 47 برای رسانه ها تنها با کاربردی بودنش  متوقف نشد بلکه هلیکوپترها وسیله ی مورد علاقه ی حمل ونقل قهرمانان هالیوود مثل بتمن و باند بودند.بل 47 همچنین در بسیاری از فیلم ها و برنامه ها ی تلوزیونی دیده شده است.

بل 47 در مرکز علمی لس آنجلس:

هلیکوپتر بل47G-5 به نمایش گذاشته شده در گالری هوا فضای مرکز علمی اهدا شده است توسط اهالی شهر لس انجلس.
این هلیکوپتر پرواز کرده است در غالب پشتیبانی هوایی دپارتمان پلیس شهر لس انجلس تا سال 1988 که در ان سال LAPD هلیکوپترها ی پیستونیش را با هلیکوپتر های جت عوض کرد.

مشخصات:

کارخانه ی سازنده:کمپانی هلیکوپتر بل
وزن خالی:749 کیلوگرم
بیشترین وزن:1294 کیلوگرم
بیشترین ارتفاع از سطح دریا:3200 متر
بیشترین سرعت:169 کیلومتر در ساعت
حداکثر آهنگ اوج گیری:262 متر بر دقیقه

منبع:شهریار( www.aerospacetalk.com)

هلیکوپتر Mi-28

میل Mi-28 از جدیدترین هلیکوپترهای تهاجمی روسیه است که در سال 2003 بر رقیب خود یعنی کاموف Ka-50 غلبه کرد ( مدل Mi-28N ) و به عنوان جانشین هلیکوپتر تهاجمی قدیمی Mi-24 در ارتش سرخ انتخاب شد. طراحی Mi-28 که Havoc به معنای ویرانی خوانده می شود در دهه 1970 میلادی برای جانشینی Mi-24 شروع شد. Mi-28 دارای بیشینه سرعت 300 کیلومتر در ساعت بوده و قابلیت پرواز به عقب و اطراف با حداکثر سرعت 100 کیلومتر در ساعت را دارد. همچنین می تواند در حالت ایستا 45 درجه در ثانیه بچرخد. در آگوست 1996 شرکت میل پیش نمونه مدل تهاجمی در شب و هر گونه شرایط آب و هوایی را با نام Mi-28N Night Havoc به نمایش گذاشت. Mi-28 از طرحی تقریبا ساده برخوردار بوده و با دیگر هم رده های خود به لحاظ ظاهری تفاوت چندانی ندارد. خلبان و افسر تسلیحات/سیستم در دو کاکپیت جدا و پشت سر هم در زیر کاناپی های اختصاصی قرار گرفته اند. ارابه فرود Mi-28 مثل AH-64 آپاچی و یورو کاپتر تایگر از سه چرخ غیر قابل جمع شونده تشکیل یافته است که به همراه جایگاه خدمه با جذب نیروهای وارد باعث سالم ماندن آنها در برخوردهای شدید با زمین حتی با سرعت 12 متر در ثانیه (در برخورد عمودی)می شود. Mi-28 از دو موتور توربو شفت TV3-117VMA هر کدام با قدرت 2465 اسب بخار نیرو می گیرد که علائم حرارتی آن نسبت به Mi-24 کمتر شده است. تیغه های 5 تایی ملخ اصلی از مواد کمپوزیت ساخته شده و روتور عقبی مانند AH-64 بصورت دو تیغه دو ملخی است. طراحی منحصر بفرد روتور Mi-28 به آن اجازه فرود و ادامه پرواز حتی با تیغه های روتور اصلی آسیب دیده را می دهد. تیغه های جدیدتر نصب شده بر روی Mi-28N در مقابل گلوله های توپ 30 میلیمتری نیز مقاوم هستند. خدمه هلیکوپتر پشت سر هم قرار گرفته اند بطوریکه خلبان در پشت و افسر تسلیحات/سیستم در قسمت جلو قرار می گیرد. کابین خدمه هم زره پوش شده است بطوریکه شیشه جلو در مقابل گلوله های 7.62 و 12.7 و تکه های توپ های 20 میلیمتری مقاوم است.





...
سمت راست (خبان عقب) - سمت چپ (خلبان جلو)





منبع:www.aerospacetalk.com

http://www.helis.com/Since80s/h_mi28.php

تصویری از تزرو

این عکس جدید ترین تصویر از جت اموزشی تذرو است که در گذشته توضیحاتی در مورد ان برای شما دوستان در وبلاگ قرار داده بودیم

فعالیتهای انجام شده در رزمایش ضربت ذوالفقار-۱

گزارشی از فعالیتهای انجام شده در رزمایش ضربت ذوالفقار

رزمایش ضربت ذوالفقار روز شنبه 28 مردادماه 1385 با حضور دهها فروند بالگرد شکاری و ترابری، چندین لشگر، تیپ، یگانهای جنگ الکترونیک، چتربازان و نیروهای ویژه هوابرد نیروی زمینی ارتش با فرماندهی قرارگاه عملیاتی ذوالفقار در سیستان و بلوچستان و همزمان در چهار قرارگاه شمال شرق، شمال غرب، غرب و جنوب کشور آغاز شد.  یگان‌های هوانیروز و تکاوران نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران یک روز مانده به برگزاری رزمایش بزرگ ضربت ذوالفقار به منظور اجرای این رزمایش، عازم مناطق عملیاتی شدند.

این رزمایش که به گفته امیران ارتش با هدف تمرین طرح‌های ارتش بر اساس دکترین جدید جنگ و بهینه و به روز کردن تاکتیک‌های دفاعی جدید برپا شده بود، بیش از سه هفته بطول انجامید.

در این گزارش خلاصه‌ای از اهم عملیات انجام شده در طی این رزمایش آورده شده است.

هفته اول :

·      اجرای عملیات تازش هوایی در نخستین مرحله‌ی رزمایش ضربت ذوالفقار

عملیات تازش هوایی پس از شناسایی هواپیماهای بدون‌سرنشین از منطقه‌ی استقرار دشمن و آتش تیم‌های هوانیروز و انتقال سریع ادوات، تجهیزات و نیروها در قالب عملیات واکنش سریع با موفقیت انجام شد.  در مرحله‌ی اول پس از فرود چتربازان، عملیات هلی‌برن تکاوران در مناطق مختلف جنوب شرق و دیگر نقاط مرزی کشور با استفاده از بالگردهای شنوک و 214 هوانیروز اجرا و آرایش لازم با یورش واحدهای متحرک دوش‌پرتاب به منظور سد حرکات ستون خودرویی دشمن اتخاذ شد.  در ادامه‌ی این مرحله از رزمایش، یگان‌های واکنش سریع و نیروهای ویژه به اجرای طرح‌های نوین تاکتیکی پرداختند و با استتار و اختفاء و استفاده از پوشش‌های طبیعی منطقه به نفرات، خودروها و ادوات نیروهای دشمن ضربات موثری وارد کردند. این بخش از رزمایش نه تنها در جنوب شرق بلکه در قرارگاه‌های عملیاتی ذوالفقار در چهار منطقه‌ی کشور با استفاده از بالگردهایی که طی مدت یکسال اخیر توسط کارشناسان و متخصصان وزارت دفاع و هواپیمایی نیروی زمینی ارتش بازسازی و نوسازی شده با هدایت خلبانان جوان اجرا شد.   

موشک هدایت شونده ضد زره توفان 2 نیز در این مرحله مورد استفاده قرار گرفتند.

                             

 موشک هدایت‌شونده ضدزره توفان ۲

 با پیدایش تانک‌هایی با بدنه‌ای ضخیم و مجهز به زره‌های واکنش‌گر انفجاری و به کارگیری آنها در نبردهای زمینی‌، موشک‌های ضد زره با سر‌جنگی‌های دومرحله‌ای پا به عرصه نبرد گذاشتند. متخصصان صنایع موشکی ایران هم با به کارگیری توان علمی و فنی خود تحقیقات بر روی این نوع موشک‌ها را شروع ‌و موفق به ساخت و تولید موشک توفان 2 با سر‌جنگی دو مرحله‌ای شدند .  این موشک دارای‌ دو سرجنگی پیشرو و اصلی می‌باشد . سرجنگی پیشرو که در نوک دماغه پراب تلسکوپی تعبیه می‌شود ، قادر است زره روی تانک را پاکسازی نموده تا سر‌جنگی اصلی بتواند به داخل تانک نفوذ و آن را منهدم کند. این موشک قابلیت نصب بر روی نفربر ، بالگرد و خودرو و نیز شلیک زمین به زمین ، هوا به زمین و زمین به هوا را داراست و تا 92 % برخورد با هدف را تضمین می‌کند. البته با توجه شباهت زیاد ظاهری موشک‌های توفان و موشک‌های تاو آمریکایی ، می‌توان گفت که موشک توفان نوعی الگو‌برداری از موشک تاو و بومی سازی تکنولوژی آن است . لازم به ذکر است که موشک‌های تاو سال‌ها در اختیار یگان‌های نیروی زمینی ارتش قرار داشته‌اند و در دوران جنگ هم استفاده فراوانی از آنها شده است . هم اکنون هم مدل‌های جدیدترتاو در اختیار ارتش آمریکا در عراق قرار دارد .

موشک‌های توفان 2 می‌توانند تا 760 میلیمتر در زره ‌های فولادی محافظت شده نفوذ کنند . برد موثر این موشک‌ها 3850 متر است و قابلیت پرتاب از موشک‌انداز‌های تاو را نیز دارند .

  مشخصات فنی موشک توفان ۲    

طول موشک با پراب باز شده : ۱۴۵ سانتی متر

قطر موشک : ۱۵ سانتی متر

وزن موشک : ۱۹ کیلوگرم

وزن سرجنگی : ۴  کیلوگرم

نوع سوخت : جامد

زمان پرواز ( تا 3000 متر ) : ۱۳ ثانیه

 مشخصات فنی موشک تاو آمریکایی

طول : ۱۵۵ سانتی متر

قطر بدنه : ۱۵ سانتی متر

وزن : ۲۱ کیلوگرم

برد : ۴ کیلومتر

سوخت : جامد

شروع توسعه طرح : اواسط دهه ۱۹۶۰

·         پرتاب موفقیت‌آمیز موشک‌های صاعقه در دومین روز رزمایش ضربت ذوالفقار

دومین مرحله‌ی رزمایش بزرگ ضربت ذوالفقار با پرتاب موشک‌های زمین به زمین صاعقه انجام شد.  در این مرحله نیرو‌های توانمند نیروی زمینی ارتش با شلیک موشک‌های میان برد سطح به سطح و ساحل به دریای صاعقه با بردی بیش از 200 کیلومتر که به دست کارشناسان و متخصصان صنایع نظامی کشور طراحی و ساخته شده است، هدف‌های از پیش تعیین شده را با دقت مورد اصابت قرار دادند.  بنابر گزارشات موجود موشک صاعقه دارای کلاهک هسته‌ای بوده و بردی بین 80 تا 250 کیلومتر دارد. صاعقه، در محیط پیچیده جنگ‌های الکترونیک قابلیت عملیات دارد و از دید رادارهای دشمن نیز مخفی می‌ماند. این موشک همچنین به صورت آتشباری قابل پرتاب است و به راحتی از دیواره آتش تدافعی عبور می‌کند. صاعقه، عملکردی هوشمند داشته و از سوی یگان شلیک‌کننده کاملاً قابل کنترل است.

·         ادامه رزمایش در چهار قرارگاه دیگر نیروی زمینی ارتش با محوریت نیروی زمینی در 14 استان کشور

در این مرحله استان‌های سیتان و بلوچستان، کرمان، خراسان رضوی، گلستان، سمنان، آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی، کردستان، کرمانشاه، همدان، لرستان و خوزستان از جمله مناطقی بودند که برابر نامه‌ها و طرح‌های از پیش تعیین شده از اولین ساعت روز یکشنبه - 29 مرداد رزمایش خود را آغاز و ضمن انجام عملیات نامنظم و یورش همه جانبه به یگان‌ها و ستون خودرویی دشمن فرضی با استفاده از آتش برحجم انواع سلاح‌های سبک و سنگین تلفات و ضایعات عمده‌ای را بر پیکر نیرو‌های متجاوز وارد آوردند.

 ·         آزمایش موفقیت‌آمیز سامانه کشتی هوایی سلیمان نبی(ص) و سیستم‌های جنگ الکترونیک

سامانه کشتی هوایی سلیمان نبی(ص) که توسط محققان و متخصصان نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران به منظور شناسایی، نظارت، مراقبت و کنترل منطقه عملیات طراحی و ساخته شده و همچنین سیستم‌های جنگ الکترونیک در سه بخش اقدامات الکترونیکی، اقدامات ضد الکترونیکی و اقدامات ضد ضدالکترونیکی مورد آزمایش قرار گرفت . سامانه کنترل هوایی حضرت سلیمان نیز توسط مبتکران نیروی زمینی طراحی شده و توانایی جمع‌آوری اطلاعات در عقبه دشمن و کنترل ایجاد محدودیت در اتباطات و جنگ‌های الکترونیکی دریکی از نقاط مرزی مستقر شد. نکته قابل توجه این مرحله از رزمایش، ساخت تمام ادوات آن توسط صنایع دفاعی وزارت دفاع و پشتیبانی نیرو‌های مسلح بود که از نظر کیفی تجهیزات مشابه غربی قابل رقابت هستند. طی این رزمایش علاوه بر آزمایش تجهیزات و فناوری، تاکتیک‌های نظامی که متاثر از تولید تجهیزات و فناوری جدید است نیز مورد بازنگری و آزمایش قرار می‌گیرد.

در این مرحله از رزمایش سامانه‌های اطلاعاتی الکترونیکی، ضدالکترونیکی و ارتباطی ساخت صنایع دفاع با امکانات ایجاد اختلال در سیستم‌های ارتباطی دشمن مورد استفاده قرار گرفت و هم‌چنین سامانه فرستنده رادیویی سیار به عنوان یکی از لایه‌های ارتباطی پیام‌رسان تا برد 100 کیلومتر و با فرض قطع ارتباط تاکتیکی بهره‌برداری شد.

·         اعزام یگان‌های 12 لشگر نیروی زمینی ارتش به مناطق عملیاتی همزمان با مبعث رسول گرامی اسلام (ص)

در چهارمین روز رزمایش یگان‌های 12 لشگر تحت فرماندهی پنج قرارگاه رزمایش در شمال شرق، شمال غرب، جنوب و جنوب شرق با خروج از مناطق سرزمینی جهت مقابله با عملیات‌های گسترده در رزم‌گاههای از پیش تعیین شده مستقر شدند.

 ·         بزرگ‌ترین جابجایی یگان‌های نیروی زمینی ارتش

در یکی از مهم‌ترین مراحل رزمایش بزرگ ضربت ذوالفقار، عملیات ویژه‌ی واکنش سریع با اعزام همزمان 12 لشکر نیروی زمینی ارتش در قالب 120 هزار نیرو به مناطق مختلف رزمایش با موفقیت انجام شد.  این لشکرها در شهرهای زاهدان، مشهد، گرگان، تهران، شاهرود، تبریز، پسوء، کرمانشاه، خرم‌آباد، اهواز و سنندج تحت فرماندهی 5 قرارگاه این رزمایش در شمال‌غرب، شمال‌شرق، غرب، جنوب و قرارگاه ذوالفقار یک در سیستان و بلوچستان همزمان با خروج از یگان‌های خود برای اجرای عملیات‌های گسترده در نقاط از پیش تعیین شده مستقر و با دشمن متجاوز درگیر شدند. این مرحله از رزمایش ضربت ذوالفقار برابر طرح‌های تاکتیکی جدید و متفاوت از رزمایش‌های پیشین انجام شد و با دست‌یابی به تمام اهداف از پیش تعیین شده به پایان رسید.

·         آغاز رزمایش ضربت ذوالفقار در منطقه عمومی صالح‌آباد در خراسان

وسعت این عملیات با هدف پشتیبانی هوایی، پاکسازی منطقه از سلاح‌های شیمایی و شکار تانک در منطقه‌ی شرق و شمال شرق شامل استان‌های سیستان و بلوچستان، خراسان رضوی، خراسان شمالی - گلستان و سمنان بود. در این عملیات ضربتی انواع سلاح‌های پدافند هوایی ،خمپاره‌انداز، موشک‌انداز، توپخانه تفنگ‌های ضد تانک نفربرهای مختلف و همچنین توپخانه صحرایی مورد استفاده یگان‌های عمل کننده قرار گرفت.

 ·         انهدام اهداف هوایی در سومین روز رزمایش

در مرحله دیگر از رزمایش برزگ ضربت ذوالفقار، اهداف هوایی ثابت و متحرک در عملیات ابتکاری نیروی زمینی ارتش به شیوه‌های مختلف منهدم شدند. در این مرحله با استفاده از سلاح‌های هوشمند در قالب هواپیما‌های بدون‌سرنشین و موشک‌های دوش‌پرتاب ساخت صنایع دفاع و مین‌ها و تله‌های هوایی طراحی شده در نیروی زمینی با استفاده از حساسه‌های پیشرفته انفجاری اهداف هوایی بصورت خودکار منهدم شدند.  موشک میثاق 2 نیز از جمله این موشکهای دوش‌پرتاب بوده است.

این موشک دارای حدود 1 کیلوگرم سرجنگی و قابلیت‌‌هایی نظیر گردش سریع حتی با زاویه‌ی 60 درجه، عدم تاثیر امواج اخلال‌گر نظیر ECM بر ایجاد خطا در هدف‌گیری و‌ سرعتی حدود 2 ماخ پس از شلیک را داراست. میثاق 2 که قیمت تمام شده‌ی پایینی هم دارد، قابل استفاده در هلیکوپترهای جنگی نظیر کبرا جهت هدف‌گیری جنگنده و هلیکوپترهای نظامی دشمن و . . . است. این موشک قادر به رهگیری و انهدام اهداف هوایی است که با استفاده از نقاط کور راداری در ارتفاع بسیار کم پرواز می‌کنند. موشک میثاق-2 ، نمونه بردبلندتر و بادقت‌تر و سبک‌تر از میثاق-1 است که پیشتر به تولید انبوه رسیده بود.

                                                                                

 ·          آغاز رزمایش ضربت ذوالفقار در غرب کشور در روز چهارم

·         آزمایش گلوله ضدجلیقه برای اولین بار

امیر سرتیپ داوود آقامحمدی سخنگوی رزمایش ضربت ذوالفقار در غرب کشور با اشاره به آزمایش گلوله‌های فولادی مخصوص هدف‌های سخت در این رزمایش اظهار داشت: از این پس جلیقه‌های ضد گلوله و تمام وسائل و تجهیزاتی که تا امروز مایه افتخار دشمنان اسلام بود و میلیاردها دلار صرف تجهیز پرسنل خود کرده بود در مقابل این گلوله‌ها آسیب‌پذیر است و لذا نه نفر، نه زره و نه پرنده دشمن نمی‌تواند پشتیبان او باشد.

 ·         انهدام اهداف شناور دریایی در پنجمین مرحله از رزمایش ضربت ذوالفقار

در این مرحله اهداف دریایی دشمن از نقاط مختلف با استفاده از سامانه‌های خاص و شیوه‌های نوین ابتکاری متخصصان نیروی زمینی ارتش، هدف‌گیری و منهدم شد. انجام عملیات شناسایی و خرج‌گذاری شناورهای دشمن توسط غواصان نیروی زمینی ارتش از ویژگی‌های مهم این مرحله از رزمایش بود. همچنین بهره‌برداری تاکتیکی از مهمات و سلاحهایی با قابلیت‌های متعدد و قدرت نفوذ و تخریب بالا که توسط تیم‌های تحقیقاتی نیروی زمینی ارتش و وزارت دفاع طراحی و تولید شده، علیه اهداف دریایی نیز با موفقیت انجام گردید.

 ·         آزمایش موفق مهمات ضدبالگرد

فرمانده قرارگاه عملیاتی منطقه غرب کشور با اشاره به بکارگیری تجهیزات ضد بالگرد، ضد جلیقه ضد گلوله و سلاح ضد الکترونیکی گفت: در حال حاضر گلوله عادی علیه بالگردهای جدید به لحاظ دارا بودن زیره زرهی کارساز نیست که در این رزمایش نیروهای اسلام با کاربرد و آزمایش این مهمات جدید، فضای کشور را برای پرواز هر شی و پرنده غریبه‌ای ناامن خواهند کرد.

هفته دوم :

·         ادامه رزمایش ضربت ذوالفقار از روز شنبه در دریا

پس از اجرای مراحل پایانی رزمایش ضربت ذوالفقار در نیروی زمینی ، در هفته دوم نیروی دریایی مراحل بعدی این رزمایش را با شلیک موشک‌های سطح به سطح و با حضور یگان‌های سطحی، زیر سطحی، هواناوها، ناوچه‌ها، موشک‌اندازهای نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران در منطقه‌ی آب‌های خلیج فارس و دریای عمان آغاز نمود.  هدف این عملیات که در منطقه‌ای به وسعت 250 هزار کیلومتر مربع و در پنج مرحله اجرا شد، حفظ آمادگی نیروها و تمرین بکارگیری تجهیزات مدرن در راستای ارتقای توان رزمی و ایجاد هماهنگی بین نیروهای شرکت‌کننده در عملیات‌های مختلف از شمالی‌ترین نقطه‌ی خلیج فارس تا دریای عمان اعلام گردید.

·         آغاز تمرینات رزمایش دریایی با پرتاب موشک‌های پیشرفته‌ی ساحل به دریا

در نخستین روز از اجرای تمرینات رزمایش بزرگ ضربت ذوالفقار نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران پرتاب موشک‌های بهینه‌سازی شده‌ی ساحل به دریای نیروی زمینی ارتش با موفقیت انجام شد. ارزیابی و کسب آمادگی سامانه‌های رزم سطحی یگان‌های شناور و موشکی و ارزیابی سامانه‌های ارتباطی و ایمنی یگان‌های شناور، برگزاری جلسات توجیهی و هماهنگی عملیاتی میان نیروهای عمل کننده در دریا و ساحل، عملیات دفاع زیرآبی در اسکله و لنگرگاه و مقابله با غواصان دشمن فرضی از دیگر تمرینات مراحل این رزمایش بود.

دریادار حبیب سیاری هم‌چنین الحاق بالگرد و استقرار در یگان شناور، تبادل اطلاعات رزمی و اطلاعات و اهداف سطحی، هوایی و زیرسطحی میان اتاق‌های عملیاتی و تمرینات صورت‌بندی و آرایش تاکتیکی یگان‌های شناور در مقابله با تهدیدات سطحی، هوایی و زیرسطحی و هم‌چنین مراقبت، شناسایی و تامین خطوط مراسلاتی خود و قطع خطوط مراسلاتی دشمن فرضی را از دیگر تمرینات این رزمایش برشمرد.

·         آزمایش موفقیت آمیز موشک‌های بهینه‌سازی شده‌ی ساحل به دریای ارتش

در ادامه‌ی مرحله‌ی نخست رزمایش دریایی ضربت ذوالفقار، شلیک موشک هدایت‌شونده و بهینه‌سازی شده‌ی ساحل به دریای نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در آب‌های خلیج‌فارس و دریای عمان با موفقیت انجام شد.  دریادار حبیب سیاری برد مناسب، ضربت زیاد، قابلیت انعطاف و دقت بالا در هدف‌گیری را از ویژگی‌های بارز این موشک ساحل به دریا اعلام کرد.